Μπορεί να φαίνεται πιο εύκολο να τα κάνουμε όλα μόνοι μας, όμως οι ειδικοί επιμένουν: όταν τα παιδιά συμμετέχουν στις μικρές δουλειές του σπιτιού, κερδίζουν πολύ περισσότερα από μια απλή δεξιότητα. Μαθαίνουν να συνεργάζονται, αποκτούν αυτοπεποίθηση και αναπτύσσουν αίσθημα ευθύνης που τα ακολουθεί και στην ενήλικη ζωή.
Αρκετοί γονείς αποφεύγουν να ζητήσουν βοήθεια από τα παιδιά, επειδή πιστεύουν ότι είναι μικρά ή ότι θα καθυστερήσουν περισσότερο τη δουλειά. Ωστόσο, οι παιδοψυχολόγοι τονίζουν ότι ακόμη και οι πιο απλές καθημερινές υποχρεώσεις μπορούν να γίνουν πολύτιμα μαθήματα ζωής.
Δεν είναι αγγαρεία, αλλά μάθημα ζωής
Το να στρώσει το τραπέζι, να τακτοποιήσει τα παιχνίδια του ή να ποτίσει τα λουλούδια δεν είναι τιμωρία. Είναι ένας τρόπος να καταλάβει ότι αποτελεί ενεργό μέλος της οικογένειας.
Τα παιδιά που αισθάνονται ότι η βοήθειά τους έχει αξία αποκτούν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και μαθαίνουν πως κάθε μέλος μιας οικογένειας συμβάλλει με τον δικό του τρόπο.
Η υπευθυνότητα χτίζεται από μικρή ηλικία
Οι ειδικοί εξηγούν ότι η ανάθεση μικρών καθημερινών ευθυνών βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες όπως:
- υπευθυνότητα,
- συνέπεια,
- οργάνωση,
- αυτονομία,
- συνεργασία.
Δεν χρειάζονται μεγάλες απαιτήσεις. Αρκούν μικρά, σταθερά βήματα που ταιριάζουν στην ηλικία τους.
Μαθαίνουν ότι τα λάθη είναι μέρος της διαδικασίας
Το παιδί μπορεί να μην διπλώσει τέλεια τα ρούχα ή να μη στρώσει σωστά το κρεβάτι του. Αυτό όμως δεν είναι το ζητούμενο.
Οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς να δίνουν χώρο στα παιδιά να προσπαθούν, ακόμη κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι άψογο. Έτσι καλλιεργείται η επιμονή και όχι ο φόβος της αποτυχίας.
Τι μπορούν να κάνουν ανά ηλικία
Ανάλογα με την ηλικία τους, τα παιδιά μπορούν να αναλάβουν μικρές ευθύνες, όπως:
- 2-4 ετών: να μαζεύουν τα παιχνίδια τους.
- 5-7 ετών: να στρώνουν το τραπέζι ή να ποτίζουν τα φυτά.
- 8-10 ετών: να ετοιμάζουν την τσάντα τους ή να τακτοποιούν το δωμάτιό τους.
- 11 ετών και άνω: να βοηθούν στην προετοιμασία του φαγητού ή να συμμετέχουν σε περισσότερες δουλειές του σπιτιού.
Το σημαντικότερο είναι ο τρόπος
Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι δουλειές δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως τιμωρία.
Αντί για φράσεις όπως «πήγαινε να μαζέψεις γιατί το λέω εγώ», προτιμήστε να εξηγείτε γιατί η συμμετοχή τους είναι σημαντική και να τα ευχαριστείτε για τη βοήθειά τους.
Έτσι, το παιδί δεν νιώθει ότι «υπηρετεί», αλλά ότι προσφέρει.
Το μεγαλύτερο δώρο δεν είναι το τακτοποιημένο σπίτι
Το πραγματικό όφελος δεν είναι ένα πιο καθαρό δωμάτιο ή ένα στρωμένο τραπέζι.
Είναι ότι μεγαλώνετε έναν άνθρωπο που γνωρίζει να συνεργάζεται, να αναλαμβάνει ευθύνες και να πιστεύει στις δυνατότητές του. Και αυτές είναι δεξιότητες που θα τον συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή.
