Εργαζόμενη μητέρα: Δύο διαφορετικοί ρόλοι που προσπαθούν να συνυπάρξουν

Μητέρα: ένας ρόλος στη ζωή της κάθε γυναίκας που είναι πλήρους απασχόλησης!

Εργαζόμενη γυναίκα: άλλος ένας ρόλος που απασχολεί αρκετές από τις ώρες της, ενώ η… εργασία βέβαια, συνεχίζεται και στο σπίτι με τις δουλειές!

Εργαζόμενη μητέρα: δύο διαφορετικοί ρόλοι που προσπαθούν να συνυπάρξουν μέσα από οριοθετημένες συμπεριφορές, παίρνοντας όμως πολύ περισσότερο χρόνο και ενέργεια! Η έννοια «εργαζόμενη μητέρα» μας παραπέμπει σε ένα πολυμηχάνημα, με πολλές λειτουργίες και κουμπάκια από τα οποία, όποιο κι αν πατήσεις, κάνει και κάτι διαφορετικό. Μια εργαζόμενη γυναίκα που έχει και οικογένεια με παιδιά, έχει το δυσκολότερο ρόλο στην κοινωνία, εφόσον οφείλει βάσει κοινωνικών και ατομικών επιταγών να ανταπεξέλθει ικανοποιητικά, χωρίς παράπονα. Ενώ δουλεύει, πρέπει να επιστρέφει στο σπίτι και να μαγειρεύει, να πλένει, να ταΐζει το παιδί, να ηρεμεί το άλλο παιδί που κλαίει κι έχει πυρετό, να μαγειρεύει και να έχει έτοιμο το τραπέζι. Είναι πραγματικά κουραστική η ανάληψη όλων αυτών των ευθυνών και υποχρεώσεων μέσα και έξω από το σπίτι, σε εξουθενωτικό επίπεδο, θα μπορούσε κανείς να πει.

Το μοντέλο αυτό είναι πολύ συχνό στις μέρες μας, αφού αφορά την πλειοψηφία των γυναικών. Σίγουρα μέσα σε όλο αυτό το χάος των ρόλων, η γυναίκα βιώνει μεγάλη ενοχή για την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, αναφέρει η Μαρίνα Μόσχα, M.Α. Κλινικής Ψυχολογίας – Ψυχοθεραπεύτρια. Αρκετά συχνά θυμώνει με τον εαυτό της που αναγκάζεται να δουλέψει και να μην είναι κοντά στα παιδιά της, σε όλες τις στιγμές δίπλα τους. Νιώθει ανεπαρκής απέναντι στις καταστάσεις και τις ανάγκες που καθημερινά προκύπτουν. Από την άλλη, με την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, χρειάζεται ενδεχομένως και εκείνη ως κουβαλητής του σπιτιού, με την οικονομική της βοήθεια. Επίσης, αρκετές είναι και οι γυναίκες που έχουν μάθει να δουλεύουν και αναζητούν την εργασία ως διέξοδο από τη καθημερινή ρουτίνα, γεγονός που από τη μία μπορεί να δημιουργεί ξανά ενοχές, εφόσον αφήνει τα μικρά της πίσω, από την άλλη όμως δίνει και χαρά που μπορεί και νιώθει δημιουργικές αυτές τις ώρες. Ναι, η εργασία μπορεί να προσφέρει εκτός από οικονομικές απολαβές, ικανοποίηση, διαύγεια και διανοητική υγεία, δημιουργικότητα, ψυχική υγεία, κοινωνικότητα…

Άλλο ένα θέμα που ταλαιπωρεί την εργαζόμενη μητέρα είναι τα «πρέπει» της, που συνήθως δεν είναι και λειτουργικά. Η ύπαρξη τους δημιουργεί κοινωνικές και οικογενειακές επιταγές, αλλά και αναγκάζει τον ίδιο τον εαυτό να νιώθει υποχρεωμένος. Αποδεσμευτείτε από αυτά! Ναι, μπορείτε να παίζετε με τα παιδιά σας, αλλά δεν είναι ανάγκη να συμμετέχετε σε όλα τα παιχνίδια, ούτε να παρευρίσκεστε σε όλα τα γεγονότα της ζωής τους. Δεν είναι ανάγκη να τα υποδέχεστε από το σχολείο με λιχουδιές στο τραπέζι, ούτε το σπίτι να μυρίζει κάθε μέρα γλυκίσματα. Δεν είναι τα γλυκά και το κέικ που θα τους δείξει πόσο πολύ τα αγαπάτε!

Αποδεχτείτε ότι «καλός γονιός» δεν σημαίνει «τέλειος γονιός». Κι αυτό γιατί τέλειο δεν είναι τίποτα, τουλάχιστον όσον αφορά σε εμάς τους ανθρώπους! Ο τίτλος της τελειότητας δημιουργεί καταναγκαστικές ανάγκες που επίσης δεν υπάρχουν, αλλά κυρίως λειτουργεί και σαν ματαίωση για τον γονιό, που στα μάτια του ίδιου είναι ανεπαρκής στις ανάγκες του παιδιού του.

Τέλος, η ποιοτική παρουσία παίζει καθοριστικό ρόλο. Πολλοί γονείς βρίσκονται όλο το 24ωρο με τα παιδιά τους, κάνοντας όμως ελάχιστα πράγματα μαζί. Σημασία έχει, ότι ακόμα κι αν οι στιγμές με το παιδί σας είναι λίγες, να είναι ευχάριστες, να εμπεριέχουν δραστηριότητες, επικοινωνία και μοίρασμα αγάπης. Αγάπη έχουν ανάγκη τα παιδιά. Αγκαλιά! Όχι έναν γονιό όλη την ημέρα πάνω από το κεφάλι τους, αλλά λίγες καλές στιγμές που θα μοιραστούν τους προβληματισμούς τους και θα πάρουν το τρυφερό μητρικό χάδι. Αποδοχή χρειάζονται. Να γνωρίζουν πως ό,τι κι αν συμβεί στη ζωή τους, οι γονείς τους θα είναι εκεί για αυτά…