Τα παιδιά του Lidice: Η φρικτή ιστορία των 82 παιδιών που «έσβησαν» στα κρεματόρια των Ναζί

Στο χωριό Λίντιτσε, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πράγα της -τότε- Τσεχοσλοβακίας, διαπράχθηκε ένα από τα πλέον φρικτά εγκλήματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ήταν 2 Ιουλίου του 1942, όταν εκτελέστηκαν όλοι οι κάτοικοι και 82 παιδιά θανατώθηκαν σε θαλάμους αερίων.

Η εντολή του Αδόλφου Χίτλερ ήταν σαφής: Το χωριό να σβηστεί από τον χάρτη. Ήταν μία πράξη αντιποίνων των Γερμανών κατακτητών για τη δολοφονία του «αρχιτέκτονα» του Ολοκαυτώματος, Ράινχαρντ Χάιντριχ.

Ο Ράινχαρντ Όιγκεν Τρίσταν Χάιντριχ  ήταν στέλεχος των SS, ο δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον Χάινριχ Χίμλερ και  πρωτοστάτης της Τελικής Λύσης, του σχεδίου των Ναζί για το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα.

Θεωρούνταν εξαιρετικά φιλόδοξος και ψυχρός, χωρίς κανένα οίκτο. Είχε το παρατσούκλι «Δήμιος Χάιντριχ», ενώ ακόμη και οι ίδιοι οι SS τον αποκαλούσαν «Το ξανθό κτήνος».

Μάλιστα, είχε συζητηθεί μέχρι και η διαδοχή του Χίτλερ από αυτόν.

Το «Δίστομο» της Τσεχοσλοβακίας

Κατ’ εντολήν του Φύρερ, και ως πράξη εφαρμογής σκληρότερων αντιποίνων, οι άνδρες της SD (Sicherheitsdienst, Υπηρεσία Ασφαλείας της SS) κυκλώνουν την μικρή κωμόπολη του Λίντιτσε με την -ψευδή- κατηγορία ότι οι κάτοικοί του είχαν βοηθήσει τους εκτελεστές του Χάιντριχ. Εδώ γράφεται μια από τις πλέον ειδεχθείς πράξεις του Πολέμου.

Στις 10 Ιουνίου 1942, μία ημερομηνία που οι Ναζί θα σφαγίαζαν δύο χρόνια αργότερα το δικό μας Δίστομο,  τρεις αξιωματικοί και είκοσι στρατιώτες συστήνουν εκτελεστικό απόσπασμα, από το οποίο μεθοδικά εκτελούνται όλοι οι άνδρες της πόλης άνω των 16 ετών, συνολικά 172 άτομα, με πυρά πυροβόλων όπλων.

Ανάλογη τύχη είχαν και 11 άνδρες που άλλαζαν βάρδια σε παρακείμενο ορυχείο και δεκαπέντε συγγενείς των εκτελεστών, ανεβάζοντας τον αριθμό των θυμάτων σε 198.

Επί τόπου εκτελούνται, επίσης, 71 γυναίκες, επτά ακόμη οδηγούνται για “ανάκριση” στην Πράγα, όπου επίσης εκτελούνται. Οι υπόλοιπες γυναίκες, 184 συνολικά, οδηγούνται στο στρατόπεδο του Ραβενσμπιρκ , απ’ όπου θα επιζήσουν 143.

Γλίτωσαν μόνο τα «Άρια» παιδιά 

Ενενήντα παιδιά στέλνονται στο στρατόπεδο του Γκνάιζεναου. Μερικά από αυτά, έχοντας τα άρια χαρακτηριστικά, στέλνονται σε ορφανοτροφεία του Ράιχ ή δίνονται για υιοθεσία σε οικογένειες των SS, διαφεύγοντας έτσι το θάνατο.

Η ίδια η κωμόπολη πυρπολείται. Τα ερείπια καταστρέφονται με δυναμίτη και μπουλντόζες την ισοπεδώνουν, διαγράφοντάς την ολοκληρωτικά από το χάρτη, καθώς διατάσσεται η εκτύπωση χαρτών χωρίς το όνομα της πόλης. Στο χωράφι που κάποτε υπήρχε η πόλη σπέρνεται σιτάρι. Η κωμόπολη αποτέλεσε σύμβολο της Ναζιστικής θηριωδίας.

Την ίδια τύχη έχει και το παρακείμενο χωριό Λέζακι (Lezaky), στο οποίο οι SS ανακάλυψαν τον ασύρματο επικοινωνίας των εκτελεστών, στο οποίο εκτελούνται όλοι οι ενήλικες κάτοικοι.

Με εντολή του Χίμλερ στις 24 Οκτωβρίου 1942εκτελούνται με αέρια 242 συγγενείς και φίλοι των κατοίκων του Λίντιτσε, κρατούμενοι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, Μαουτχάουζεν.

Μετά το τέλος του πολέμου το Λίντιτσε ανοικοδομήθηκε λίγο πιο μακριά από το παλαιό και ονομάστηκε Νόβο Λίντιτσε (Novo Lidice). Ποτέ, ωστόσο, δεν αποδείχθηκε ότι υπήρχε κάποια σχέση μεταξύ Λίντιτσε και δολοφονίας του Χάιντριχ. Ο επικεφαλής της σφαγής του Λίντιτσε Συνταγματάρχης των SS Μαξ Ρόστοκ (Max Rostock) συνελήφθη, δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε το 1951.

Το γλυπτό

Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 η Marie Uchytilová ξεκίνησε να δημιουργεί το γλυπτό της, αφιερωμένο στα 82 παιδιά. Δούλευε το έργο με τον σύζυγο της χωρίς να έχει κάποιο συμβόλαιο. Αποφάσισε να μην δημιουργήσει πιστά αντίγραφα των παιδιών που πέθαναν. Ήθελε το έργο της να είναι ένα μνημείο για όλα τα θύματα των πολέμων.

Πέθανε το 1989 και η δουλειά της έμεινε ανολοκλήρωτη. Η Δανέζικη πόλη Alberstlund και άλλοι ξένοι επενδυτές δώρισαν το χρηματικό ποσό που χρειαζόταν για να καλυφθεί το έργο με χαλκό.

Τα πρώτα 35 αγάλματα αποκαλύφθηκαν το 1995. Τα τελευταία δέκα τον Ιούνιο του 2000. Τα αγάλματα των παιδιών είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι κοιτούν τους τάφους των οικογενειών τους.