Με ποιον τρόπο το περιβάλλον των παιδιών επηρεάζει τη γνωστική και συναισθηματική τους ανάπτυξη.
Οι γονείς θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας – και η σημερινή κουλτούρα της γονικής μέριμνας προσφέρει μια ατελείωτη ροή προτάσεων για το πώς να προετοιμάσουμε τα παιδιά για την επιτυχία.
Αν και οι περισσότερες από αυτές τις συμβουλές εστιάζουν σε μεμονωμένες ενέργειες – στρατηγικές γονέων ή εμπλουτισμό του Σαββατοκύριακου, για παράδειγμα – τα παιδιά μας επηρεάζονται επίσης σε μεγάλο βαθμό από παράγοντες εκτός σπιτιού, όπως οι γειτονιές στις οποίες μεγαλώνουν.
Μια νέα μελέτη επιχειρεί να διαχωρίσει αυτούς τους παράγοντες σε επίπεδο γειτονιάς και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν την ανάπτυξη των παιδιών, αποκαλύπτοντας ορισμένα διδάγματα για την οικοδόμηση κοινοτήτων που εξυπηρετούν όλα τα παιδιά.
Τέσσερις βασικές επιρροές στα παιδιά
Οι ερευνητές εξέτασαν μια ομάδα σχεδόν 10.000 παιδιών ηλικίας 9 και 10 ετών από τη μελέτη Adolescent Brain Cognitive Development Study. Για να δουν πώς τα πήγαιναν αυτά τα παιδιά, βασίστηκαν σε μαγνητικές τομογραφίες, συνεντεύξεις παιδιών και γονέων, εξετάσεις σωματικής υγείας και άλλα.
Αναλύοντας τα δεδομένα σχετικά με τις γειτονιές , εντόπισαν τέσσερις πτυχές των γειτονιών που επηρέαζαν τα παιδιά σε αυτή την ηλικία:
Παιδική εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της ποιότητας του σχολείου και της επάρκειας ανάγνωσης και μαθηματικών στην τρίτη τάξη.
Κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, του επιπέδου εκπαίδευσης και του εισοδήματος των νοικοκυριών.
Εμπλουτισμός της γειτονιάς, συμπεριλαμβανομένης της εγγύτητας σε υψηλής ποιότητας κέντρα πρώιμης εκπαίδευσης, της έκθεσης σε χώρους πρασίνου και της δυνατότητας περιπάτου.
Επίπεδο φτώχειας, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε υγιεινά τρόφιμα, της στεγαστικής σταθερότητας και της εξάρτησης από τη δημόσια βοήθεια.
Λάβετε υπόψη ότι δεν επρόκειτο για τη μέτρηση της εκπαίδευσης ή της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης ενός μεμονωμένου παιδιού, αλλά για την εξέταση αυτών των συνθηκών στο άμεσο περιβάλλον που περιβάλλει την κύρια κατοικία του.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι καθεμία από αυτές τις τέσσερις πτυχές της ποιότητας της γειτονιάς φαίνεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη συμπεριφορική υγεία των παιδιών – με ελαφρώς διαφορετικούς τρόπους.
Για παράδειγμα, στις γειτονιές με υψηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο και εκπαίδευση των παιδιών, τα παιδιά έδειξαν λιγότερη ροπή προς τον κίνδυνο και την παραβατικότητα- κάτι που μπορεί να σχετίζεται με το να είναι λιγότερο παρορμητικά. Σε περιοχές με μεγαλύτερη φτώχεια, από την άλλη πλευρά, τα παιδιά έδειξαν πιο παρορμητική συμπεριφορά. Σε μέρη με υψηλότερο εμπλουτισμό της γειτονιάς -το είδος που μπορεί να δείτε όταν μια παλιά σιδηροδρομική γραμμή μετατρέπεται σε πάρκο- τα παιδιά είχαν μειωμένα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης.
Χτίζοντας καλύτερες κοινότητες
Όπως σε όλες τις μελέτες, έτσι και σε αυτή υπήρχαν περιορισμοί. Οι συμμετέχοντες δεν αντανακλούσαν απαραίτητα όλα τα παιδιά (για παράδειγμα, αποκλείστηκαν οι αυτιστικοί ή οι συμμετέχοντες με νοητική αναπηρία).
Όμως η έρευνα επισημαίνει τη σημασία της συλλογικής δράσης για την υγεία των παιδιών. Υποδηλώνει ότι οι πόροι της γειτονιάς μπορούν να επηρεάσουν τη συναισθηματική και γνωστική ανάπτυξη των παιδιών και ότι η επένδυση στην εκπαίδευση, την ασφάλεια της γειτονιάς και την πρόσβαση σε υγιείς πόρους μπορεί να υποστηρίξει την καλύτερη ψυχική υγεία των παιδιών.
Άλλες έρευνες επιβεβαιώνουν τη σημασία της ποιότητας της γειτονιάς για την υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών. Για παράδειγμα, μια πρόσφατη μελέτη του ΠΟΥ αποκάλυψε ότι το 93% των παιδιών στον κόσμο αναπνέουν μολυσμένο αέρα – γεγονός που οδηγεί σε χειρότερα γνωστικά και υγειονομικά αποτελέσματα, όπως λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, ακόμη και θάνατο. Αυτό δεν επηρεάζει μόνο τις φτωχές χώρες – πάνω από τα μισά παιδιά σε χώρες υψηλού εισοδήματος αναπνέουν επίσης τοξικό αέρα.
Και οι εργασίες που πραγματοποίησε η Ακαδημία Urban 95 με κατοίκους πόλεων σε όλο τον κόσμο έχουν εντοπίσει ανησυχίες πέρα από το φυσικό περιβάλλον -συμπεριλαμβανομένης της κινητικότητας των πόλεων και της πρόσβασης σε παιδική φροντίδα. Έντεκα εκατομμύρια παιδιά στις ΗΠΑ ζουν σε συνθήκες φτώχειας, η οποία συνοδεύεται από ένα πλήθος συνεπειών για τα παιδιά.
Όλες αυτές οι έρευνες μιλούν για λύσεις σε επίπεδο πολιτών και όχι σε ατομικό επίπεδο. Ότι η άσκηση πίεσης για να μετατραπεί εκείνος ο παλιός χώρος στάθμευσης σε παιδική χαρά, η φύτευση δέντρων και η εισαγωγή παντοπωλείων έχουν σημασία τόσο για τις κοινότητές μας συνολικά όσο και για τα μεμονωμένα παιδιά μας, ανεξάρτητα από το πόσο προνομιούχα θεωρούμε ότι είναι.
Η λειτουργία ανελκυστήρων και η προσβασιμότητα στα μέσα μεταφοράς για όσους σπρώχνουν καροτσάκια, για παράδειγμα, ωφελεί τα άτομα με αναπηρία, τους ηλικιωμένους και τους τουρίστες που κουβαλούν βαλίτσες. Η μειωμένη κυκλοφορία των αυτοκινήτων, ευλογία για την αναπνευστική υγεία των παιδιών, αυξάνει την ασφάλεια και την ποιότητα του αέρα για όλους.
Η αναγνώριση ότι όλα τα παιδιά κινδυνεύουν από αρνητικές επιρροές της γειτονιάς
Η προστασία του περιβάλλοντος της γειτονιάς δεν οφελεί μόνο τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες όχι μόνο αυτής της γενιάς αλλά και της επόμενης.
Πηγή: greatergood.berkeley.edu
