“Κυρία Κεραμέως ας γίνει κάτι για τα παιδιά με Asperger, τους το χρωστάτε”: H έκκληση μιας μητέρας

Τις τελευταίες ώρες το γύρο του διαδικτύου κάνει η έκκληση της Βασιλικής Κ.Βελέντζα, μητέρας παιδιού με Asperger, προς την Υπουργό Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, ώστε να δοθεί επιτέλους έμφαση στις ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες αυτών των μαθητών.

Η μητέρα θίγει τόσο το ζήτημα της παράλληλης στήριξης όσο και της εισαγωγής των παιδιών που έχουν διαγνωστεί με σύνδρομο Asperger στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Όπως τονίζει στην ανοιχτή επιστολή της, “Ζητάτε από το γιο μου να διαχειριστεί τη συνθήκη με ίσους όρους απέναντι στα υπόλοιπα παιδιά που δεν αντιμετώπισαν και δεν αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες.. Και δε ζητώ να του χαρίσετε την είσοδο του στο Πανεπιστήμιο .Με τις γνώσεις του και τους βαθμούς του την έχει κατακτήσει μόνος του ήδη ..Ζητώ να υπάρξει ένα πλαίσιο και για αυτά τα παιδιά .”

Υπενθυμίζεται ότι από την αρχή της σχολικής χρονιάς για το ίδιο ζήτημα είχε σταλεί σχετική επιστολή στο Υπουργείο Παιδείας από 58 φορείς και συλλογικότητες της Ειδικής Αγωγής με αίτημά τους την ένταξη των μαθητών με Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή και με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος στον πίνακα του 5% με τις κατηγορίες αποφοίτων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης που εισάγονται χωρίς εξετάσεις σε σχολές Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

H έκκληση της μητέρας προς την Υπουργό Παιδείας

Κα Κεραμέως

Ο μεγάλος μου γιος έχει διαγνωστεί με το σύνδρομο Asperger από το νηπιαγωγείο . Φοιτά κανονικά στο δημόσιο σχολείο, προσπάθησε απίστευτα όλα αυτά τα χρόνια και έχει αναδειχθεί σε έναν εξαιρετικό μαθητή..

Άριστος σε όλες τις τάξεις βγάζοντας μέσο όρο τουλάχιστον 19. Τώρα είναι στην τελευταία τάξη του Λυκείου. Μάλλον δε θα βρείτε το χρόνο να σταθείτε στο πρόβλημα μου που είναι και πρόβλημα χιλιάδων οικογενειών. Πώς να καταλάβετε τη δική μας αγωνία τόσων χρόνων .

Κουράστηκα να παρακαλάω για παράλληλη στήριξη κάθε χρόνο και τώρα φτάνοντας στο τέρμα πρέπει να φωνάξω πάλι για την αδικία εις βάρος αυτών των παιδιών στις πανελλαδικές.

Ξέρετε όλοι οι γονείς διαφορετικών παιδιών μάθαμε να χτυπάμε τις κλειστές πόρτες διεκδικώντας ..τα αυτονόητα .

Τα παιδιά με Asperger είναι εξαιρετικά ευαίσθητα σε καινούργιες καταστάσεις, αγχώνονται δέκα φορές περισσότερο από τα υπόλοιπα παιδιά και διαχειρίζονται πολύ δύσκολα νέες συνθήκες. Η ηρεμία και η συγκέντρωση που απαιτούνται στις πανελλαδικές σε περιβάλλον άγχους είναι δύσκολα διαχειρίσιμα από τα παιδιά με το συγκεκριμένο σύνδρομο .

Ζητάτε από το γιο μου να διαχειριστεί τη συνθήκη με ίσους όρους απέναντι στα υπόλοιπα παιδιά που δεν αντιμετώπισαν και δεν αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες.. Και δε ζητώ να του χαρίσετε την είσοδο του στο Πανεπιστήμιο .Με τις γνώσεις του και τους βαθμούς του την έχει κατακτήσει μόνος του ήδη ..Ζητώ να υπάρξει ένα πλαίσιο και για αυτά τα παιδιά .

Ξεχνάτε ότι πάλεψαν ήδη διπλά και τριπλά σε σχέση με τα άλλα παιδιά .Όχι μόνο για τη γνώση ,αλλά και για την αποδοχή και για να αντιμετωπίσουν ένα ιδιότυπο.. ρατσισμό .

Ζητώ απλά να μην καταδικάζετε αξιόλογα μυαλά ,γιατί αυτό ακριβώς είναι τα άτομα με σύνδρομο Asperger.

Σαν μητέρα θα σας πω πως το μεγαλύτερο άγχος μου δεν είναι το να μην μπει στο πανεπιστήμιο ..

Είναι το να τον δω λυπημένο γιατί αποσυντονίστηκε από τη φασαρία ή κάτι άλλο και δεν έγραψε στις πανελλαδικές .

Έχει ανέβει με την αξία του ένα βουνό .Λίγο πριν την κορυφή ένα τέτοιο παιδί δεν μπορεί εύκολα να διαχειριστεί την αποτυχία .Η ατυχία αυτών των παιδιών ήταν που γεννήθηκαν στην πάντα ανέτοιμη χώρα μας .

Έστω και στο παρά πέντε λοιπόν εύχομαι κάτι να αλλάξει .
Για τον Νικόλα , και για κάθε παιδί που παλεύει άνισα .Και τα καταφέρνει .
Ας γίνει κάτι επιτέλους και για τα παιδιά με σύνδρομο Asperger .
(”Σύνδρομο του σοφού ”το είδα κάπου )
Τους το χρωστάμε…
Τους το χρωστάτε .

Το post της μητέρας