Στην Ελλάδα πολεμάμε τον κορωνοϊό με ανοιχτά παράθυρα στα σχολεία, ενώ στην Κύπρο επιλέγουν μονοθέσια θρανία

Διανύουμε την δεύτερη εβδομάδα επαναλειτουργίας των σχολικών μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης μετά από το αναγκαστικό λουκέτο που επιβλήθηκε για τουλάχιστον ενάμιση μήνα για λόγους πανδημίας.

Οι μαθητές έμειναν στωικά για δεύτερη φορά σπίτι, η τηλεκπαίδευση έγινε μέρος της καθημερινότητάς τους και όλοι μετρούσαν αντίστροφα μέχρι να δοθεί το πράσινο φως να επιστρέψουν στα θρανία. Και όταν αυτό τελικά συνέβη, γονείς, μαθητές και εκπαιδευτικοί απογοητεύτηκαν καθώς καμιά ουσιαστική μέριμνα δεν πάρθηκε για την ασφαλή επιστροφή τους στις σχολικές τάξεις.

Πέρα από την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων εισόδων του σχολείου και την διαφοροποίηση όπου είναι εφικτό στις ώρες προσέλευσης και αναχώρησης των μαθητών προκείμενου να αποφευχθεί ο συνωστισμός έξω από τα σχολεία, οι σχολικές μονάδες επαναλειτούργησαν με τα ίδια ακριβώς ανεπαρκή μέτρα προστασίας με τα οποία λειτουργούσαν και πριν γεγονός που οδήγησε στο αναγκαστικό κλείσιμό τους τον Νοέμβριο.

Με τα παράθυρα τέντα ανοιχτά, γίνεται να γίνει μάθημα;

Και κάπου εδώ έρχεται στο προσκήνιο η καινοτομία της οδηγίας για παράθυρα ανοιχτά κατά την διάρκεια του μαθήματος.  Τα ευτράπελα που συμβαίνουν καθημερινά στις τάξεις γύρω από αυτό το ζήτημα είναι πολλά με τους γονείς πλέον να εφοδιάζουν τα παιδιά με βαριά μπουφάν ακόμη και με κουβέρτες (καθ΄υπόδειξη και πολλών διευθυντών γιατί ο χειμώνας μας δείχνει τα δόντια του και το κρύο είναι πλέον τσουχτερό σε πολλές περιοχές).

Μετά τη γενιά των μανάδων που έλεγε “ζακέτα να πάρεις” μια νέα γενιά μανάδων γεννιέται , ” μια μικρή κουβερτούλα να πάρεις”

Αντί να ληφθούν μέτρα αραίωσης των μαθητών στις τάξεις, να αξιοποιηθούν όλες οι διαθέσιμες υποδομές, να βρεθεί με κάθε τρόπο λύση ώστε να αποφευχθεί ο συνωστισμός στις τάξεις και την ίδια στιγμή να προσληφθεί όλο το αναγκαίο προσωπικό για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες, επιλέχθηκαν οι λύσεις μπαλώματα που κάθε άλλο παρά τα επιθυμητά αποτελέσματα φέρνουν καθώς ήδη καθημερινά αυξάνεται ο αριθμός των σχολικών τμημάτων που αναστέλλουν προσωρινά τη λειτουργία τους λόγω εμφάνισης κρουσμάτων. Μπορείτε να δείτε τα τρέχοντα στοιχεία πατώντας εδώ

Με 15 μαθητές ανά τάξη τα σχολεία θα ήταν ασφαλέστερα

Μέχρι στιγμής κανείς δεν μας έχει δώσει μια πειστική απάντηση στο γιατί δεν επιλέγεται η διάσπαση των τμημάτων ανά 15 μαθητές όπως συνέβη στο προηγούμενο lockdown. Γονείς και εκπαιδευτικοί με κάθε ευκαιρία ψέγουν το στρίμωγμα μέχρι και 25 μαθητών σε αίθουσες κλουβιά που η τήρηση των απαιτούμενων αποστάσεων είναι κενό γράμμα. Και το μέτρο των ανοιχτών παραθύρων είναι το κερασάκι στην τούρτα αυτού του εκπαιδευτικού παραλογισμού. Για να μην αναφερθούμε στις ούτως ή άλλως ακατάλληλες αίθουσες που το πρόβλημα δεν λύνεται ακόμα και αν όλη την ώρα παραμένουν ανοιχτά τα παράθυρα!

Η Κύπρος μας “βάζει τα γυαλιά” και επιβάλλει μονοθέσια θρανία

Ας πάμε να δούμε πώς αντιμετωπίζει η γειτονική Κύπρος την ασφάλεια των μαθητών και την αποφυγή διασποράς του ιού στα σχολεία. Για την τήρηση των αποστάσεων μεταξύ των μαθητών επιστρατεύτηκε η λύση των μονοθέσιων θρανίων. Περίπου 6.000 μονοθέσια θρανία έχουν σταλεί μέχρι τώρα σε σχολεία όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, ενώ μέχρι το τέλος της τρέχουσας σχολικής χρονιάς αναμένεται να ολοκληρωθεί εγχείρημα. Άραγε μια τέτοια λύση δεν θα ήταν εφικτή και στη χώρα μας; Αφού δεν μπορούμε για ανεξήγητούς ακόμη σε εμάς λόγους να μειώσουμε τον αριθμό μαθητών ανά τάξη γιατί δεν σκέφθηκε κανείς αυτή τη λύση; Αξίζει να σημειωθεί ότι το όλο εγχείρημα στην Κύπρο οργανώθηκε το καλοκαίρι και ολοκληρώνεται σταδιακά. Το ζήτημα είναι γιατί οι αρμόδιοι στη χώρα μας δεν βρήκαν αντίστοιχες πρακτικές λύσεις για να αντιμετωπίσουν την πανδημία που όλοι ξέραμε από το πρώτο lockdown ότι δεν είναι υπόθεση παίξε γέλασε.

Μήπως ήρθε η ώρα να ληφθούν άμεσα νέα μέτρα που να εξασφαλίζουν τη μη διασπορά του ιού στα σχολεία και την ασφάλεια των μαθητών;

Τα κονδύλια μπορούν να βρεθούν αρκεί να υπάρχει διάθεση για εξεύρεση λύσεων που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Κανείς δεν θέλει να οδηγηθούμε σε εκ νέου κλείσιμο των σχολείων. Οι Λοιμωξιολόγοι δεν αποκλείουν αυτό το ενδεχόμενο καθώς κατά κοινή ομολογία κανένα από τα ισχύοντα μέτρα στα σχολεία δεν αποτελεί εχέγγυο για απερίσπαστη σχολική λειτουργία μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να επανεξετάσει την κατάσταση με τα σχολεία γιατί όλα όσα διαδραματίζονται καθημερινά αποτελούν θλιβερή πραγματικότητα και δεν τιμούν τον χώρο της Παιδείας.