“Πίσω από κάθε επιτυχημένο αθλητή, υπάρχουν γονείς που ξεροσταλιάζουν στα γήπεδα για να στηρίξουν τα όνειρά του”

H χθεσινή συγκλονιστική εμφάνιση του Στέφανου Τσιτσιπά στο τελικό του Roland Garros θα μείνει βαθιά χαραγμένη στην καρδιά όλων μας καθώς στην πρώτη του παρουσία σε τελικό γκραν σλαμ κοίταξε στα μάτια τον υπεράνθρωπο Νόβακ Τζόκοβιτς αλλά δεν κατάφερε να στεφθεί νικητής.

Με αφορμή την εξαιρετική πορεία  του κορυφαίου Έλληνα τενίστα σε όλο το τουρνουά και την αμέριστη στήριξη και συμπαράσταση που του παρέχει ο προπονητής και πατέρας του Απόστολος Τσιτσιπάς, ο Αχιλλέας Υφαντίδης, ψυχολόγος – επικοινωνιολόγος, έγραψε ένα κείμενο για τον άγνωστο και όμως πολύτιμο ρόλο των γονιών των αθλητών.

Οι γονείς σαν βράχοι, στέκονται δίπλα στα παιδιά αθλητές που από μικρά περνούν τον περισσότερο χρόνο της ημέρας τους στο γήπεδο για προπόνηση. Δεν βαρυγκομούν, αφήνουν στην άκρη τις δικές τους ασχολίες και τον δικό τους χρόνο ξεκούρασης προκειμένου να ακολουθήσουν το αθλητικό όνειρο του παιδιού τους. Στις νίκες η ικανοποίηση και η χαρά είναι μεγάλη. Στις αποτυχίες και στις ήττες, καλούνται να διαχειριστούν και να εμψυχώσουν το παιδί τους και να το ενθαρρύνουν να μην το βάλει κάτω.

Αν και το δικό σας παιδί ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό αυτό το κείμενο θα “μιλήσει” στη καρδιά σας. Η ανάρτηση συνοδεύεται από την δυνατή φωτογραφία του Στέφανου Τσιτσιπά με τον μπαμπά λίγο μετά τον θρίαμβό του τον περασμένο Απρίλιο στο  στο Monte Carlo Masters. Ο τενίστας κλείνει τα μάτια και αγκαλιάζει τον πατέρα του, ο οποίος χάνεται στο στήθος του!

Η ανάρτηση που αξίζει να διαβάσει κάθε γονιός που το παιδί του ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό

Μιλάμε για τους επιτυχημένους αθλητές.

Δεν μιλάμε σχεδόν ποτέ για τους γονείς.

Που ξεροσταλιάζουν στα γήπεδα.

Που ξοδεύουν περιουσίες για τα όνειρα των παιδιών τους.

Που αλλάζουν πόλεις, επαγγέλματα, ζωές για να είναι δίπλα τους, βράχοι και συμπαραστάτες.

Που κοιτάζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη σε μέρες δύσκολες, μέρες ήττας, μέρες απογοήτευσης, αναρωτώμενοι αν πράττουν σωστά.

Που χαίρονται και κλαίνε σιωπηλά για να μην ταράξουν την ψυχική ισορροπία των παιδιών – αθλητών πριν από τα τουρνουά.

Γονείς που αποτελούν τον κυματοθραύστη του θυμού των παιδιών – αθλητών μετά από ήττες, γονείς που αποτελούν τα φίλτρα που διυλίζουν την πίκρα και την απόγνωση των παιδιών τους προκειμένου αυτά να εκτονωθούν για να επανέλθουν σε ηρεμία.

Γονείς πρωταθλητές αφοσίωσης, γονείς πρωταθλητές πίστης, γονείς πρωταθλητές αντοχής.

Γονείς που για κάθε έναν από αυτούς που δικαιώνονται οι θυσίες του, υπάρχουν εκατοντάδες ή και χιλιάδες που δεν δικαιώνονται.

Και όμως… ακόμη και αν γύριζαν τον χρόνο πίσω, πάλι τις ίδιες επιλογές θα έκαναν για χάρη του ονείρου των παιδιών τους.