Κάθε καλοκαίρι συμβαίνει το ίδιο. Βγαίνουμε βόλτα με τα παιδιά και, σχεδόν νομοτελειακά, κάποια στιγμή θα ακουστεί η γνωστή φράση: «Μαμά, μπαμπά, θέλω παγωτό».
Και φυσικά, λίγοι γονείς θα αρνηθούν μια μικρή καλοκαιρινή απόλαυση. Όταν όμως ένα παιδί ζητά παγωτό σχεδόν καθημερινά και η οικογένεια έχει δύο ή τρία παιδιά, ο λογαριασμός αρχίζει να γίνεται αισθητός.
Προφανώς και η ποιότητα έχει κόστος. Όλοι θέλουμε ένα καλό παγωτό, με ποιοτικές πρώτες ύλες και σωστή παρασκευή. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: έχουν ξεφύγει οι τιμές ή είναι λογικό να πληρώνουμε 3, 4 ή ακόμη και 4,5 ευρώ για μία μπάλα παγωτό ή ένα απλό ξυλάκι;
«Η λογική τιμή είναι από 2 έως 2,5 ευρώ»
Για το θέμα μίλησε στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» ο Πρόεδρος Επαγγελματοβιοτεχνών Ζαχαροπλαστών Ελλάδας, Γιάννης Γλυκός, ο οποίος εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στις υπερβολικές χρεώσεις που παρατηρούνται σε ορισμένες περιοχές της χώρας.
Όπως ανέφερε, μια λογική τιμή για μία μπάλα παγωτό μαζί με το χωνάκι θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 2 και 2,5 ευρώ.
«Όποιος έχει τέτοιες τιμές, για παράδειγμα 3 ευρώ, είναι πάρα πολύ ακριβό. Στην Αθήνα αλλά και στην επαρχία οι τιμές ξεκινούν από τα 2 ευρώ. Η λογική τιμή πρέπει να είναι 2 με 2,5 ευρώ η μπάλα μαζί με το χωνάκι», τόνισε.
Όταν το παγωτό κοστίζει όσο ένα γεύμα
Ακόμη πιο αιχμηρός ήταν όταν κλήθηκε να σχολιάσει τις τιμές που καταγράφονται σε τουριστικές περιοχές και νησιά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι χρεώσεις των 3 και 4 ευρώ ανά μπάλα δεν μπορούν να δικαιολογηθούν εύκολα από το κόστος παραγωγής.
«Έχω ακούσει για τιμές 3 και 4 ευρώ κυρίως στα νησιά. Για τέτοιες τιμές δεν μπορώ να πω κάτι άλλο πέρα από το ότι είναι υπερβολικές. Είναι αισχροκέρδεια», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η συζήτηση δεν περιορίστηκε μόνο στα ζαχαροπλαστεία και τα παγωτατζίδικα. Ο κ. Γλυκός στάθηκε και στις ανατιμήσεις που έχουν καταγραφεί στα συσκευασμένα παγωτά.
«Ένα παγωτό ξυλάκι έχει φτάσει να κοστίζει 4 ή και 4,5 ευρώ. Εκεί πραγματικά έχουμε ξεφύγει τελείως», σημείωσε.
Και εδώ ίσως βρίσκεται το σημείο που αγγίζει περισσότερο τις οικογένειες. Για μια τετραμελή οικογένεια, μια στάση για παγωτό μπορεί πλέον να κοστίζει 15 έως 20 ευρώ, ποσό που μέχρι πριν λίγα χρόνια θα κάλυπτε ένα ελαφρύ γεύμα.
Δικαιολογούνται οι αυξήσεις;
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που ακούγονται συχνά είναι η αύξηση του κόστους των πρώτων υλών.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Πρόεδρο των Ζαχαροπλαστών, φέτος δεν υπήρξαν νέες σημαντικές αυξήσεις στο κόστος παραγωγής.
Όπως εξήγησε, οι μεγάλες ανατιμήσεις είχαν ήδη γίνει την προηγούμενη χρονιά.
Βεβαίως, υπάρχουν γεύσεις που ανεβάζουν σημαντικά το κόστος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το φιστίκι, καθώς η τιμή της πρώτης ύλης μπορεί να κυμαίνεται από 40 έως και 80 ευρώ το κιλό.
Αντίθετα, στις πιο κλασικές γεύσεις, όπως η βανίλια ή η φράουλα, δεν έχει καταγραφεί κάποια ιδιαίτερη μεταβολή που να δικαιολογεί ακραίες αυξήσεις στην τελική τιμή.
Το παγωτό παραμένει μια μικρή καθημερινή χαρά
Κανείς δεν περιμένει να πληρώσει το ίδιο για ένα χειροποίητο παγωτό υψηλής ποιότητας και για ένα βιομηχανικό προϊόν. Όμως, όταν η τιμή αρχίζει να μετατρέπει μια απλή καλοκαιρινή συνήθεια σε πολυτέλεια, είναι λογικό να ανοίγει η συζήτηση.
Γιατί το παγωτό δεν είναι ένα ακόμη προϊόν στο καλάθι του νοικοκυριού. Είναι η απόλαυση μετά τη θάλασσα, η βόλτα στην πλατεία, η μικρή επιβράβευση των παιδιών στις διακοπές.
Και ίσως γι’ αυτό έχει αξία να αναρωτηθούμε: πόσο πρέπει τελικά να κοστίζει μια μπάλα παγωτό ώστε να παραμένει μια προσιτή χαρά για όλες τις οικογένειες;
