Γιατί το σχολείο είναι τόσο βαρετό για μερικά παιδιά; Η πλήξη στο σχολείο μπορεί να επηρεάσει τη μάθηση και να οδηγήσει σε αποφυγή του σχολείου.
Μερικά παιδιά λατρεύουν το σχολείο. Άλλα μπορεί να ρωτήσουν: «Γιατί το σχολείο είναι τόσο βαρετό;»
Πολλά παιδιά δυσκολεύονται να αντέξουν τη βαρεμάρα στο σχολείο. Οι λόγοι για αυτό ποικίλλουν: δεν τους προσφέρονται επαρκείς προκλήσεις, μπορεί να έχουν κάποιο πρόβλημα ψυχικής υγείας ή μαθησιακή διαφορά και οι μέθοδοι διδασκαλίας δεν ταιριάζουν με τον τρόπο μάθησης τους, ή απλά δεν ενδιαφέρονται για το αντικείμενο και δεν τους παρακινεί το μαθησιακό τους περιβάλλον. Εναλλακτικά, μπορεί απλά να τους είναι δύσκολο να κάθονται τόσο πολύ στο θρανίο.
Για μερικά παιδιά, η ανία στο σχολείο είναι περιστασιακή, αλλά για άλλα είναι μια συνεχής εμπειρία. Η συνεχής ανία μπορεί να προκαλέσει πραγματική δυσφορία, απάθεια ή απογοήτευση. Μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε συμπεριφορές αποφυγής ή άρνησης του σχολείου.
«Αυτό είναι ένα πολύ συνηθισμένο πρόβλημα», λέει η Natalie Gwyn, PhD, LCMHC, NCC, MEd, σχολική σύμβουλος, καθηγήτρια και η ίδια. «Ενθαρρύνω τους γονείς και τους δασκάλους να σκεφτούν τι μπορεί να γίνει για να βοηθήσουν στην ενίσχυση της συμμετοχής και της μάθησής τους».
Η Δρ Gwyn λέει ότι είναι σημαντικό να ανακαλύψουμε γιατί ένας μαθητής δεν ενδιαφέρεται, προκειμένου να βρούμε αποτελεσματικές λύσεις. Πολλοί γονείς αναρωτιούνται αν το παιδί τους είναι χαρισματικό και αν η δουλειά είναι πολύ εύκολη για αυτό, ή το αντίθετο — αν το υλικό είναι πολύ δύσκολο.
Άλλοι γονείς μπορεί να αναρωτιούνται αν ο δάσκαλος κάνει αρκετά για να παρουσιάσει το υλικό με τρόπο που να προσελκύει το ενδιαφέρον των μαθητών. Αν και αυτές είναι πιθανές εξηγήσεις, δεν είναι οι μόνες.
Προσεγγίστε το πρόβλημα.
Δεν έχουν αρκετές προκλήσεις
Μερικές φορές, οι χαρισματικοί μαθητές βαριούνται το σχολείο όταν το υλικό δεν ανταποκρίνεται στα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές τους, εξηγεί ο Δρ. Gwyn. Οι μαθητές που δεν χρειάζονται πολλή διδασκαλία για να αποκτήσουν μια δεξιότητα ή που βρίσκονται μπροστά από την τάξη συχνά παραπονιούνται ότι βαριούνται.
Οι μαθητές που δεν έχουν αρκετές προκλήσεις δεν είναι πάντα χαρισματικοί (υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια για το χαρισματικό ταλέντο), αλλά είναι συνήθως πολύ ικανοί και έξυπνοι.
Όταν το υλικό είναι πολύ εύκολο για αυτούς, μπορεί να καταλήξουν να βαριούνται στην τάξη και να φαίνονται αδιάφοροι, λέει η Tameko Hairston-Piggee, LCSWA, MSW, MA, μια κοινωνική λειτουργός που ασκεί το επάγγελμα στη Βόρεια Καρολίνα .
Αν και οι μαθητές που δεν αντιμετωπίζουν προκλήσεις τείνουν να παίρνουν καλούς βαθμούς, είναι συνηθισμένο να ολοκληρώνουν γρήγορα τις εργασίες τους χωρίς να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην ακρίβεια, να αφιερώνουν λιγότερο χρόνο στη μελέτη και να ολοκληρώνουν τις εργασίες τους χωρίς να τις διορθώνουν ή να τις ξαναελέγχουν, ώστε να τις τελειώνουν το συντομότερο δυνατό. Για να προοδεύσουν, χρειάζονται βοήθεια για να αποκτήσουν κίνητρα και ενδιαφέρον για τη δουλειά, λέει η Hairston-Piggee.
Δεν βλέπουν πολλά κίνητρα
Οι μαθητές με χαμηλή παρακίνηση παραπονιούνται επίσης για την πλήξη στην τάξη, επειδή αισθάνονται ότι γνωρίζουν ήδη τα όσα διδάσκονται ή ότι δεν είναι σημαντικά. Ως αποτέλεσμα, συχνά δεν αισθάνονται κίνητρο να κάνουν τη δουλειά για να μάθουν κάτι νέο.3
Συχνά, η φράση «το σχολείο είναι βαρετό» συνοδεύεται από φράσεις όπως «γι’ αυτό δεν κάνω τη δουλειά μου» ή «γι’ αυτό δεν προσέχω». Αυτό που εννοούν στην πραγματικότητα οι μαθητές αυτού του τύπου είναι ότι η δουλειά δεν τους ενδιαφέρει ή ότι δεν βλέπουν τη σχέση μεταξύ αυτού που μαθαίνουν και της ζωής τους. Μπορεί να μην αισθάνονται θετική σχέση με το σχολείο, τον δάσκαλό τους, τους συμμαθητές τους ή τα μαθήματα που παρακολουθούν.
Κάτι που είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου είναι ότι η έλλειψη κινήτρου δεν σημαίνει ότι ένα παιδί είναι τεμπέλης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η έλλειψη κινήτρου συνδέεται με την αίσθηση ότι αυτό που μαθαίνουν δεν είναι προσωπικά σημαντικό, ότι η μαθησιακή διαδικασία δεν έχει νόημα ή σημασία για αυτούς και τη ζωή τους.
Μπορεί να μην καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να μάθουν αυτές τις πληροφορίες και το υλικό δεν παρουσιάζεται με τρόπο που να τους αγγίζει.
«Τα καλά νέα είναι ότι η ανία στο σχολείο είναι κάτι που μπορεί να επιλυθεί. Δεν υπάρχει μία μόνο προσέγγιση για την επίλυση του προβλήματος, αλλά απαιτείται δημιουργικότητα, υπομονή, ενσυναίσθηση και ευελιξία», λέει η Hairston-Piggee.
Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας με το σχολικό άγχος σε κάθε ηλικία
Όταν τα παιδιά βρίσκουν το σχολείο βαρετό, μερικές φορές αυτό είναι ένδειξη ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο σπίτι, όπως:
Διαζύγιο
Μετακόμιση
Οικονομική δυσχέρεια
Θάνατος στην οικογένεια
Επιπλέον, μπορεί να έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας, λέει ο Δρ Gywn, όπως παιδική κατάθλιψη, άγχος, αϋπνία ή μετατραυματικό στρες (PTSD), τα οποία συμβάλλουν στην έλλειψη ενδιαφέροντος για το σχολείο.
«Το πρώτο μου βήμα ήταν να αποκλείσω αν ο μαθητής είχε κάποια ιατρικά προβλήματα που τον έκαναν να κοιμάται στην τάξη και να αξιολογήσω τυχόν αλλαγές στο οικογενειακό περιβάλλον», λέει η Hairston-Piggee.
«Επίσης, οι μαθητές μπορεί να έχουν ανεκπλήρωτες κοινωνικο-συναισθηματικές ανάγκες, όπως τραύμα, προβλήματα αυτοεκτίμησης/αυτοπεποίθησης ή προβλήματα προσοχής/συγκέντρωσης, τα οποία μπορεί να εκληφθούν ως έλλειψη προσοχής».
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η έλλειψη κινήτρου μπορεί να είναι ένδειξη διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ADHD). Συνήθως, η ADHD, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με διάφορους τρόπους, διαγιγνώσκεται νωρίς στο δημοτικό σχολείο, αλλά μερικές φορές διαγιγνώσκεται αργότερα.
Η διαταραχή χαρακτηρίζεται από δυσκολία συγκέντρωσης, παραμονής στην εργασία και οργάνωσης, καθώς και από παρορμητικότητα και ανάγκη για πολλή σωματική κίνηση.
Δεν έχουν δημιουργήσει σχέσεις με τους συμμαθητές ή τον δάσκαλό τους
Τα παιδιά που έχουν δυσκολία να δημιουργήσουν σχέσεις με τους συμμαθητές, τους δασκάλους ή την ευρύτερη σχολική κοινότητα μπορεί να βαριούνται στο σχολείο επειδή αισθάνονται απομονωμένα ή ότι δεν ανήκουν ή δεν γίνονται αποδεκτά.
Εάν δεν έχει δημιουργηθεί μια θετική, εμπιστευτική και σεβαστή σχέση μεταξύ του παιδιού σας και του δασκάλου ή των δασκάλων του, μπορεί να είναι δύσκολο για αυτό να ξέρει τι να κάνει και σε ποιον να απευθυνθεί όταν χρειάζεται βοήθεια με τις εργασίες του.6
«Ένας μαθητής μπορεί να πιστεύει ότι ο δάσκαλος δεν τον συμπαθεί και να αποφασίσει να μην προσπαθήσει», λέει ο Δρ Gwyn. «Όταν συμβαίνει αυτό, θέλουμε να ενθαρρύνουμε τον μαθητή και να βρούμε έναν τρόπο να τον επαναφέρουμε στο σχολικό περιβάλλον, ακόμα και αν αρχικά αυτό σημαίνει απλώς να τον βοηθήσουμε να περάσει τη μέρα του».
Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να τους κάνει να αποσυνδεθούν ή να συμπεριφερθούν ανάρμοστα, κάνοντάς τους να νιώθουν «βαριεστημένοι». Αυτό που πραγματικά βιώνουν είναι η ανάγκη για κάποια ενθάρρυνση ώστε να γίνουν μέρος της σχολικής κοινότητας.
Είναι το παιδί σας πραγματικά άρρωστο; 6 σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί σας μπορεί να προσποιείται (και πώς να το καταλάβετε)
Οι δεξιότητές τους χρειάζονται ενίσχυση
Δεν είναι όλοι οι μαθητές στο επίπεδο της τάξης τους ή δεν έχουν τις δεξιότητες (ακαδημαϊκές, κοινωνικο-συναισθηματικές, σωματικές ή πρακτικές) που χρειάζονται για να είναι επιτυχημένοι στην τάξη. Μερικοί δεν έχουν ακόμη αναπτύξει τις δεξιότητες που χρειάζονται για να μελετήσουν αποτελεσματικά για ένα τεστ, ενώ άλλοι μπορεί να έχουν νευροδιαφορετικότητα, μαθησιακές δυσκολίες ή άλλες γνωστικές διαφορές. Αυτά τα παιδιά μπορεί να χρειάζονται περισσότερη καθοδήγηση ή προσαρμογές για να ανταποκριθούν στις προσδοκίες της τάξης και να προοδεύσουν ακαδημαϊκά.
Δυσκολεύονται με τις δεξιότητες εκτελεστικής λειτουργίας
Η εκτελεστική λειτουργία είναι ένα σημαντικό σύνολο δεξιοτήτων που επιτρέπει στους ανθρώπους να εκτελούν εργασίες και να διαχειρίζονται περισπασμούς. Περιλαμβάνει την ικανότητα να προγραμματίζουν εκ των προτέρων, να εκτελούν πολλαπλές εργασίες και να επιδεικνύουν αυτοέλεγχο. Εάν ένα παιδί δυσκολεύεται με τις εκτελεστικές λειτουργίες, για παράδειγμα, θα μπορούσε να ωφεληθεί από το να μάθει πώς να διαχειρίζεται το χρόνο του ή να δημιουργεί ένα σχέδιο για ένα μακροπρόθεσμο έργο. Έτσι, μπορεί να πουν «Γιατί το σχολείο είναι τόσο βαρετό», όταν στην πραγματικότητα εννοούν «Δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό, οπότε δεν θέλω καν να προσπαθήσω».
Εναλλακτικά, ένα παιδί που δυσκολεύεται με την οργάνωση, την ακολουθία οδηγιών ή την αυτοπροβολή μπορεί επίσης να αισθάνεται χαμένο στην τάξη. Τα παιδιά με προβλήματα όρασης, ακοής, κινητικότητας ή μνήμης μπορεί επίσης να καταλήξουν να αισθάνονται βαρετά εάν οι ανάγκες τους δεν ικανοποιούνται επαρκώς στην τάξη.
Πηγή: www.parents.com
