Χιλιάδες εργαζόμενες μητέρες εξακολουθούν να διατηρούν τη δυνατότητα εξόδου στη σύνταξη πριν από το γενικό όριο ηλικίας των 67 ετών, εφόσον πληρούν συγκεκριμένες ασφαλιστικές προϋποθέσεις που συνδέονται με την ανηλικότητα των παιδιών και τα έτη ασφάλισης που είχαν συμπληρώσει στο παρελθόν.
Το ευνοϊκό αυτό καθεστώς αφορά κυρίως τις λεγόμενες «παλαιές ασφαλισμένες», δηλαδή γυναίκες που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993 και κατάφεραν να θεμελιώσουν ή να κατοχυρώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα έως το 2010, το 2011 ή το 2012.
Ποιες μητέρες μπορούν να φύγουν νωρίτερα
Στο πρώην ΙΚΑ, οι ασφαλισμένες έπρεπε να έχουν συμπληρώσει 5.500 ημέρες ασφάλισης έως το τέλος του 2010, του 2011 ή του 2012 και παράλληλα να έχουν ανήλικο παιδί την ίδια περίοδο.
Αντίστοιχα, στο Δημόσιο απαιτούνταν συμπλήρωση 25ετίας έως τις ίδιες χρονικές προθεσμίες, ενώ παρόμοιες διατάξεις ισχύουν και για ασφαλισμένες σε ΔΕΚΟ και τράπεζες.
Το βασικό «κλειδί» για τη θεμελίωση του δικαιώματος είναι η ταυτόχρονη ύπαρξη ανήλικου παιδιού και απαιτούμενου χρόνου ασφάλισης. Αν το παιδί είχε ήδη ενηλικιωθεί πριν από τη συμπλήρωση των αναγκαίων ενσήμων ή ετών υπηρεσίας, το δικαίωμα χάνεται.
Τα μεταβατικά όρια ηλικίας
Παρότι πολλές ασφαλισμένες έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα εξόδου, οι μεταγενέστερες ασφαλιστικές αλλαγές έχουν οδηγήσει σε αυξημένα μεταβατικά όρια ηλικίας.
Αυτό σημαίνει ότι αρκετές μητέρες μπορεί να μην αποχωρούν ακριβώς με τα παλιά ευνοϊκά όρια, αλλά σε μεταγενέστερη ηλικία, ανάλογα με το πότε συμπληρώθηκε το αρχικό όριο συνταξιοδότησης.
Ο ρόλος των πλασματικών ετών
Καθοριστικό ρόλο μπορεί να παίξει και η αναγνώριση πλασματικών ετών, όπως ο χρόνος ανατροφής παιδιών ή οι σπουδές, ώστε να συμπληρωθούν αναδρομικά οι προϋποθέσεις για τα έτη 2010 έως 2012.
Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι απαιτείται προσεκτικός έλεγχος, καθώς η εξαγορά πλασματικών ετών έχει οικονομικό κόστος και δεν εγγυάται αυτόματα άμεση συνταξιοδότηση.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται επίσης στις περιπτώσεις διαδοχικής ασφάλισης, όπου οι ασφαλισμένοι έχουν εργαστεί σε περισσότερα από ένα ταμεία, καθώς ο υπολογισμός των ενσήμων γίνεται πιο σύνθετος και μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις στην έκδοση της σύνταξης.
