Αληθινή ιστορία: «Όταν έχασα το μωρό μου, η λέξη αποβολή ακουγόταν σαν μια βαριά κατάρα…»

sad-womanΓράφει η δημιουργός ντοκιμαντέρ και μητέρα, Ann Zamudio, στην ιστοσελίδα www.huffingtonpost.com

Το πρώτο μου μωρό ήρθε τόσο εύκολα που νόμιζα ότι έτσι γίνεται στις περισσότερες γυναίκες. Όταν το έχασα, η λέξη «αποβολή» ακουγόταν σαν μια βαριά κατάρα. Αυτό δεν μπορούσε να συμβαίνει σε μένα. Ήμουν υγιής και νέα. Κανείς στην οικογένειά μου δεν είχε βιώσει μια αποβολή ποτέ πριν. Όταν μού είπαν ότι έχασα το μωρό, οι γιατροί ανέφεραν ξανά και ξανά αυτή τη λέξη. Αποβολή, αποβολή… Είναι η πρώτη σας αποβολή; Είχατε ποτέ πριν μια αποβολή; Μην ανησυχείτε, είναι απλά μια πρόωρη αποβολή. Κάθε φορά που άκουγα αυτή τη λέξη ένιωθα σαν να με κατηγορούν…

Μετά την επέμβαση δεν άκουσα αυτή τη λέξη ποτέ ξανά…Πήρα πολλά βλέμματα συμπάθειας, πολλές αγκαλιές, λουλούδια από την πεθερά μου. Κανείς δεν το είπε ξεκάθαρα, αλλά το μήνυμα ήταν σαφές. Είχε έρθει η ώρα να αφήσουμε αυτό το δυσάρεστο γεγονός πίσω μας. Το πρόβλημα, αν θέλουμε να το πούμε έτσι, είναι ότι δεν είμαι από τα άτομα που δεν θα μιλήσουν και θα υποφέρουν μόνα τους. Όταν κάποιος με ρώτησε γιατί δεν ήμουν καλά, του είπα ότι είχα χάσει το πρώτο μου παιδί. Όταν ένας παλιός φίλος με ρώτησε για την εγκυμοσύνη που του είχα ανακοινώσει, του είπα ότι κατέληξε σε αποβολή. Και το πιο εκπληκτικό πράγμα που συνέβη; Δεν σταμάτησε ο κόσμος…

Κανείς δεν σοκαρίστηκε…Μερικοί από αυτούς μου έριξαν μια αμήχανη ματιά. Κανείς δεν ήταν έτοιμος να ασχοληθεί με ένα τόσο δύσκολο θέμα. Οι συζητήσεις με αυτούς τους ανθρώπους ήταν γρήγορες και ευγενικές. Αυτό ήταν ασυνήθιστο για μένα στην αρχή, αλλά δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να γίνει κανόνας. Όταν όμως άρχισα να μοιράζομαι την ιστορία της απώλειας του μωρού μου, οι άλλοι άνθρωποι άρχισαν να μοιράζονται τις δικές τους. Είχαν ένα ντροπαλό βλέμμα σαν να αποκάλυπταν ένα μεγάλο μυστικό και μου έλεγαν ότι κι εκείνοι είχαν χάσει το πρώτο παιδί τους ή ότι είχαν κάποια συνάδελφο που είχε βιώσει μια αποβολή και δεν ήξεραν πώς πρέπει να το χειριστούν. Σχεδόν ο καθένας είχε τη δική του ιστορία αποβολής, αλλά όλοι κοιτούσαν τριγύρω πριν το αποκαλύψουν για να βεβαιωθούν ότι δεν ακούει κανείς. Το αίσθημα της ντροπής ήταν σαφές και έντονο.

Ποιος είναι ο κοινός δεσμός μεταξύ αυτών των ανθρώπων; Σχεδόν όλοι τους φάνηκαν ανακουφισμένοι μιλώντας γι αυτό, σαν να είχε φύγει ένα τεράστιο βάρος από πάνω τους και όλοι συνήθως συνδέονται μεταξύ τους με ειλικρίνεια και κατανόηση. Μια γυναίκα της οποίας η φίλη είχε αποβάλει, ζήτησε συμβουλές για το πώς να την παρηγορήσει. Ήθελε να είναι εκεί για τη φίλη της, αλλά δεν ήξερε πώς, και μιλώντας μαζί μου κατάφερε να το ανακαλύψει. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν τόσο φοβισμένοι για να ασχοληθούν με το τρομακτικό τέρας της αποβολής που το είχαν αγνοήσει εντελώς. Μόνο όταν ήταν αρκετά γενναίοι για να μιλήσουν ανοιχτά γι αυτό, κατάφεραν να κατατροπώσουν αυτό το τέρας.

Μιλώντας για την απώλεια κατάφερα να μετατρέψω την αποβολή μου σε κάτι θετικό. Είναι ο τρόπος που επέλεξα να τιμήσω το πρώτο μου παιδί. Ελπίζω ότι όλο και περισσότεροι άνδρες και γυναίκες θα αρχίσουν να μοιράζονται τις ιστορίες τους, αλλάζοντας έτσι τα μέχρι τώρα δεδομένα σχετικά με την απώλεια της εγκυμοσύνης. Αυτές τις μέρες μιλάω για την αποβολή μου. Οι φίλοι και οι συγγενείς μου ξέρουν ότι μπορούν να μου μιλήσουν εάν βιώσουν κάτι παρόμοιο ή γνωρίζουν κάποιον που το βίωσε. Λόγω της προθυμίας μου να ξεκινήσω αυτές τις συζητήσεις, η απώλεια της εγκυμοσύνης δεν αποτελεί πλέον ταμπού στον κύκλο μου. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν αυτός ο κύκλος διευρυνόταν. Αν οι γυναίκες γνώριζαν ότι δεν πρέπει να αισθάνονται ντροπή όταν βιώνουν μια αποβολή. Φανταστείτε αν ξεκινούσαμε τη δημιουργία μιας κοινωνίας όπου μια γυναίκα θα μπορούσε να θλίβεται ανοιχτά για το χαμένο παιδί της, αντί να κρύβεται και να νιώθει αμηχανία.