Ο θάνατος της 14χρονης Γεωργίας Καντούνη, πριν από 10 περίπου ημέρες, εξαιτίας επιπλοκών έπειτα από χειρουργείο βαριατρικής (τοποθέτηση γαστρικούδακτυλίου) συγκλόνισε το Πανελλήνιο και δημιούργησε έντονο προβληματισμό στους γονείς παχύσαρκων παιδιών, αναφορικά με την σωστή αντιμετώπιση του πολύ σοβαρού αυτού προβλήματος υγείας. Από ποια ηλικία μπορεί να μπει ένας νέος άνθρωπος σε χειρουργική διαδικασία αντιμετώπισης της παχυσαρκίας; Υπάρχει κάποιος Δείκτης Μάζας Σώματος που καθαρίζει πότε ένα χειρουργείο βαριατρικής είναι απαραίτητο και τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς που θέλουν να βοηθήσουν το παιδί τους να χάσει το επιπλέον βάρος; Απαντήσεις σε αυτά και περισσότερα έδωσε μιλώντας στο Infokids.gr o Καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Πατρών και Πρόεδρος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας Παχυσαρκίας κ. Γεώργιος Σκρουμπής.
“Το πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας είναι πολύ σημαντικό με την έννοια, ότι αν δεν παρέμβουμε νωρίς σε αυτά τα παιδιά θα γίνουν πάρα πολύ παχύσαρκοι ως ενήλικες. Οι παρεμβάσεις αυτές πρέπει να γίνουν νωρίς, όμως αυτές θα πρέπει να είναι καταρχάς διαιτολογικές, παιδοψυχολογικές και παρεμβάσεις τόσο του οικογενειακού περιβάλλοντος όσο και του ευρύτερου κοινωνικού”, εξηγεί καταρχάς ο καθηγητής και αναλύει.
Η χειρουργική της παχυσαρκίας εφαρμόζεται σε παιδιά;
“Με βάση τις οδηγίες του ΠΟΥ, οι οποίες έχουν προφανώς εφαρμογή και στην Ελλάδα, η χειρουργική της παχυσαρκίας εφαρμόζεται πάνω από τα 18. Υπάρχουν, όμως, οργανωμένα κέντρα παγκοσμίως, τα οποία σε ειδικές περιπτώσεις εφαρμόζουν αυτή την χειρουργική και σε μικρότερες ηλικίες -17, 16, οριακά 15 ετών.
Το δύσκολο στις ηλικίες αυτές δεν είναι το χειρουργικό κομμάτι, αλλά το πώς θα μπορέσει να συνεργαστεί το παιδί μετά το χειρουργείο. Η χειρουργική της παχυσαρκίας δίνει πάρα πολύ καλή, απόλυτη λύση, με πολύ μεγάλη απώλεια βάρους, η οποία παραμένει σταθερά (σχεδόν) για πάντα, αλλά απαιτεί τη συνεργασία του ασθενούς. Ένα παιδί 15 ετών είναι αρκετά δύσκολο να μπορέσει να συνεργαστεί με ένα τέτοιο χειρουργείο στον τρόπο που θα τρώει, στο πόσες φορές, στην ποιότητα διατροφής κ.λ.π.
Με βάση τις οδηγίες που υπάρχουν διεθνώς, λοιπόν, και επειδή τα παιδιά βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης, θα πρέπει κανείς να διαλέξει την κατάλληλη παρέμβαση για το κάθε παιδί. Τα όρια και οι ενδείξεις για να χειρουργήσει κανείς ένα παιδί είναι πιο αυστηρά σε σύγκριση με τους ενήλικες: Στους ενήλικες ο Δείκτης Μάζας Σώματος που μπορείς να χειρουργήσεις έναν παχύσαρκο είναι πάνω από 40 (σε κάποιες περιπτώσεις πάνω από 35, αν υπάρχει και κάποιο σοβαρό συνοδό νόσημα, π.χ. ζαχαρώδη διαβήτη, άπνοια στον ύπνο, υπέρταση). Στα παιδιά το 40 γίνεται 50.
Άρα σε ένα παιδί η πρώτη προσέγγιση είναι υποστήριξη: Διαιτολόγος, Ψυχολόγος, Παιδοενδοκρινολόγος και προσοχή από το κοινωνικό περιβάλλον, καθώς τα παιδιά αυτά υπόκεινται σε bullying.”
Διαβάστε ακόμα: Body-shaming στο σχολείο: 5 τρόποι να “σώσεις” το παιδί σου από το bullying
Αναφορικά με το αν υπάρχει στην Ελλάδα κάποιο οργανωμένο κέντρο χειρουργικής παχυσαρκίας για παιδιά, ο γιατρός μας λέει, ότι “εμείς στην Πάτρα που έχουμε τεράστια εμπειρία, δεν χειρουργούμε παιδιά. Μπορεί κάποια στιγμή στο παρελθόν να έχουμε χειρουργήσει έναν 17χρονο, αλλά παιδιά 13-14 δεν χειρουργούμε και ούτε γνωρίζω να υπάρχει στην Ελλάδα κάποιο κέντρο που να είναι οργανωμένο με αυτή την προσέγγιση -και διεθνώς, βέβαια, δεν είναι πάρα πολλά αυτά τα κέντρα. Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, ότι δεν τίθεται ζήτημα τεχνικό, δεν είναι χειρουργικό το θέμα, αλλά η απόφαση να χειρουργήσεις ένα παιδί χρειάζεται πιο αυστηρά κριτήρια και κυρίως συνεργασία του παιδιού με τον τρόπο διατροφής που είναι απαραίτητος μετά το χειρουργείο. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα.”
Αναφερόμενος σε προσωπικά του περιστατικά, ο καθηγητής λέει, ότι “Εμένα μου έχουν έρθει παιδάκια μικρά, π.χ. 13-14 ετών που είναι 180 κιλά. Τι κάνουμε στην περίπτωση αυτή; Εκεί πραγματικά θα πρέπει να δώσεις λύση. Αν ένα παιδί αντί για 50 (με βάση το ύψος) είναι 150 κιλά στα 15 του είναι πρόβλημα, γιατί στα 18 του θα είναι 200. Εκεί πάντα σε συνεργασία με ειδικούς παιδοψυχολόγους, ενδοκρινολόγους, για τη διαχείριση του παιδιού μετά, θα πρέπει να οδηγηθείς όντως σε ένα χειρουργείο, γιατί κάθε χρόνος που περνά θα επιδεινώνει την κατάστασή του. Αν αντί για 50 κιλά είναι 80 κιλά, τότε θα πρέπει να περιμένουμε και να το ‘παλέψουμε’ με άλλους τρόπους.”
“Οι γονείς στην Ελλάδα σήμερα δείχνουν αδιαφορία στην διατροφή των παιδιών τους”
Αναφορικά με το τεράστιο πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας που υπάρχει στην χώρα μας, στο οποίο λίγοι είναι οι γονείς που πραγματικά δείχνουν διατεθειμένοι να βάλουν τέλος, ο κ. Σκρουμπής τονίζει, ότι “ας αφήσουμε το παραμύθι, ότι η Ελλάδα σιτίζεται μεσογειακά. Τρώμε τη διατροφή που έτρωγε η Αμερική χρόνια πριν, σε περιόδους μεγάλων οικονομικών κρίσεων. Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει πάντα σε περιόδους κρίσης. Στην Αμερική, για παράδειγμα, στις κοινωνίες μέσου και χαμηλού κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου η παχυσαρκία είναι ακόμα χειρότερη. Ο λόγος είναι, ότι όταν κανείς δεν έχει χρήματα, δεν θα αγοράσει σολομό και αβοκάντο, μα χάμπουργκερ για να χορτάσει. Και εδώ κάτι αντίστοιχο συμβαίνει.
Μην τα ρίχνουμε, όμως, όλα στην κρίση. Τα παιδιά ακολουθούν την διατροφή των γονιών τους: Αν στο σπίτι η διατροφή περιλαμβάνει κάθε μέρα τηγανιτές πατάτες, αυτό θα τρώνε και τα παιδιά. Τα παιδιά μας πρέπει εμείς οι ίδιοι να τα εκπαιδεύσουμε, ούτε το σχολείο ούτε το κράτος, και πραγματικά χρειάζεται πολύ μεγάλη προσπάθεια για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας. Το σημαντικό είναι να την προλάβουμε -όχι να φτάσουμε να την χειρουργούμε!”
