Η Ειρήνη Τσεσμελή εξηγεί στο Ιnfokids τι σημαίνει μονογονεϊκή οικογένεια στην Ελλάδα του 2021

Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται το ποσοστο των μονογονεϊκών οικογενειών στη χώρα μας καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Αρχής και της Eurostat το 2012 οι μονογονεΐκες οικογένειες αποτελούσαν ήδη το 21,9% των οικογενειών στη χώρα μας.

H Ειρήνη Τσεσμελή είναι η “φωνή” κάθε Έλληνα μονογονέα

Στο Infokids.gr θέλοντας να δώσουμε φωνή στους μονογονείς που πασχίζουν καθημερινά να μεγαλώσουν μόνοι τους τα παιδιά τους επικοινωνήσαμε με την Πρόεδρο του συλλόγου «Μονογονεϊκή Οικογένεια και Γυναίκα – Γυναίκα Πυρήνας Οικογένειας», Ειρήνη Τσεσμελή, και της ζητήσαμε να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα για αυτές τις οικογένειες, να μας πει τη θέση της για το ζήτημα της συνεπιμέλειας και να μας μιλήσει για τον απαιτητικό αγώνα που δίνει για να στηρίξει και να προστατέψεις όλες τις μαμάδες αλλά και τους μπαμπάδες που μεγαλώνουν μόνοι τα παιδιά τους.

Τι σημαίνει μονογονεϊκή οικογένεια στην Ελλάδα του 2021;

Η Μονογονεϊκή Οικογένεια τον 21ο αιώνα είναι το μοντέρνο είδος της οικογένειας με έναν γονέα αρχηγό. Πλειοψηφικά τουλάχιστον στην χώρα μας ο μόνος γονέας είναι η γυναίκα. Έχει συγκαταλεγεί στις κοινωνικά ευπαθή ομάδες διότι πλήττεται βαριά από δυσχέρεια στον οικονομικό τομέα, στον επαγγελματικό τομέα και την εργασία, αφού η ανεργία μαστίζει, κοινωνικά αφού ακόμη και στις ημέρες μας το bulling καλά κρατεί, και στην ψυχική υγεία είναι κλονισμένη τόσο σε συνάρτηση με τους ως άνω παράγοντες, όσο και από τα στενά προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα της καθημερινότητας.

Θα ήταν δε μεγάλη παράλειψη μας να μην προσθέσουμε το πλήθος των δικαστικών αγώνων στους οποίους υπόκεινται σε μεγάλο ποσοστό εξ αυτών λόγο της διατροφής και του ορισμού της επιμέλειας. Σας ρωτώ όμως οι άνθρωποι που είναι αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών όπως και στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν αναγνωριστεί ως κοινωνικά ευπαθή ομάδα, το κράτος πρόνοιας λοιπόν και στην Ελλάδα δεν θα έπρεπε με νόμο να έχει προβλέψει και μεριμνήσει για τους πολίτες του;

Δεν θα έπρεπε να εξασφαλίζει τα παιδιά αναπτύσσονται στον πυρήνα της κάθε οικογένειας και αποτελούν την νέα γενιά πολίτων της χώρας; 

Αντ’ αυτού του χρέους, με την δικαιολογία της Συνεπιμέλειας πετάει το μπαλάκι στις ήδη εξαθλιωμένες αυτές ομάδες, που αποτελούν βασικό μέρος του κοινωνικού ιστού της κοινωνίας, με μοναδική πρόβλεψη πολλών επιπλέον δικαστηρίων, χωρίς καμία ουσιαστική προστασία των πολιτών της. Σφυρίζει ανέμελα και απαντά λύστε τα προβλήματά σας, το πρόβλημα είναι δικό σας αν τα καταφέρετε έχει καλώς και σκεφτείτε πως θα τα βρείτε γιατί εάν δεν είστε ικανοί θα σας πάρουμε και τα παιδιά.

Υπάρχουν διαφορές στην μονογονεϊκή οικογένεια που δημιουργείται λόγω διαζυγίου;

Θα ήθελα στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι η Συνεπιμέλεια είναι άκρως δίκαιη και σωστή διότι οι γονείς δεν παύουν να είναι γονείς και είναι οι απόλυτα υπεύθυνοι για τα παιδιά που έφεραν στον κόσμο. Αυτή η ομάδα άλλωστε είναι η πλέον βαλλόμενη.

Σε δεύτερη σειρά έρχονται οι μονογονεϊκές οικογένειες που η μητέρα είναι ελεύθερη με παιδί, διότι αποφάσισε να μην διακόψει την εγκυμοσύνη και να σκοτώσει ένα παιδί αφού ο πατέρας είτε για οικονομικούς, είτε για κοινωνικούς είτε για προσωπικούς λόγους αποφάσισε ότι δεν ήθελε να αναλάβει τέτοιες ευθύνες. Δεν σας κρύβω βέβαια ότι σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει και η εξαίρεση του κανόνα διότι θέλουμε να είμαστε απόλυτα δίκαιοι.

Στην προκειμένη όμως σε μία Μονογονεϊκή Οικογένεια που προέρχεται από διαζύγιο σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες, δηλαδή μόνες μαμάδες ή μπαμπάδες, από χηρεία ή υιοθεσία, είναι αυτές που αντιμετωπίζουν τις περισσότερες δυσκολίες. Στην χηρεία είναι πολύ δύσκολο αλλά ο θάνατος είναι μη αναστρέψιμος και ο χρόνος γιατρεύει αλλά υπάρχει και η σύνταξη από χηρεία.

Η διαζευγμένη οικογένεια όμως ζει έναν μικρό θάνατο και αναφέρομαι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, αφού και οι δύο γονείς βρίσκονται εν ζωή αλλά βίαιά αλλάζει η κατάσταση από πυρηνική οικογένεια σε Μονογονεϊκή. Αυτές είναι οι περιπτώσεις που εμπλέκονται σε δικαστικούς αγώνες αφού δεν έχουν την δυνατότητα να εξασφαλίσουν εισόδημα για τα παιδιά τους και καλούνται να διεκδικήσουν διατροφή για ευθύνες που εναπόκεινται και στα δύο μέρη.

Ειλικρινά σας ερωτώ εάν ο πατέρας συνέχιζε να βρίσκεται στην οικογένεια δεν θα φρόντιζε για την τροφή την εκπαίδευση και τις ανάγκες των παιδιών τους; Τι πάει να πει χώρισε, για όποιους λόγους,… έπαψε να έχει παιδιά;

Και πάλι δεν θα μιλήσω για τα παχυλά πορτοφόλια και τις τιμωριτικές αντιδράσεις και από τα δύο μέρη ή μονομερώς διότι αναφερόμαστε στην πλειοψηφία και όχι στις εξαιρέσεις.

Στην Ελλάδα είναι πάρα πολλές οι γυναίκες που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και προσπαθούν να ζήσουν αξιοπρεπώς τα παιδιά τους. Δεν έχουν εισόδημα, δεν έχουν χρήματα για να εξασφαλίσουν την αμοιβή του δικηγόρου για διατροφή, δεν έχουν σπίτι να μείνουν και γίνονται βάρος στο στενό οικογενειακό περιβάλλον ή σε φίλους, ενώ για όσες ξεκινήσουν τα δικαστήρια οι αγώνες δεν έχουν τέλος. Σχεδόν όμως σε όλες τις περιπτώσεις επειδή ένα διαζύγιο δεν επέρχεται λόγω των καλών συνθηκών αλλά λόγω των όποιων προβλημάτων ο τελικός αποδέκτης ψυχολογικών προβλημάτων και ψυχικής ανισορροπίας είναι τα παιδιά. Όχι ότι οι γυναίκες είναι καλύτερα αφού η κατάθλιψη είναι το σύνηθες φαινόμενο και τα αυτοάνοσα δίνουν ρεσιτάλ και σίγουρα δεν δημιουργούνται από την καλοπέραση.

Στην πλειονότητα των μονογονεϊκών οικογενειών στην Ελλάδα, ποιο μέλος είναι το ενεργό, ο πατέρας ή η μητέρα;

Υπάρχουν ποσοστά τα οποία δείχνουν από πού προέρχεται συνήθως η Μονογονεικότητας στη χώρα μας. Η μορφή της κοινωνίας έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια κυρίως λίγο των διαζυγίων και κατόπιν λόγο των θανάτων. Η γυναίκα είναι αυτή που επωμίζεται όλες τις ευθύνες και όχι και τόσο άδικα αφού οι μανάδες μεγαλώνουν παιδιά από αρχαιοτάτων χρόνων. Όμως από την εποχή του 1980 έως και σήμερα έχουν αλλάξει οι συνθήκες, οι εποχές, και το σύνολο της κοινωνίας. Μετα από την βιομηχανική επανάσταση και την καπιταλιστική εποχή θέση έχει πάρει μετα από την Οικονομική κρίση και την Πανδημία η εξαθλίωση και η οικογενειακή παρακμή της που οδηγεί στην κοινωνική αποδόμηση.

Η γυναίκα λοιπόν καλείται να ανταπεξέλθει όλων των δυσκολιών με μοναδική στήριξη …τον ίδιο της τον εαυτό, τα ταλέντα της την ικανότητα προσαρμογής την δυναμικότητά της …με μόνο εργαλείο λοιπόν τον ίδιο της τον εαυτό υπερασπίζεται τα παιδιά της.

Ποια η ανάγκη δημιουργίας του Συλλόγου Μονογονεϊκή Οικογένεια και Γυναίκα; Σε τι στοχεύει;

Η ανάγκη της δημιουργίας του Συλλόγου έγκειται στην εξασφάλιση της κοινωνικής δικαιοσύνης, στην επαναδόμηση της κοινωνίας με βασικό άξονα την νέα γενιά τα παιδιά που βάλλονται ακατάπαυστα από τις νέες συνθήκες και τα ανθρώπινα δικαιώματα που το κράτος δεν έχει προασπίσει, προβλέψει και μεριμνήσει. Ζητάμε την εξασφάλιση των πολιτών, την μέριμνα για τα δίκαια και τα ανθρώπινα. Μια νομοθεσία που να προασπίζει την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, την ψυχική ισορροπία και την δίκαιη μεταχείριση της γυναίκας των παιδιών και των ανδρών.

Πώς θα γίνει αυτό;

Με συγκεκριμένα κριτήρια για το καλό των παιδιών ορίζοντας το καλό, με ευεργετήματα που άπτονται της Συνεπιμέλειας όπως σε όλα τα κράτη μέλη, με ανεύρεση εργασίας από τους εργασιακούς συμβούλους στις μητέρες και στήριξη στην εκπαίδευση στην υγεία στις δομές.

Όπως καταλαβαίνετε ο πόλεμος σχέσεων εξελίσσεται και κανείς δεν μένει αλώβητος με κοινό αποδέκτη τα παιδιά. Όπως όλα τα κράτη μέλη στηρίζουν τους πολίτες τους, εξασφαλίζουν το αύριο των παιδιών με την πρόληψη και την μέριμνα το ίδιο ακριβώς ζητάμε και για την Ελλάδα. Είναι αδύνατον το ίδιο το κράτος να απαιτεί και να παραμελεί τις ανάγκες της οικογένειας που είναι η μικροοικονομία και συμβάλει άμεσα στην κοινωνία, επηρεάζοντας άμεσα την μακροοικονομικά. Οι άνθρωποι αποτελούν την κοινωνία και κατ’ επέκταση το κράτος. Εάν το κράτος πρόνοιας δεν προβλέψει δεν μεριμνήσει και δεν εξασφαλίσει το αύριο συνεπαγωγικά δεν θα έχει αύριο ούτε το ίδιο.

Η Συνεπιμέλεια προβλέπει ευεργετήματα όχι με την έννοια των επιδομάτων αλλά της κρατικής πρόνοιας και της στήριξης όπως κάνουν όλα τα κράτη μέλη. Σε κάθε περίπτωση στόχος είναι η εξασφάλιση δίκαιης νομοθεσίας με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της κοινωνικά ευπαθούς ομάδας αυτής των Μονογονεϊκών Οικογενειών.

Ποιες είναι οι δράσεις που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή σε εξέλιξη; Υπάρχουν ευήκοα ώτα που θα ακούσουν τα προβλήματα και θα έχουν τη διάθεση να βοηθήσουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των μονογονεϊκών οικογενειών;

Θα σας πω ότι η κυβέρνηση μας κατόπιν αποστολής μας αιτήματος για την παρέμβαση της για την δίκαιη και ορθή εφαρμογή του επικείμενου νόμου για στήριξη στους πολίτες της για πρόληψη και πρόβλεψη από το κράτος πρόνοιας για το τί πρόκειται να συμβεί χωρίς κανέναν περιορισμό, εξαίρεση ή πρόβλεψη ΑΜΕΣΩΣ επικοινώνησαν μαζί μας από το Μαξίμου.

Αφού άκουσαν τις ανησυχίες μας και το αποτέλεσμα μιας τέτοιας νομοθεσίας, μας ζήτησαν τις Ευρωπαϊκές Διατάξεις, τις επικοινωνίες μας με όλους τους αρμόδιους φορείς και τις προτάσεις μας. Το νομοσχέδιο δεν κατατέθηκε προς διαβούλευση ακόμη ώστε η κυβέρνηση, το κράτος μας να ελέγξει τις παραμέτρους με γνώμονα τα δίκαια, τα σωστά και την προστασία των παιδιών σε όλα τα επίπεδα.

Ευχαριστούμε θερμά τον πρωθυπουργό της χώρας και τους ανθρώπους του που εντός της Πανδημίας έχουν αποδείξει και αποδεικνύουν καθημερινά τα αλληλέγγυα αισθήματά τους, την σοβαρότητα τους, την δίκαιη μεταχείριση και πάνω από όλα τον σεβασμό που δείχνουν στην αξία της ανθρώπινης ζωής και την αγάπη τους στην νέα γενιά.

Το έργο του Συλλόγου μας είναι αφιερωμένο στα παιδιά και τους ανθρώπους στο σύνολό τους. Είναι καθαρά ανθρωπιστικός και επεμβαίνει, παρεμβαίνει και ζητά τα δίκαια και τα σωστά για μια κοινωνία συνοχής, αλληλέγγυα και πάνω από όλα ισορροπημένη για να δώσουμε κι εμείς στα παιδιά μας αυτά που είναι αναφαίρετα δικαιώματα τους.

Εμείς θα φύγουμε όπως όλες οι προηγούμενες γενιές της Ελλάδας. Επικεντρώνομαι στην Ελλάδα γιατί οι άνθρωποι που έγραψαν ιστορία όλα τα προηγούμενα χρόνια από την αρχαιότητα έως και σήμερα, έχουν αφήσει το στίγμα τους στον Πλανήτη ολόκληρο. Είναι πλέον δική μας ευθύνη αυτήν την στιγμή που γράφεται μια νέα ιστορία να ξεχάσουμε τις παθογένειες του παρελθόντος, το σήμερα έχει αλλάξει το ρούν της ιστορίας, ζούμε πράγματα που μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας θεωρούσαμε ότι συμβαίνουν. Επιβάλλεται να σταθούμε στο ύψος μας για μια φορά μετά από τόσα χρόνια απραξίας. Έχει έρθει η ώρα μας να αποδείξουμε ότι είμαστε ικανοί , αποτελεσματικοί και επιτέλους να μην μας βρίζουν τα παιδιά μας για την παρακαταθήκη που τους αφήνουμε.

Ποια είναι τα συνήθη προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτή η οικογένεια στο σύνολό της, αλλά και ξεχωριστά ο μονογονέας και τα παιδιά;

Έχουμε λάβει και το προσχέδιο της Έρευνας της MRB για τις Μονογονεϊκές Οικογένειες. Έχουμε επίσης ζητήσει την συμβολή της Ελληνικής Ψυχικής Υγείας και Μελετών με μια επιστημονική μελέτη για την ψυχική υγεία και την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών που προέρχονται από διαζύγιο. Σε κάθε περίπτωση τα προβλήματα είναι σημαντικά.

Οι οικογένειες βιώνουν μια βίαιη αποχώρηση και τα παιδιά έχουν έλλειψη από τον άλλο γονέα γιατί τα παιδιά θέλουν τους γονείς τους. Δεν συζητώ για τις εξαιρέσεις διότι εκεί τα θέματα που έχουν τα παιδιά ψυχολογικά και ψυχικά είναι τεράστια.

Σε κάθε περίπτωση λοιπόν μετά από τον χωρισμό, τα οικονομικά προβλήματα, τις δικαστικές διαμάχες, την κακή ψυχολογία του γονέα που μένει μαζί με τα παιδιά αλλά και την κακή ψυχολογία του γονέα που δεν διαμένει, τα παιδιά καλούνται να διαχειριστούν λεπτά ζητήματα και συμπεριφορές προκειμένου να μην χάσουν την αγάπη του ενός από τους δύο γονείς τους. Αποτέλεσμα όλων αυτών;

Πλήθος ψυχικών και ψυχολογικών προβλημάτων, κλείνονται στον εαυτό τους, δεν επικοινωνούν εύκολα κλπ .Σε πολλές περιπτώσεις υποσιτίζονται λόγο φτώχειας, δεν έχουν δυνατότητες επιμόρφωσης όπως τα παιδιά που έχουν και τους δύο γονείς, διότι όταν υπάρχει ομόνοια και σύμπνοια στην οικογένεια δημιουργείται έστω η ελπίδα και η ασφάλεια στα παιδιά αφού δεν σημαίνει ότι όλες οι πυρηνικές οικογένειες είναι και ευκατάστατες.

Τα παιδιά μας είναι ο βασικός άξονας, όμως για να είναι καλά αυτά πρέπει να είναι και οι γονείς καλά. Καταλαβαίνετε το άγχος και την αγωνία των γονιών να μην δείξουν στα παιδιά τους ότι δεν τα καταφέρνουν, ότι δεν είναι καλά ψυχολογικά. Παραμελούν τον ίδιο τους τον εαυτό και δίνουν όλοι τους της βαρύτητα στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Παλεύουν με την ανεργία, με τις αντίξοες συνθήκες εργασίας προκειμένου να φέρουν ένα κομμάτι ψωμί στο σπίτι τους. Υπάρχουν δυσκολίες επικοινωνίας με τα συγγενικά μέλη, κατηγορούν τους εαυτούς τους για τις επιλογές τους και όλη αυτή η πίεση, το άγχος, το στρες και η στεναχώρια οδηγεί σε νοσήματα, αρρώστιες και ψυχολογικές διαταραχές με πρώτη τις κρίσεις πανικού και αμέσως μετά την κατάθλιψη. Αισθάνονται ότι προσπαθούν να νικήσουν τα τέρατα χωρίς όπλα.

Για την οικογένεια προκειμένου να προσαρμοστεί στις καινούριες συνθήκες δεν έχει υπάρχει υποστήριξη η μέριμνα εκτός και εάν υπάρχουν στενοί συγγενείς ή φίλοι που προσπαθούν να δώσουν βοήθεια ή στέγη.

Σύμφωνα με τα πρώτα αποτελέσματα της Έρευνας για τις Μονογονεϊκές Οικογένειες αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και συγκεκριμένα το 41% των Μονογονεϊκών Οικογενειών έχουν προβεί σε διακανονισμό του ηλεκτρικού, το 34% έχει χρέη προς το δημόσιο σε διακανονισμό και το 25% έχει χρέη προς τις τράπεζες που προσπαθεί να διακανονίσει.

Ενώ το 63% βρίσκει δυσβάσταχτο τον λογαριασμό ηλεκτρικής ενέργειας αφού είναι μείζον αγαθό αλλά δεν μπορούν να μην πληρώσουν για την στέγη και για την εξασφάλιση της τροφής, οπότε το ηλεκτρικό είναι αδύνατον να διευθετηθεί αφού είτε δεν φτάνουν τα χρήματα, είτε πληρώνουν συγγενείς και φίλοι. Θα ήταν βέβαια άδικο να μην πούμε ότι η ΔΕΗ εντός της Πανδημίας προσπάθησε και από παρέμβαση μας και από την πολιτική της και λόγο των έκτακτων και ανωτέρας βίας περιστατικών να είναι δίπλα στους ανθρώπους και να στηρίξει τα νοικοκυριά και ιδιαίτερα τις κοινωνικά ευπαθή ομάδες.

Εσείς ως Πρόεδρος του Συλλόγου, τι δυσκολίες αντιμετωπίζετε; Υπάρχει καλή θέληση απέναντι στα αιτήματά σας;

Όπως αντιλαμβάνεστε είμαστε δέκτες πολλών και ποικίλων προβλημάτων και η συναισθηματική φόρτιση δεν είναι μικρή. Ξέρετε η αδικία που συμβαίνει γύρω μας είναι τόσο μεγάλη και έντονη που εντυπωσιάζει. Είμαστε δίπλα στους ανθρώπους και άντρες και γυναίκες που μεγαλώνουν παιδιά. Αυτά που ζητάμε τα ζητάμε διότι είναι αναφαίρετα δικαιώματα των ανθρώπων. Οι άνθρωποι μας εργάζονται εθελοντικά και ειλικρινά σας λέω ότι η απασχόληση μας με όλα τα θέματα είναι τεράστια και οι διαδικασίες χρονοβόρες.

Τα επαγγέλματά μας δεν σας κρύβω ότι άπτονται των οικονομικών και καταλαβαίνεται την πίεση που έχουμε και τις διαρκείς αλλαγές της νομοθεσίας που είμαστε υποχρεωμένοι να παρακολουθούμε και άμεσα να προβαίνουμε σε αλλαγές διότι υπάρχουν ημερομηνίες εμπρόθεσμης υποβολής και η εκπρόθεσμη οδηγεί σε πρόστιμα ή μη ένταξη σε προγράμματα λόγο της Πανδημίας.

Αρκετές μάλιστα φορές προσωπικά με έχει βρει η επόμενη ημέρα μπροστά στον υπολογιστή και δεν έχω το δικαίωμα να σταματήσω διότι πρέπει να εξυπηρετήσω τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Αγαπάμε τους ανθρώπους και αυτή είναι η δύναμή μας, αγαπούμε τα παιδιά, και πραγματικά εάν μπορούμε να συμβάλλουμε με την προσπάθεια μας και την εργασία μας έστω και για έναν συνάνθρωπο μας, για τους ανθρώπους του Συλλόγου μας είναι μεγαλείο Ζωής!

 Το θέμα της Συνεπιμέλειας στις περιπτώσεις του διαζυγίου πόσο πρόβλημα έχει δημιουργήσει στις οικογένειες που γνωρίζετε;

Καταρχήν η Συνεπιμέλεια αφορά καθολικά τις Μονογονεϊκές Οικογένειες που έχουν έρθει σε ρήξη σχέσεων και κατ επέκταση το διαζύγιο είναι μονόδρομος. Από την άλλη και παιδιά που έχουν έρθει στον κόσμο επειδή οι άντρες για όποιους λόγους δεν ήθελαν παιδιά τώρα έρχονται προ των ευθυνών τους. Σωστό και δίκαιο όμως το εφαρμοστικό πλαίσιο και τα κριτήρια είναι ανύπαρκτα . Καμία παράμετρος, καμία εξαίρεση και κανένα ευεργέτημα δεν έχει προβλεφθεί, όπως στα υπόλοιπα κράτη μέλη που έχουν δομές, πρόγραμμα πρόβλεψη και μέριμνα για τους πολίτες της, όπως ανέφερα και προηγούμένος.

Δεν είναι τα δικαστήρια η λύση, το κράτος πρόνοιας πρέπει να προβλέψει για τους ανθρώπους του άντρες γυναίκες και παιδιά με τρόπο δίκαιο. Υπάρχουν χώρες παραδειγματικές και οικογένειες παραδειγματικές στην Ελλάδα που μεγαλώνουν τα παιδιά τους αξιοπρεπέστατα και με κοινό παρανομαστή την ανάπτυξη των νέων ανθρώπων και την παράδοσή τους στην κοινωνία ψυχολογικά και ψυχικά ισορροπημένους, μορφωμένους και σεβαστά μέλη. Στόχος είναι να βλέπουμε στο σήμερα το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα της πράξης.

Είναι αδύνατον το ζευγάρι που χώρισε με ομόνοια και αγάπη να σταθεί στα παιδιά του. Είναι οξύμωρο και παράλογο όταν υπάρχει θυμός και από τα δύο μέρη γιατί αισθάνονται αδικημένοι είτε ο ένας από τους δύο, να περιμένουμε την σωστή αντιμετώπιση των καταστάσεων. Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που χωρίζουν είναι ψυχικά κλονισμένοι και δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν ακόμη και απλά καθημερινά προβλήματα προς επιβίωσή τους.
Ακόμη δεν έχει κατατεθεί το νομοσχέδιο προς διαβούλευση και σας λέω ότι ήδη πατεράδες από ότι έχουμε πληροφορηθεί, έχουν υποβάλει προσβολή της τελεσιδεκισμένης απόφασης, είτε άρνηση εξακολούθησης καταβολής της διατροφής αφού με την Συνεπιμέλεια δικαιούνται να δίνουν το ήμισυ του ποσού, αυτό θεωρούν.

Καταλαβαίνετε λοιπόν τί πρόκειται να συμβεί με την αναδρομικότητα μιας νέας μορφής διαχείρησης του οικογενειακού δικαίου; Θα ριχτούν στο πεδίο μάχης γυναικόπαιδα αλλά και οι άντρες που θα προσπαθούν να αποδείξουν ο καθένας το δικό του δίκιο. Των παιδιών το δίκιο θα πρέπει να δούμε. Ένας ακόμη σημαντικός ανασταλτικός παράγοντας είναι η απαγόρευση δημοσιοποίησης προσωπικών δεδομένων την στιγμή που αυτά τα δικαστήρια απασχολούνται με τα προσωπικά δεδομένα.

Ποιοι οι στόχοι σας και τα οράματά σας για τη χρονιά αυτή;

Στόχος μας, όραμα και ελπίδα είναι η σωτηρία των ανθρώπων από τα δικαστήρια.
Όραμα μας είναι η εξέλιξη της κοινωνίας μας να αφήσουμε στα χέρια των παιδιών μας μια παρακαταθήκη υγιούς και ισορροπημένης καθημερινότητας. Μια κοινωνία αλληλέγγυα και φιλάνθρωπη. Χωρίς τον άνθρωπο δεν υπάρχει κράτος. Στόχος μας λοιπόν είναι η δίκαιη και ορθή νομοθεσία που θα ορίζει τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα.

Το κράτος πρόνοιας να προβλέπει και να στηρίζει τους πολίτες του. Ζητάμε την ίση μεταχείριση των ανθρώπων όχι όμως ενάντια στην φύση. Ισορροπία, ο άντρας έχει την δική του φυσική δομή, γεννάει, είναι το αντρικό πρότυπο και είναι αναντικατάστατο. Η γυναίκα έχει την δική της φυσική δομή, τίκτει, θηλάζει είναι μάνα και αυτό είναι αναντικατάστατο.

Ζητάμε εργατικό δίκαιο για τις Μονογονεϊκές Οικογένειες και φύλαξη των παιδιών τους για να εργάζονται. Την εξασφάλιση της διαβίωσης την πρόληψη και μέριμνα του κράτους για να επιβιώνουν οι πολίτες του και η νέα γενιά.