Γράφει η Βίκυ Καπερώνη, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και βραβευμένη εκπαιδεύτρια καθηγητών, με εξειδίκευση στη διδασκαλία αγγλικών σε μαθητές/τριες με μαθησιακές δυσκολίες.
«Διάβασέ το άλλη μία φορά.»
«Γράψε τη λέξη πολλές φορές για να τη θυμάσαι.»
Πόσες φορές έχουμε πει κάτι αντίστοιχο σε ένα παιδί που δυσκολεύεται να θυμηθεί λεξιλόγιο ή έναν γραμματικό κανόνα σε μια ξένη γλώσσα;
Κι όμως, πολλές φορές το παιδί δεν χρειάζεται περισσότερη επανάληψη με τον ίδιο τρόπο. Χρειάζεται έναν διαφορετικό τρόπο μάθησης.
Τι είναι η πολυαισθητηριακή μάθηση;
Η πολυαισθητηριακή διδασκαλία βασίζεται στην ενεργοποίηση περισσότερων αισθήσεων κατά τη μάθηση.
Το παιδί δεν βλέπει απλώς μια λέξη στο βιβλίο. Την ακούει, τη λέει, τη γράφει, τη συνδέει με εικόνα ή κίνηση και τη χρησιμοποιεί στην πράξη.
Για παράδειγμα, αντί να απομνημονεύσει απλώς τη λέξη apple, μπορεί να τη δει σε εικόνα, να την ακούσει, να την επαναλάβει, να τη γράψει και να τη χρησιμοποιήσει σε μια μικρή πρόταση.
Έτσι η νέα πληροφορία δεν παραμένει απλώς πάνω στη σελίδα. Αποκτά περισσότερα σημεία σύνδεσης στη μνήμη του παιδιού.
Γιατί βοηθά ιδιαίτερα στις ξένες γλώσσες;
Η εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας απαιτεί από το παιδί να συνδυάζει πολλές δεξιότητες ταυτόχρονα: ήχους, γράμματα, λεξιλόγιο, γραμματική, ανάγνωση, γραφή και προφορικό λόγο.
Για ορισμένα παιδιά αυτό είναι πιο απαιτητικό, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία ή δυσκολίες συγκέντρωσης και μνήμης εργασίας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορούν να μάθουν μια ξένη γλώσσα.
Σημαίνει ότι ίσως χρειάζονται πιο σαφή δομή, περισσότερα οπτικά ερεθίσματα, κίνηση και ενεργή συμμετοχή.
Όταν η γραμματική γίνεται «ορατή»
Η πολυαισθητηριακή προσέγγιση δεν αφορά μόνο το λεξιλόγιο.
Χρώματα, κάρτες, σύμβολα και κινήσεις μπορούν να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει ακόμη και τη γραμματική.
Για παράδειγμα, αντί να απομνημονεύει απλώς τη σειρά των λέξεων σε μια ερώτηση, μπορεί να μετακινεί καρτέλες και να «χτίζει» την πρόταση μπροστά του.
Με αυτόν τον τρόπο η γραμματική γίνεται περισσότερο κατανοητή και λιγότερο αφηρημένη.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς στο σπίτι;
Δεν χρειάζεται ειδικό υλικό. Μερικές απλές ιδέες είναι αρκετές:
* σύνδεση των νέων λέξεων με εικόνες,
* χρήση καρτελών,
* χρώματα στις δύσκολες λέξεις,
* κινήσεις για το λεξιλόγιο,
* μικρά παιχνίδια,
* προφορική εξήγηση όσων έμαθε το παιδί.
Το σημαντικό είναι η επανάληψη να μη γίνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο.
Δεν χρειάζεται πάντα να προσπαθεί περισσότερο
Όταν ένα παιδί δυσκολεύεται, εύκολα μπορεί να αρχίσει να πιστεύει ότι «δεν είναι καλό στις γλώσσες».
Η πολυαισθητηριακή διδασκαλία μάς θυμίζει ότι δεν μαθαίνουν όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο.
Κάποιες φορές, λοιπόν, το «διάβασέ το ξανά» δεν είναι η λύση.
Ίσως το παιδί χρειάζεται απλώς να δει, να ακούσει, να αγγίξει και να βιώσει τη γνώση διαφορετικά.
