Ο Κώστας Κρομμύδας*, συγγραφέας και ηθοποιός, ανακαλεί με την ευκαιρία του αγιασμού και της αρχής του σχολείου αναμνήσεις από μια άλλη εποχή.
«Η πρώτη μέρα στο σχολείο είναι για κάθε παιδί μια στιγμή που μένει χαραγμένη στη μνήμη του. Για μένα, αυτή η μέρα γυρίζει πίσω στον χρόνο, στην πρώτη τάξη του δημοτικού, σ’ ένα μικρό σχολείο στον Πύργο Τρικάλων. Το κτίριο ήταν το κλασικό ελληνικό σχολείο της εποχής: ένα μακρόστενο κτίσμα, με τις αίθουσες στη σειρά, η καθεμία να φιλοξενεί δύο διαφορετικές τάξεις.
Παρά τον φόβο που νιώθαμε για τον δάσκαλο – τότε η αυστηρότητα ήταν κανόνας – η αλήθεια είναι πως μου άρεσε να πηγαίνω στο σχολείο. Ακόμα κι όταν σχολούσαμε νωρίς το απόγευμα, ανυπομονούσα για την επόμενη μέρα. Στην εποχή μου, δεν μαθαίναμε μόνο γράμματα· συμμετείχαμε σε όλες τις δουλειές του σχολείου. Καθαρίζαμε τις αίθουσες, ανάβαμε τις σόμπες τον χειμώνα, φροντίζαμε τον χώρο σαν να ήταν το σπίτι μας. Αυτή η αίσθηση ευθύνης, νομίζω, μας διαμόρφωνε με τον δικό της τρόπο.
Ο δάσκαλος εκείνων των χρόνων, βέβαια, θα μείνει αξέχαστος κυρίως για τον χάρακα που κρατούσε. Οι ξυλιές στα χέρια για τις αταξίες ήταν κάτι συνηθισμένο και κανείς δεν τολμούσε να διαμαρτυρηθεί. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την πρώτη μέρα, όταν μερικά κορίτσια είχαν ξεχάσει να φορέσουν τις ποδιές τους – υποχρεωτικές τότε – και ο δάσκαλος τις έδιωξε από το σχολείο. Ήταν μια εποχή που η πειθαρχία περνούσε πάνω απ’ όλα, ακόμα κι αν σήμερα τέτοιες πρακτικές θεωρούνται αδιανόητες.
Παρά τον φόβο για την τιμωρία, αγαπούσαμε τα γράμματα. Διαβάζαμε, μαθαίναμε, παίζαμε στα διαλείμματα και ζούσαμε την παιδική μας ηλικία με μια αθωότητα που σήμερα δύσκολα συναντάς. Τα χρόνια εκείνα είχαν δυσκολίες, αλλά όταν τα κοιτάζω πίσω, τα βλέπω μέσα από έναν φακό νοσταλγίας. Ήταν ανέμελα χρόνια, γεμάτα μικρές χαρές. Και πάντα, μα πάντα, μετρούσαμε τις μέρες μέχρι να έρθει το καλοκαίρι, τότε που το σχολείο θα τελείωνε και θα ξεκινούσε η ελευθερία της παιδικής ξεγνοιασιάς.
Η πρώτη εκείνη μέρα, με τον φόβο, τη χαρά και την περιέργεια, ήταν η αρχή ενός ταξιδιού που θα με συνόδευε για πάντα. Γιατί, όσο κι αν αλλάξουν οι εποχές, τα σχολικά χρόνια μένουν πάντα ένας από τους πιο γλυκούς σταθμούς της ζωής μας.
* Βιβλία του Κ. Κρομμύδα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα
