«Eάν ένα παιδί σε δει να κλαις…
Δεν θα σου πει “Σταμάτα να κλαις, οι μεγάλοι δεν κλαίνε ”
Δεν θα σου φωνάξει
Δεν θα σε στραβοκοιτάξει
Δεν θα σου πει “Σταμάτα να κλαις στενοχωρείς το παιδάκι σου “
Δεν θα σου πει ” Οι καλοί ενήλικες δεν κλαίνε”
Ούτε θα το ακούσεις να λέει “Δες τον άλλον ενήλικα, δεν κλαίει. Εσύ γιατί κλαις;”
Δεν θα το ακούσεις να λέει “Κοίτα ,κανένας άλλος ενήλικας δεν κάνει όπως εσύ. Εσύ γιατί κάνεις έτσι; Θα σε κοροϊδεύουν οι άλλοι ενήλικες.”
Δεν θα σε απειλήσει με φράσεις όπως “Αν δεν σταματήσεις να κλαις ,θα φύγω ή θα σε πάρω να φύγουμε.” Ή ότι θα σου στερήσει κάποιο αγαπημένο σου αντικείμενο.
Δεν θα προσπαθήσει να σε χειραγωγήσει να σταματήσεις τα δάκρυα σου με φράσεις που αφορούν την εμφάνιση σου “Οι όμορφοι ενήλικες δεν κλαίνε .”
Εάν ένα παιδί σε δει να κλαις…
Θα σε χαϊδέψει, για να σου απαλύνει τον πόνο.
Θα καθίσει δίπλα σου, σιωπηλό .
Θα σου χαρίσει τη συντροφιά του και καμιά φορά και το αντικείμενο που κρατάει στα χέρια του εκείνη τη στιγμή .
Θα σε ρωτήσει αν πονάς, πού πονάς, ή γιατί κλαις με γνήσιο νοιάξιμο.
Εάν παρατηρήσουμε καλά τα παιδιά, χωρίς να έχουμε παρέμβει στην εκ φύσεως καλοσύνη τους, σου μαθαίνουν πώς πρέπει να συμπεριφερθεί κάθε άνθρωπος στον πόνο και στα δάκρυα ενός άλλου ανθρώπου.
Τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι.
Πηγή: Από τη Sofia Besa και την ομάδα Διαπροσωπικές Σχέσεις
Διαβάστε επίσης:
Καρακούκης: “Τα παιδιά της Πισπιρίγκου τα πήρε η κακιά μάγισσα; Δεν θα αφήσω έτσι τον Κούγια”
Μυρτώ Αλικάκη: “Ό,τι είμαι σε μεγάλο βαθμό, το οφείλω στα παιδιά μου”
“Ένα δώρο μικροσκοπικό”: Ένα τρυφερό παραμύθι για την αναγνώριση της αξίας του άλλου
Βρέθηκε η 14χρονη μαθήτρια που είχε χαθεί από ιδιωτικό σχολείο – Πώς εντοπίστηκε
