Παιδί “δύσκολο” με το φαγητό; 3 βασικές αλλαγές που πρέπει να κάνει ο γονιός

Γράφει η ειδικός στην παιδική διατροφή Jo Cormack

Ελληνική Μετάφραση: Talk the Talk CY

Τελευταία βλέπουμε παντού τον όρο νοοτροπία: η νοοτροπία που πρέπει να έχετε για να γίνετε πλούσιοι (ποια είναι αυτή είπαμε;), η σωστή νοοτροπία για να είστε παραγωγικοί στον χώρο εργασίας… η νοοτροπία που πρέπει να έχετε για να επιτύχετε τους στόχους φυσικής κατάστασής σας…

Συνήθως δεν μου αρέσουν οι μεγάλες, δημοφιλείς λέξεις, αλλά ξέρετε κάτι; Πιστεύω πολύ στη νοοτροπία όταν πρόκειται για τους γονείς ενός παιδιού με επιλεκτικότητα στο φαγητό.

Ο Gary Klein PhD, γράφοντας για το Psychology Today, ορίζει τη νοοτροπία ως «μια πεποίθηση που προσανατολίζει τον τρόπο που χειριζόμαστε τις καταστάσεις». Σε αυτό το άρθρο θα εξερευνήσουμε τρεις πολύ κοινές αλλά μη χρήσιμες νοοτροπίες διατροφής και τις πεποιθήσεις που τις στηρίζουν. Θα προτείνουμε νέες πεποιθήσεις που μπορούν να επαναπροσδιορίσουν πλήρως τη γνώμη σας για τις ώρες του γεύματος.

Η νοοτροπία «φάε παιδί μου»

Πεποίθηση: Η δουλειά μου είναι να πείσω το παιδί μου να φάει 

Υπάρχουν πάρα πολλοί καλοί λόγοι για τους οποίους οι γονείς υιοθετούν αυτήν τη νοοτροπία. Ίσως ανησυχούν για την ποσότητα που καταναλώνει το παιδί τους ή ίσως ανησυχούν για τη διατροφή του. Η κοινωνία μας θεωρεί αυτή τη νοοτροπία 100% φυσιολογική. Σαν ένδειξη «καλού γονέα». Αν την εγκαταλείψετε, όμως, μπορεί να επιφέρει τεράστια ανακούφιση τόσο για εσάς όσο και για το παιδί σας.

Αντ’ αυτού σκεφτείτε: Είναι δουλειά του παιδιού μου να αποφασίζει πόσο θα φάει από αυτά που θα του δώσω. Αυτός είναι ο στόχος, σύμφωνα με το μοντέλο διαμοιρασμού της ευθύνης Division of Responsibility της Ellyn Satter. Ο λόγος για μια προσέγγιση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη σχετικά με τη διατροφή των παιδιών. Η δουλειά σας είναι να ορίσετε το περιεχόμενο των γευμάτων και των σνακ (τι θα φάει) και να αποφασίσετε πού θα συμβούν. Οι αποφάσεις σχετικά με τη διατροφή από εκεί και πέρα εξαρτώνται από το παιδί σας. Παρακαλώ σημειώστε: εάν το παιδί σας δέχεται μόνο ένα περιορισμένο φάσμα τροφίμων, για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτό το μοντέλο για την οικογένειά σας, βεβαιωθείτε ότι πάντα συμπεριλαμβάνετε αποδεκτά τρόφιμα με κάθε γεύμα και σνακ.

Η νοοτροπία εστίασης στο φαγητό

Πεποίθηση: Το πιο σημαντικό πράγμα την ώρα του γεύματος είναι το τι τρώει το παιδί μου.

Και πάλι, είναι απολύτως κατανοητό να νιώθετε έτσι. Όταν τα παιδιά περιορίζουν πολύ τις επιλογές τους στο φαγητό, μπορεί να σας έχει γίνει εμμονή να μιλάτε συνέχεια για τις επιλογές αυτές. Όλη η συζήτηση περιστρέφεται τότε γύρω από το φαγητό: Γιατί πρέπει να φάει – πώς πρέπει να φάει. Είναι πολύ δύσκολο, δηλαδή, να ασχοληθείτε με οτιδήποτε άλλο την ώρα του γεύματος.

Αντ’ αυτού σκεφτείτε: Το πιο σημαντικό πράγμα την ώρα του γεύματος είναι να μπορούμε να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε τον χρόνο που έχουμε μαζί. Μόλις μετατοπίσετε το ενδιαφέρον σας στην κοινωνική πλευρά των γευμάτων, γίνεται πολύ πιο εύκολο να μειώσετε την άσκηση πίεσης στο παιδί σας για το φαγητό. Ρίξτε μια ματιά στο βιβλίο “Επιλεκτικοί με το Φαγητό ή Κάτι Περισσότερο; Έξυπνες Πρακτικές για Ήρεμα Γεύματατης Εργοθεραπεύτριας Marsha Dunn Klein για πολλές ιδέες σχετικά με το πώς να ξεκινήσετε τη συζήτηση γύρω από το τραπέζι.

Η νοοτροπία «βραχυπρόθεσμη νίκη»

Πεποίθηση: Πρέπει να επικεντρωθώ σε βραχυπρόθεσμους στόχους σχετικά με το φαγητό.

Αυτή η νοοτροπία μένει στο «τώρα» – τι θα φάει το παιδί σας στο συγκεκριμένο γεύμα ή σε αυτό το σνακ. Ζυγίζετε την «επιτυχία» ή την «αποτυχία» ενός γεύματος με βάση το τι θα φάει το παιδί εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Αν θα δοκιμάσει κάτι καινούριο… αν θα φάει μια αξιοπρεπή ποσότητα…. Αυτή η νοοτροπία μπορεί πραγματικά να αρχίσει να επηρεάζει τη διάθεσή σας, καθώς το φαγητό του παιδιού σας εμπλέκεται με τα συναισθήματά σας.

Αντ’ αυτού σκεφτείτε: Πρέπει να δώσω προτεραιότητα σε μακροπρόθεσμους στόχους σχετικά με το φαγητό, όπως το να βοηθήσω το παιδί μου να απολαμβάνει τα γεύματα χωρίς άγχος, να το βοηθήσω να χτίσει τις δεξιότητες και την αυτοπεποίθησή του και να το βοηθήσω να μάθει να τρώει σύμφωνα με τις υποδείξεις του σώματός του. Έτσι, ακόμα κι αν το παιδί σας απλά κάθισε μαζί σας, έφαγε μόνο λίγο από το φαγητό της προτίμησής του και σας μίλησε για την ημέρα του, αρκεί για να αισθανθείτε καλά.

Πρακτικές ελέγχου της διατροφής

Το πρόβλημα με τις τρεις μη χρήσιμες νοοτροπίες που περιγράφονται παραπάνω, είναι ότι οδηγούν σε αυτό που οι ερευνητές αποκαλούν «πρακτικές ελέγχου της διατροφής». Αυτές είναι προσεγγίσεις (που χρησιμοποιούνται από τους γονείς παντού) που είναι βασικά τρόποι να πείσουν τα παιδιά να φάνε (ή να μην φάνε).

Διαπραγμάτευση, δωροδοκία, πειθώ, συζήτηση για το πόσο καλό είναι κάτι για το σώμα του παιδιού σας… όλα αυτά τοποθετούνται κάτω από αυτήν την ομπρέλα, όπως και ο περιορισμός. Οι πρακτικές ελέγχου της διατροφής μπορούν να φέρουν ένταση, σύγκρουση και αρνητικότητα σε ένα γεύμα – όλα αυτά δυσχεραίνουν την τροφική επιλεκτικότητα. Επίσης, οδηγούν στο να παρακινείται από εσάς το φαγητό του παιδιού σας και όχι από το σώμα του.

Αυτό μπορεί να φαίνεται θεμιτό (αφού τρώει, τι σημασία έχει το γιατί;) αλλά πολλές έρευνες δείχνουν ότι η αποτελεσματική αυτορρύθμιση βρίσκεται στο επίκεντρο μιας θετικής σχέσης με το φαγητό. Ανοίγει το δρόμο ώστε τα παιδιά να κάνουν γνήσια, διαρκή πρόοδο με το φαγητό τους – κάτι που είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί όταν τρώνε μόνο λόγω της πίεσης των ενηλίκων.

Μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτή η εναλλαγή, όταν έχουμε συνηθίσει να προσπαθούμε να κάνουμε το παιδί μας να φάει -μπορεί να μοιάζει ακόμα και αναίσθητο ή να μας προκαλεί άγχος. Θα σας χαλαρώσει, όμως, αν το παιδί σας εξεταστεί από τον ιατρό του και αυτός σας διαβεβαιώσει, ότι όλα πάνε καλά με την υγεία του.

Mάθετε περισσότερα σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές, προκειμένου να “δουλέψετε” σωστά για την αναδιάταξη του τρόπου χειρισμού των γευμάτων στο https://anxiouseaters.gr/

Επικοινωνήστε με το Κέντρο Λογοθεραπείας & Εκπαίδευσης “Talk the Talk” μέσα από τις σελίδες:

https://www.facebook.com/TalktheTalk.cy

https://www.instagram.com/talkthetalkcy/ 

www.talkthetalkcy.com