“Τελειώνει η διδακτική ώρα και βλέπω το χαμόγελο στο πρόσωπο της κόρης μου να σχηματίζεται”

O συγγραφέας Στέφανος Ξενάκης που ξεχωρίζει για τα βιβλία αυτοβελτίωσης και θετικής σκέψης που γράφει, με μια ανάρτησή του στο Facebook που έχει γίνει viral ασχολείται με το μάθημα των Αρχαίων που παρακολούθησε ενόσω η κόρη του έκανε τηλεκπαίδευση και πόσο εντυπωσιάστηκε από την προσπάθεια της καθηγήτριας να κρατήσει επαφή με τους μαθητές, να τους διδάξει, να επικοινωνήσει και γενικότερα να δώσει μια προσωπική αίσθηση επικοινωνίας στην άχαρη οθόνη του υπολογιστή που την χωρίζει από τα παιδιά.

Με το κείμενό του αποθεώνει και ευχαριστεί τους εκπαιδευτικούς που παρά τις αντιξοότητες της εξ αποστάσεως καθημερινά δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να προσφέρουν καλύτερη εμπειρία μάθησης στους μαθητές.

Η ανάρτηση του Στέφανου Ξενάκη για την τηλεκπαίδευση

«ΤΗΛΕΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Δευτέρα πρωί κι η μεγάλη μου (Α’ Γυμνασίου) κάνει μάθημα εξ ‘ αποστάσεως στο σπίτι μου. Μπαινοβγαίνω γιατί με έχει εντυπωσιάσει η κυρία που τους κάνει Αρχαία. (1ηώρα) Ξεκινάει το μάθημα ρωτώντας τους εάν περπάτησαν, έκαναν ποδήλατο, ή αθλήθηκαν μέσα στο ΣΚ (απαραίτητο το Νο 6) παρακινώντας τα, χωρίς όμως να τα κατευθύνει.

Απευθύνεται στον καθένα ξεχωριστά με το όνομά του, χωρίς να ξεχνάει, ή να αφήνει να την ξεχάσει κανείς. Κάνει συνέχεια όμορφες και χρήσιμες συνδέσεις ανάμεσα σε Αρχαία και Νέα Ελληνικά. Τους μιλάει σοβαρά, αλλά όταν πέφτει κούραση, κάνει λίγη πλακίτσα για να επανέλθει το ενδιαφέρον. Μιλάει αργά και με καθαρή άρθρωση για να την ακούν όλοι. (από μακριά πιο δύσκολο να παρακολουθείς κάποιον) Φροντίζει να συμμετέχουν όλοι. Δεν τους χαρίζεται.

Από τους ανθρώπους που αγαπάνε αυτό που κάνουν και σε κάνουν να το αγαπήσεις κι εσύ. Προσωπικά τα Αρχαία ήταν το χειρότερό μου κι όμως με έχει κερδίσει. Έχει ανοιχτή και την κάμερά για να τη βλέπουν τα παιδιά. (βοηθάει πολύ)
Είμαι κάπου σχετικά κοντά για να παίρνω τη δόση μου από την εξαιρετική καθηγήτρια.

Τελειώνει η διδακτική ώρα και βλέπω το χαμόγελο στο πρόσωπο της κόρης μου να σχηματίζεται.

Ένα μεγάλο Μπράβο σε όλους αυτούς τους άξιους εκπαιδευτικούς (είναι πολύ περισσότεροι από όσοι νομίζουν οι πολλοί) που κάνουν το καλύτερο που περνάει από το χέρι τους (και δεν είναι καθόλου εύκολο) για να προσπεράσουμε αυτή τη δύσκολη κι ευχόμαστε πρόσκαιρη συνθήκη.”

Το post του συγγραφέα