Τι απαντά ένας καθηγητής όταν οι μαθητές του τον ρωτούν αν είναι υπέρ ή κατά της κατάληψης

Υπάρχουν καθηγητές και καθηγητές. Σίγουρα όλοι έχουμε συναντήσει εκείνους που θέλουν να μένουν πιστοί στο γράμμα του νόμου, στις παραδόσεις και στη διδακτέα ύλη, έχουμε συναντήσει όμως και αδιάφορους και μάλλον οι λιγότεροι και πιο τυχεροί έχουν συναντήσει εκείνους τους ιδιαίτερους, τους ξεχωριστούς, τους εμπνευσμένους καθηγητές που έχουν να προσφέρουν πολλά περισσότερα στα παιδιά από τις ξερές γνώσεις των βιβλίων.

Τις τελευταίες μέρες έπεσε στα χέρια μας η μαρτυρία ενός καθηγητή, για τον οποίο η ουσιαστική επικοινωνία με τους μαθητές του είναι πρωτίστης σημασίας.

Την παραθέτουμε εδώ και αφήνουμε τα σχόλια κα ιτις κρίσεις σε εσάς.

“Σημερα τα παιδια στο σχολειο με ρωτησαν:
“Κύριε Γανωτη, εσείς είστε υπέρ ή κατά της κατάληψης στο σχολείο μας?”
“Εσεις θα μου πειτε”, τους απαντησα. “Αν θελετε μπορούμε να το συζητήσουμε.”
Η συζητηση μας κράτησε τρεις ωρες, στην αρχή στη φιλοξενη αυλη της μικρης παρακειμενης στο σχολειο μας εκκλησιας και στη συνεχεια μεσα στο δασος λιγο περα απο το γυμνασιο. Οι αποψεις, οι προβληματισμοι, οι ανησυχιες των παιδιων του γυμνασιου με εξεπληξαν με την ωριμοτητα και το ενδιαφερον, που μπορουν οταν θελουν να προσεγγισουν τα θεματα που τα απασχολουν. Μου εκανε εντυπωση το ενδιαφερον και οι αποψεις τους για την πολιτικη, την παιδεια, τις κοινωνικες σχεσεις, αλλα και για την οικονομια , τη θρησκεια, τον ερωτα και γενικοτερα τη ζωή.
Τελικα, αυτο που πιστευω οτι ειναι το αιτημα στο οποιο συνοψιζεται καθε μορφη διαμαρτυριας των νεαρων μαθητων ειναι η απαιτηση τους να μπορουν να εκφρασουν τη γνωμη και την αποψη τους και εμεις οι καθηγητες τους να κατσουμε να τους ακουσουμε με προσοχη και σεβασμο για ο, τι θελουν να πουν και να εκφρασουν.
Ακομα και αν αυτό που θα μας πουν μπορει να μας φανει παραξενο, παραδοξο, λανθασμενο, σιγουρα ομως δεν ειναι ανευ σημασιας. Το πιο πιθανο ειναι να αδυνατουμε εμεις να αποκρυπτογραφησουμε το μηνυμα που θελουν να μας στειλουν. Ας τους δώσουμε το βημα και ας τους ακουσουμε. Σιγουρα εχουμε να μαθουμε κι εμεις πολλα απο τους μαθητες μας, τα παιδια μας…”