Συνέντευξη στην Κλέλια Κλουντζού.
Τραγουδάει παλιά λαϊκά, ρεμπέτικα νησιώτικα και έντεχνα! Λατρεύει ό,τι έχει δημιουργήσει ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζηδάκις και ο Μίμης Πλέσσας. Όποτε τραγουδάει τα τραγούδια τους, νιώθει όπως λέει ότι ταξιδέυει στην δική τους ξεχωριστή εποχή! Η Μαριάννα Παπαγεωργίου, μητέρα μιας κόρης 15 ετών, δεν τραγουδάει μόνο στα μαγαζιά, αλλά και στο φροντιστήριο μαζί με τους μαθητές της που είναι και οι πιο φανατικοί θαυμαστές της! Μιλάει το Infokids για τις δύο μεγάλες της αγάπες, την αγγλική γλώσσα και το τραγούδι αλλά και για την έφηβη κόρη της!
Καθηγήτρια αγγλικών και τραγουδίστρια! Πώς συνδυάζονται αυτά τα δύο;
Η αλήθεια είναι ότι τα δύο επαγγελματα που εξάσκω είναι εντελώς διαφορετικά όμως έχουν έναν κοινό παρονομαστή…. την ανταπόκριση όσων μεταδίδεις στις ψυχές και το μυαλό των ανθρώπων, είτε είναι παιδιά, είτε ενήλικες. Άρα ο δυναμισμός και των δύο σε διαφορετικά επίπεδα κάνει τον καλύτερο συνδυασμό για εμένα. Είμαι ευτυχισμένη κάνοντας τα.
Περιγράψτε μας ένα 24ωρο σας. Μαθήματα, τραγούδι, μητρότητα, σπίτι…. Πώς τα προλαβαίνετε;
Ο χρόνος είναι πάντα αρκετός για να κάνεις ότι επιθυμείς φτάνει να έχεις καλή οργανωση. Τα πρωινά είναι αφιερωμένα στην οικογένειά μου, την προετοιμασία για τα μαθήματα της ημέρας όπως και μελέτη στο τραγούδι. Τα μεσημέρια κάνω τα μαθήματα μου μέχρι αργά το απόγευμα με τα μικρά μου μαθητουδια και μετά…. είναι η χαρά του παιδιού, εμένα δηλαδή… Τραγούδι, μουσική και φόρτιση μπαταρίας για την επόμενη μέρα.
«ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!»
Πώς προέκυψε η ενασχόληση με το τραγούδι;
Το τραγούδι ήταν και θα είναι πάντα στη ζωή μου… Τραγουδούσα από πολύ μικρή πάντα και παντού. Είχα την αποδοχή και την ενθάρρυνση από τους γονείς μου, τους δασκάλους μου, αδέλφια και φίλους! Όλα αυτά όμως γινονταν ιδιωτικά ή μεσα σε όμορφες παρέες…
Το 1998 στην Αστροφεγγια, ο Αντώνης Ρεπανης ακούγοντας με να λέω ένα τραγούδι αφιερωμένο στην φίλη μου, μου πρότεινε να πάω να κάνω ένα δοκιμαστικό στο μαγαζί…. Δεν πήγα, ίσως να έπρεπε να πάω τοτε… Προφανώς άλλα είχαν προτεραιότητα στο νεανικό μου μυαλό! Περνώντας τα χρόνια και κάνοντας πια μια όμορφη οικογένεια έτυχε η κόρη μου και ο γιος του Σταύρου Παπαγιαννακοπουλου, ενός από τους καλύτερους μουσικούς που έχουμε στην χώρα μας να είναι συμμαθητές.
Μαθαίνοντας που έπαιζε ο Σταύρος πήγαμε ένα μεσημέρι στην Πλάκα με φίλους για να τον χαρούμε ακούγοντας τον. Ήρθα στο κέφι, σηκώθηκα, τραγούδησα κι εκεί ξεκίνησαν όλα. Όσα βήματα έχω κάνει μέχρι σήμερα, έχουν γίνει με βάση την αγάπη μου για την μουσική.
Εξελίσσομαι και έχω την τύχη μέσα από αυτή την διαδρομή να γνωρίζω και να έχω στο πλάι μου κορυφαίους μουσικούς της χώρας μας, που είναι τιμή μου να με στηρίζουν και να με διδάσκουν. Ένα μεγάλο κομμάτι όμως στο δικό μου φτερουγισμα έχει να κάνει η αγάπη που δέχομαι από τον κόσμο… Με νιώθουν δικό τους άνθρωπο και στα μάτια μου καθρεφτίζεται η ψυχή τους. Προχωρώ και ευγνωμονώ για κάθε καινούριο βήμα που φανερώνει μπροστά μου αυτό το μονοπάτι.
«ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!»
Σας άρεσαν από μικρή τα αγγλικά; Γιατί επιλέξατε την αγγλική διδασκαλία;
Η διδασκαλία της Αγγλικής γλώσσας ήταν ένα φυσικό επακόλουθο της πρώτης μου δουλειάς ως γραμματέας σε ένα φροντιστήριο ξένων γλωσσών. Μου άρεσε η επαφή με τα παιδιά, ένιωθα ότι και αυτά αισθανόνταν όμορφα μαζί μου… Μου άρεσε να τους μεταδίδω αισιόδοξα μηνύματα κι έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά με την διδασκαλία της γλώσσας. Παρακολούθησα σεμινάρια στην Αγγλία πάνω στην εκμάθηση της γλώσσας μέσα από μουσικοκινητικη για βρεφικές και νηπιακές ηλικίες, επέστρεψα απέκτησα τα κατάλληλα διπλώματα και από το 2000 έως και σήμερα είμαι ευτυχισμένη κάνοντας το ως επάγγελμα. Τα παιδιά κάνουν κάθε στιγμή ξεχωριστή, όπως και το τραγούδι.
Τραγουδάτε με τους μαθητές σας; Αυτό γίνεται κάθε φορά που τελειώνει το μάθημα; Τι τραγουδάτε; Να φανταστώ ξένα τραγούδια για practice;
Στο μάθημα τις περισσότερες φορές ακούγεται χαμηλά jazz. Τα ηρεμεί, τα συγκεντρώνει και ο χρόνος κυλάει πανέμορφα. Στο τέλος όμως είναι Υπόσχεσή δική μου και ζητούμενο δικό τους να λέμε ένα τραγούδι αγγλόφωνο ή ελληνικό. Κάποιες φορές είναι δικής τους επιλογής, κάποιες δικής μου. Είναι μεγαλειώδες να ακούς τις φωνούλες τους και να βλέπεις την χαρά ζωγραφισμένη στα προσωπάκια τους.
«ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΘΕΡΜΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΜΟΥ!»
Σας έχουν δει οι μαθητές σας στα μαγαζιά που τραγουδάτε; Τι λένε για την καθηγήτριά τους με την υπέροχη φωνή;
Στην αρχή… όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι επαγγελματικά με το τραγούδι, οι μαθητές μου και οι γονείς τους, ήταν οι πιο θερμοί υποστηρικτές μου! Χαίρομαι να μοιραζόμαστε στιγμές εκτός αίθουσας και εκείνοι δίνουν την παρουσία και την θετική τους αύρα σε κάθε χώρο που εμφανίζομαι μέχρι και σήμερα.
Τα μουσικά γούστα της κόρης σας που διανύει την εφηβεία , ταιριάζουν με τα δικά σας; Τι σας λέει;
Τα ακούσματα της κόρης μου, όπως και των περισσότερων εφηβων είναι πολύ διαφορετικά από αυτά που εκπροσωπώ εγώ. Προσπαθώ να της δώσω να καταλάβει την αξία της μελωδίας και του στίχου σε κάθε τι που ακούει… Γνωρίζει να κρίνει σωστά και να ακούει διαφορετικά είδη μουσικής πλέον, όπως και του δικού μου δρόμου…
Πώς είναι για ένα παιδί η καθημερινότητα, όταν η μητέρα του κάνει δύο δουλειές και λείπει πολλές ώρες από το σπίτι;
Σίγουρα δεν είναι το ευκολότερο πράγμα να μεγαλώσεις ένα παιδί λείποντας από το σπίτι τις ώρες που γυρνάει εκείνο από το σχολείο, τα Σαββατοκύριακα, στις γιορτές… Όταν υπάρχουν ομως γερές βάσεις, αγάπη, ειλικρίνεια και αποδοχή των Θέλω του καθενός τότε οι όποιες δυσκολίες εξαλείφονται. Πάντα βρίσκουμε τον χρόνο και έχουμε τον δικό μας τρόπο επικοινωνίας να καλύπτουμε τα όποια κενά. Άλλωστε, ο χρόνος δεν έχει νόημα στη ζωή σου ως ποσότητα, αλλά ως ποιότητα.
«ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΣΤΗΝ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΕΝΑ ΣΤΟΡΓΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΑΒΒΑ!»
Ποιο τραγούδι της αφιερώνετε; Θέλει να ακολουθήσει τα βήματά σας; Τι την συμβουλεύετε;
Το τραγούδι που τις αφιερώνω είναι το Slipping through my fingers των Abba…είναι ένα τραγούδι που μια μαμά διηγείται με πολύ όμορφο και στοργικό τρόπο το μεγάλωμα της κόρης της. Όσες φορές το ακούμε μαζί με την κορούλα μου, δακρύζουμε από συγκίνηση.
Τα βήματα της στη ζωή θα τα επιλέξει εκείνη. Οπως λέω συνέχεια πρέπει να κάνεις αυτό που αγαπάς για να είσαι ευτυχισμένος. Είναι καλλιτεχνακι, όπως συνηθίζω εγώ να την λέω, αλλά μόνη της θα καταλαβει ποιο θα είναι το επάγγελμα που θα την γεμίζει…. Όσο θα ωριμάζει, θα νιώθει καλύτερα τα θέλω της.
«ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΤΡΟ ΜΕ ΤΑ SOCIAL MEDIA»
Πιστεύετε ότι τα social media βοηθούν στην ανάδειξη της δουλειά σας
και στην επαγγελματική εξέλιξη;
Σίγουρα τα social media είναι ένα μεγάλο βοήθημα στην αναγνώριση της οποιαδήποτε δουλειάς. Όλα όμως πρέπει να γίνονται με μέτρο, ποιότητα και επιμονή. Συνηθίζω να μεταδίδω θετικά μηνύματα στους χιλιάδες ακόλουθους μου και να μοιράζω απλόχερα την αγάπη, την εκτίμηση και το χαμόγελο μου προς αυτούς. Σε ακολουθεί όποιος έχει τα ίδια πιστεύω με εσένα…
«ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ!»
-Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;
Τα σχέδια μου είναι να συνεχίσω να ακούω τα όνειρα μου και να τα πιστεύω! Έτσι θα προχωρώ στην ζωή μου, δημιουργώντας τον όμορφο δικό μου κόσμο με μουσική, τραγούδι, αγάπη, πρόοδο, γνώση και γέμισμα ψυχής.
