“Είμαι γκέι”: Ένα κείμενο για όλα τα παιδιά που δεν πρέπει να ντρέπονται για αυτό που είναι και για αυτό που νιώθουν

Είναι ένας από τους πιο γνωστούς συγγραφείς της Ελλάδας. Ένας άνθρωπος που μάχεται για τα θέλω και τα πιστεύω του. Ο Αύγουστος Κορτώ, ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας έγραψε ένα κείμενο στο Facebook όπου τονίζει μεταξύ άλλων γιατί είναι σημαντικό κάθε διαφορετικό παιδί να μην αισθάνεται ντροπή για όλα όσα νιώθει και για όλα όσα είναι. Ένα κείμενο που αποσκοπεί στο να αποφορτίσει το βάρος και τις ενοχές που νιώθει κάποιος αποκαλύπτοντας την ταύτοτητα φύλου του, λέγοντας το “Είμαι γκέι”.

Μέσα από τα γραφόμενά του μας υπενθυμίζει ότι είναι υποχρέωσή μας ως γονείς να μάθουμε στα παιδιά μας όχι μόνο να ανέχονται, αλλά να σέβονται πραγματικά τη διαφορετικότητα, προκειμένου να εξελιχθούν σε ενήλικες που δεν θα προβαίνουν σε ρατσιστικές συμπεριφορές. Αξίζει να αφιερώσουμε δυο λεπτά να το διαβάσουμε και να μάθουμε γιατί είναι σημαντικό να μεγαλώσουμε παιδιά που σέβονται τη διαφορετικότητα και παιδιά που δεν θα ντραπούν ποτέ για αυτό που είναι.

Η ανάρτηση του Αυγούστου Κορτώ

“Είμαι γκέι”.

Όχι, δεν πρόκειται για ‘διαφήμιση σεξουαλικότητας’, ούτε είναι τρόπος να σκανδαλίσουμε τα πλήθη με το ‘τι κάνουμε στο κρεβάτι μας’.

Είναι δυο λέξεις που μας καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό, που αποδίδουν το πώς αντιλαμβανόμαστε, ποθούμε και ζούμε τον έρωτα, τη συμβίωση, τη συντροφικότητα – που συλλαβίζουν το αντίθετο της μοναξιάς και του φόβου μας.

Είναι, επιπλέον, δυο λέξεις, που η συντριπτική μας πλειονότητα δυσκολεύτηκε αφάνταστα – αβάσταχτα – να ξεστομίσει, ακόμα και σ’ εκείνους που δήλωναν ότι μας αγαπούσαν αδιαπραγμάτευτα: γονείς, αδέρφια, φίλους.

Δυο λέξεις που αγωνιούσαμε να πούμε από παιδιά και έφηβοι, και τις πιο πολλές φορές καταπίναμε, γιατί τρέμαμε τις συνέπειες.

Κάθε φορά που κάποιος από μας, ζώντας ανοιχτά κι άφοβα, τις επαναλαμβάνει, δεν το κάνει για να τραβήξει την προσοχή (δεν είναι δα και κάτι το σπάνιο), ούτε για να διεκδικήσει κάτι περισσότερο απ’ τα αυτονόητα (κι ας μην τα αντιμετωπίζει έτσι η πολιτεία) δικαιώματά του.

Λέμε ξανά και πάλι τι είμαστε, και πώς αγαπάμε, ώστε το σημερινό παιδί, ο αυριανός έφηβος, να μη φοβηθεί, να μην ντραπεί στιγμή για κάτι που δεν θα ‘πρεπε να προξενεί ντροπή σε κανέναν.

Βγαίνουμε στους δρόμους, δείχνουμε τα πρόσωπά μας, για να μεταδώσουμε την ελπίδα και την αγάπη της ελεύθερης ζωής. Αν τα ‘χαμε ακούσει κι εμείς αυτά τα λόγια, από χείλη ανθρώπων που γνωρίζαμε ή θαυμάζαμε, αν τα ‘χαμε ακούσει εγκαίρως, το πρώτο μισό της ζωής μας θα ‘ταν πολύ πιο ανθρώπινο.

“Είμαι γκέι”. Δυο λέξεις που σημαίνουν: θέλω – απαιτώ – να κυνηγώ την ευτυχία επί ίσοις όροις. Θαρρετά κι ελεύθερα.