Mια μαμά εξομολογείται: «Αυτή είναι μια φωτογραφία με τα παιδιά μου, λίγες μέρες πριν την απόπειρα αυτοκτονίας μου»

Τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου κάνει η φωτογραφία μιας μαμάς με τα δύο της παιδιά (φωτό του άρθρου) που ανήρτησε στο προσωπικό της προφίλ στο Facebook και συνόδευσε με μια συγκλονιστική εξομολόγηση  καθώς όπως αποκαλύπτει λίγες μέρες μετά από αυτή τη φωτογραφία έκανε απόπειρα αυτοκτονίας.

Τα λόγια και οι σκέψεις της Caitlin Fladager είναι μαχαιριά στην καρδιά καθώς δεν διστάζει να αποκαλύψει πόσο άσχημα ένιωθε, τον αγώνα που έδωσε και δίνει με την κατάθλιψη αλλά και τι την οδήγησε να φτάσει λίγο πριν το απονενοημένο διάβημα.

«Αυτή είναι μια φωτογραφία με τα παιδιά μου, λίγες μέρες πριν την απόπειρα αυτοκτονίας μου»

«Αυτή η φωτογραφία με τα παιδιά μου, έχει τραβηχτεί λίγες μερες πριν την απόπειρα αυτοκτονίας μου. Είμαι τόσο χαρούμενη που η απόπειρα αυτη απέτυχε. Τα παιδιά σου δεν θα ήταν ποτέ καλύτερα χωρίς εσένα, μαμά. ⁣⁣

⁣⁣Παλεύω με την κατάθλιψη και το άγχος για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, αλλά τον περασμένο Ιανουάριο οι πιο σκοτεινές γωνιές του μυαλού μου, άρχιζαν να κερδίζουν. ⁣⁣

⁣⁣Δεν ήμουν και η καλύτερη μητέρα, εξαιτίας αυτού. Κοιμομουν όλη την ημέρα, αφήνοντας την τηλεόραση να κανει babysitting στα παιδιά μου. Δεν ήμουν η μαμά που γνώριζαν κάποτε. Είχα μεταμορφωθεί σε ένα πρόσωπο που δεν αναγνώριζα καν. ⁣⁣

⁣⁣Ένα απόγευμα, ενώ κοιμόμουν ολη μερα, μπηκε στο δωματιο το πέντε χρονών παιδι μου, με κοίταξε, φορούσα τα ίδια ρούχα που φορούσα και την περασμένη εβδομάδα, με κόμπους μαλλιά, μπουκαλια φαρμάκων γύρω μου και είπε «μαμά, γιατί κοιμάσαι πάντα τόσο πολύ;» και εφυγε. Ήταν εκείνη η στιγμή που συνειδητοποίησα οτι δεν ήμουν καλα. ⁣⁣ ⁣⁣Τότε μπηκαν στο παιχνιδι τα άσχημα μέρη του μυαλου μου.

Το μόνο που μπορούσα να ακούσω στο κεφάλι μου ήταν μια φωνή που μου έλεγε ότι ήμουν βάρος για τα παιδιά μου.

Ήμουν βάρος για όλους και η ζωή θα ήταν απλούστερη γι ‘αυτούς χωρίς εμένα. ⁣⁣

⁣⁣Έτσι, αποφάσισα ότι η πιο εύκολη διέξοδος ηταν να καταπιω ένα μείγμα από χάπια που μου είχαν συνταγογραφηθεί. Θυμάμαι να κλαίω, να αδειάζω τα μπουκάλια στο κρεβατι μου, να γκουγκλαρω ποσα πρεπει να παρω για να μην ξυπνήσω ξανά.

Αλλά δεν ήθελα να πεθάνω. Απλώς ήθελα τον πόνο που ένιωθα, να τον σταματήσω⁣⁣

⁣⁣Μόλις ήμουν έτοιμη να ρίξω όλα τα χαπια στο ξηρό στόμα μου, η μητέρα μου χτύπησε στην πόρτα μου. Ανοιξε, κοίταξε στο κρεβάτι μου και άρχισε να κλαίει. Με αγκάλιασε και μου είπε ότι χρειάζομαι βοήθεια και ότι δεν ήμουν βάρος. Αυτό, δεν ήταν ο τρόπος για να διορθώσουμε τα πράγματα. Καθίσαμε εκεί αγκαλιάζοντας η μια την άλλη για λίγο εκείνη την ημέρα. Μου θυμισε ότι χρειαζόμουν τη μαμά μου. Ακριβώς όπως τα παιδιά μου θα χρειάζονταν εμενα.

⁣⁣Μπορείτε να δείτε τους δαίμονες με τους οποιους παλευα, σε αυτήν τη φωτογραφια.

Μπορείτε να το δείτε κάτω από τα στρώματα του μεικαπ. Το βλέπετε στο αδειο βλεμμα μου. ⁣⁣ ⁣⁣Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα, είμαι εδώ. Με τα παιδιά μου.

Παλεύω ακόμα με εκείνες τις φωνές στο μυαλό μου. Απλά δεν είμαι μονη. Έπρεπε να αποδεχτώ τη βοήθεια

⁣⁣Ήταν ένα μακρύ, άσχημο ταξίδι. Αλλά είμαι εδώ. Αγωνίζομαι. ⁣⁣
Τα παιδιά σου σε χρειάζονται, μαμά. Δεν είσαι βάρος. Τα παιδιά σου δεν θα ήταν ποτέ καλύτερα χωρίς εσενα»

Δείτε το post της μαμάς

Πηγή: Εύα Κωνσταντίνου