O υφ. Παιδείας Ά. Συρίγος μιλά στο Infokids για τα παιδιά του στο lockdown, τις Πανελλήνιες και τις αλλαγές στα Πανεπιστήμια

Για τον Άγγελο Συρίγο, η ανάληψη των καθηκόντων του Υφυπουργού Παιδείας, πριν από δύο περίπου μήνες, δεν ήρθε σε μία ακριβώς «ειρηνική» για τα πανεπιστημιακά ζητήματα περίοδο. Όχι ότι οι πολεμικές συνθήκες του είναι κάτι άγνωστο: Τον Φεβρουάριο του 2017, ο αναπληρωτής καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο δέχθηκε επίθεση από τρεις νεαρούς, η οποία οδήγησε στον τραυματισμό του. Είχε προσπαθήσει να αποτρέψει γκράφιτι σε πεζόδρομο εντός του Πανεπιστημίου και αυτό του κόστισε για πολλούς μήνες μετά την κατακραυγή φοιτητών που ακόμα και τις παραδόσεις του διέκοπταν στη σχολή. Δεν άργησαν δε να τον χαρακτηρίσουν “φασίστα”, ωστόσο σύντομα άνθρωποι όλων των πολιτικών χώρων, μαζί και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, του έδειξαν έμπρακτα τη στήριξή τους και τα πράγματα πήραν τον δρόμο της δικαιοσύνης.

Τέσσερα χρόνια μετά, επιδιώκει να βάλει τέλος στο χάος. Αποφασισμένος να επαναφέρει την ακαδημαϊκή ελευθερία στις Ανώτατες Σχολές και αισιόδοξος για τις νέες συνέργειες των ελληνικών με κορυφαία αμερικανικά και αγγλικά Πανεπιστήμια (όπως το Michigan State University με το ΕΜΠ και το Indiana University με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών), ο κ. Συρίγος μιλά στο Infokids.gr για τις απαιτητικές καταστάσεις που βιώνουν τους τελευταίους μήνες τα νέα παιδιά –μεταξύ των οποίων και τα δικά του.

1.       Πώς σας βρίσκει η πανδημία σε οικογενειακό επίπεδο; Γνωρίζουμε ότι είστε μπαμπάς 3 παιδιών, πώς διαχειρίζονται τον εγκλεισμό τόσο καιρό και την τηλεκπαίδευση;

«Τα δύο μεγάλα μου παιδιά είναι σε ηλικία εφηβείας και είναι δύσκολα τα πράγματα. Ο μικρότερος είναι ακόμα ΣΤ’ Δημοτικού, πήγαινε και στο σχολείο… Νομίζω, ότι τα παιδιά είναι πάρα πολύ κουρασμένα από τον διαρκή εγκλεισμό τους. Πρέπει να απελευθερωθούν κάποια στιγμή από όλο αυτό. Ταυτόχρονα, έχουν και ένα αίσθημα ευθύνης έναντι της κοινωνίας, το οποίο είναι δυσανάλογο της ηλικίας τους. Ήθελα κάποια στιγμή ο γιος μου να πάει να παίξει μπάλα με τους φίλους του και του λέω: Σκέφτεσαι τους παππούδες σου; Μην κολλήσουν; Και μου απαντά: Μπαμπά δεν θα πάω να παίξω, χωρίς να του πω τίποτε άλλο.

Περιμένουμε, λοιπόν, όταν δώσουν την έγκριση οι ειδικοί να επιστρέψουν τα παιδιά στα σχολεία…»

2.       Ας μιλήσουμε για τις αλλαγές στα Πανεπιστήμια, ξεκινώντας από την πανεπιστημιακή αστυνομία. Εσείς συγκεκριμένα είχατε δεχθεί επίθεση το 2017 έξω από το Πάντειο, στο οποίο διδάσκετε. Ήταν αυτό κάτι που συνέβαλλε στο να παρθεί η απόφαση για περισσότερη ασφάλεια; Και κρίνετε πως είναι η αστυνομία η κατάλληλη λύση, δεδομένης και της αντίδρασης των φοιτητών; Κάντε μας ένα σχόλιο για τα γεγονότα στο ΑΠΘ.

«Δεν είναι η επίθεση εναντίον μου που έπαιξε ρόλο, αλλά η κατάσταση που υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια στα ελληνικά Πανεπιστήμια, η οποία υποχρεώνει όχι μόνο εμένα μα όλους μας να πάρουμε μέτρα για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Είναι θέμα ακαδημαϊκής ελευθερίας –Δεν μπορώ να έχω περιθωριακές ομάδες, οι οποίες να προσπαθούν να μου ορίσουν πώς θα μιλήσω, πώς θα διδάξω, τι θα κάνω έρευνα… Το λέω αυτό γιατί το ζούμε στα Πανεπιστήμια στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Εξάλλου, δεν είναι μόνο η αστυνομία που θα προσφέρει φύλαξα, μα τα σημεία στις εισόδους που θα χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο της πρόσβασης στα Πανεπιστήμια. Γιατί ένας μεγάλος αριθμός των ατόμων που δημιουργούν τα προβλήματα είναι εξωπανεπιστημιακά στοιχεία. Για την ακρίβεια, η φύλαξη δεν ανήκει στην αστυνομία. Στην αστυνομία ανήκει η αντιμετώπιση των ποινικών αδικημάτων. Η φύλαξη ανήκει στις πανεπιστημιακές αρχές.

Για τα γεγονότα στο ΑΠΘ, θεωρώ απαράδεκτο, ότι ο Πρύτανης που έκανε το καθήκον του στοχοποιήθηκε με τέτοιο βάναυσο και αισχρό τρόπο. Να τον προσομοιάζουν, σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, με καταστάσεις που συνέβαιναν επί δικτατορίας είναι απαράδεκτο.»

3.       Αναφορικά με την εξίσωση των πτυχίων των ιδιωτικών με τα δημόσια Πανεπιστήμια, είναι πολλοί αυτοί που ανησυχούν, ότι με τον τρόπο αυτό θα υποβαθμιστούν τα ελληνικά πτυχία, τα οποία μάλιστα θεωρούνται και πολύ ισχυρά στο εξωτερικό. Τι απαντάτε σε αυτό;

«Από το 2005 η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποδώσει δικαιώματα επαγγελματικά -όχι αναγνώριση πτυχίου- σε αποφοίτους και ιδιωτικών κολλεγίων. Αυτό πέρασε με προεδρικό διάταγμα το 2010 στην ελληνική νομοθεσία, επομένως η αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων -όχι πτυχίου- δεν είναι κάτι καινούργιο, μα κάτι που ισχύει εδώ και 10-11 χρόνια.»

4.       Έχοντας σπουδάσει στο εξωτερικό, ποια στοιχεία των ξένων Πανεπιστημίων κρίνετε ότι θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να ενσωματωθούν στα ελληνικά; Τι ρόλο θα παίξουν οι συνεργασίες με αμερικάνικα και βρετανικά Πανεπιστήμια προς αυτή την κατεύθυνση;

«Το θέμα της έρευνας θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό. Δηλαδή, η σχέση Πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης και έρευνας των φοιτητών, είναι ένας τομέας στον οποίον έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να κάνουμε. Αυτό, βέβαια, είναι και θέμα αντιλήψεων, όχι μόνο υποδομών. Επιπλέον, κάτι που έχει νόημα να υιοθετήσουμε είναι, η αίσθηση ότι το Πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος προαγωγής της γνώσεως, όχι ένας χώρος στον οποίον πρωτίστως γίνονται κοινωνικές ζυμώσεις. Το λέω, γιατί έχουμε αυτή τη λανθασμένη εντύπωση στην Ελλάδα.

Όταν πρωτοπήγα στην Αγγλία, το ’88, θυμάμαι ότι ρώτησα κάθε πότε γίνονται οι γενικές συνελεύσεις, διότι ήμουν συνηθισμένος στην Αθήνα να γίνονται μια φορά την εβδομάδα. Και μου είπαν, ότι γίνονται μια φορά τον χρόνο. Και είχα μείνει άναυδος.

Αναφορικά με την συνεργασία ελληνικών με αμερικάνικα και αγγλικά Πανεπιστήμια, πάντοτε η ώσμωση με ξένα Πανεπιστήμια, και μάλιστα σε καθημερινό επίπεδο, αλλάζει τον τρόπο θεωρήσεως των πραγμάτων και στη μία πλευρά και στην άλλη. Στην προκειμένη περίπτωση πιστεύω ότι, επειδή πρόκειται για εξαιρετικά Πανεπιστήμια του εξωτερικού, και τα δικά μας έχουν πολλά να κερδίσουν από αυτή την συνεργασία, από την οποία φιλοδοξούμε να πετύχουμε δύο πράγματα:

Βελτίωση του επιπέδου των παρεχόμενων ακαδημαϊκών υπηρεσιών και εμπλουτισμό προγραμμάτων και επαφή με τον τρόπο που λειτουργούν και κάνουν έρευνα τα κορυφαία αυτά ιδρύματα.»

5.       Τι θα γίνει φέτος με τις Πανελλήνιες; Μπορεί να αλλάξει η ημερομηνία, δεδομένης και της παράτασης του έτους;

Δεν είναι ο τομέας μου, αλλά εξ όσων γνωρίζω όχι.

6.       Τέλος, η τηλεκπαίδευση καλά κρατεί και στα Πανεπιστήμια, ωστόσο πολλοί ρωτούν τι θα γίνει με τις πρακτικές και τα εργαστήρια των φοιτητών. Υπάρχει κάποια πρόβλεψη να ξεκινήσει νωρίτερα το εξάμηνο και να παρακολουθούν οι φοιτητές δια ζώσης, έχοντας κάνει π.χ. rapid tests;

«Είμαστε σε επαφή με την επιτροπή των ειδικών, για να δούμε πότε θα μπορέσουμε να ανοίξουμε κλινικές ασκήσεις, πρακτικές ασκήσεις και σε επόμενο στάδιο πότε θα αρχίσουν τα εργαστήρια να λειτουργούν. Ο στόχος μας είναι αυτό να γίνει μέχρι το τέλος αυτού του εξαμήνου. Εν ανάγκη, ειδικά για τα εργαστήρια, επειδή δεν θα επαρκεί πιθανά ο χρόνος, να παραταθεί λίγο ο χρόνος, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το εξάμηνο χωρίς πρόβλημα.

Rapid tests υπάρχει η δυνατότητα να γίνονται από όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα, αλλά επί τούτου πρέπει κάποιος να το διευθετήσει. Για φοιτητές της ιατρικής, οδοντιατρικής, νοσηλευτικής θα κοιτάξουμε και για τον εμβολιασμό τους, γιατί έρχονται σε άμεση επαφή με το κοινό.

Αναφορικά με το πότε θα ξεκινήσει το φθινοπωρινό εξάμηνο τον Σεπτέμβριο, είναι ακόμα πολύ νωρίς δυστυχώς να μιλάμε γι’αυτό.»