Η σχέση ανάμεσα σε γονείς και παιδιά εξελίσσεται με τα χρόνια. Όταν τα παιδιά ενηλικιώνονται, αποκτούν τη δική τους ζωή, παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις και διαμορφώνουν τη δική τους καθημερινότητα. Παρότι οι οικογενειακοί δεσμοί παραμένουν ισχυροί, ορισμένες συμπεριφορές μπορούν, χωρίς πρόθεση, να δημιουργήσουν απόσταση.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η αποξένωση δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Συνήθως αποτελεί το αποτέλεσμα μικρών, επαναλαμβανόμενων μοτίβων που με τον χρόνο φθείρουν την εμπιστοσύνη και την επικοινωνία. Ακολουθούν έξι από τις πιο συνηθισμένες συμπεριφορές που μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τη σχέση γονιών και ενήλικων παιδιών.
1. Υπερβολικές απαιτήσεις για χρόνο και παρουσία
Είναι φυσιολογικό ένας γονιός να θέλει να βλέπει συχνά τα παιδιά του. Ωστόσο, όταν υπάρχουν συνεχείς απαιτήσεις για καθημερινή επικοινωνία, συχνές επισκέψεις ή υποχρεωτική συμμετοχή σε κάθε οικογενειακή εκδήλωση, το παιδί μπορεί να αισθανθεί πίεση.
Οι ισορροπημένες σχέσεις βασίζονται στην αμοιβαία κατανόηση και στον σεβασμό του προσωπικού χρόνου και των υποχρεώσεων κάθε ανθρώπου.
2. Τους φέρεστε σαν να είναι ακόμη μικρά παιδιά
Ακόμη κι όταν οι συμβουλές δίνονται από αγάπη, η συνεχής αμφισβήτηση των επιλογών ενός ενήλικα μπορεί να δημιουργήσει ένταση.
Όταν οι γονείς δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία των παιδιών τους και παρεμβαίνουν διαρκώς στις αποφάσεις τους, εκείνα συχνά επιλέγουν να κρατήσουν αποστάσεις προκειμένου να προστατεύσουν την αυτονομία τους.
3. Χρήση των ενοχών ως μέσο πίεσης
Φράσεις όπως «δεν με θυμάσαι ποτέ», «μόνο όταν έχεις ανάγκη με παίρνεις τηλέφωνο» ή «για εσένα θυσίασα τα πάντα» μπορεί να προκαλέσουν έντονη συναισθηματική πίεση.
Η επικοινωνία που βασίζεται στις ενοχές αντί στην ειλικρίνεια και την κατανόηση συχνά οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα, καθώς το ενήλικο παιδί επιλέγει να απομακρυνθεί για να προστατεύσει την ψυχική του ισορροπία.
4. Προσδοκία απόλυτης υπακοής
Η ενηλικίωση σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει τη ζωή του σύμφωνα με τις δικές του αξίες και επιλογές.
Όταν ένας γονιός θεωρεί πως το παιδί του οφείλει να συμφωνεί πάντα μαζί του ή να ακολουθεί κάθε συμβουλή χωρίς αντίρρηση, η σχέση μπορεί να χάσει το στοιχείο του αμοιβαίου σεβασμού που είναι απαραίτητο για να παραμείνει υγιής.
5. Διαρκής κριτική και αρνητικά σχόλια
Η συνεχής κριτική για τη δουλειά, την εμφάνιση, τις προσωπικές σχέσεις ή τον τρόπο ζωής μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη σχέση.
Όταν το παιδί αισθάνεται ότι όσα κάνει δεν είναι ποτέ αρκετά καλά, είναι πιθανό να περιορίσει την επικοινωνία προκειμένου να αποφύγει τη συναισθηματική φθορά.
6. Η αίσθηση ότι τα παιδιά «χρωστούν» στους γονείς τους
Οι περισσότεροι γονείς κάνουν μεγάλες θυσίες για τα παιδιά τους. Όταν όμως αυτές οι θυσίες προβάλλονται συνεχώς ως υποχρέωση που πρέπει να ανταποδοθεί, η σχέση μπορεί να επιβαρυνθεί.
Η αγάπη και η οικογενειακή σύνδεση ανθίζουν όταν προσφέρονται χωρίς όρους και χωρίς να δημιουργείται η αίσθηση ότι το παιδί οφείλει διαρκώς να «ξεπληρώνει» όσα έλαβε.
Η ουσιαστική επικοινωνία είναι το κλειδί
Καμία οικογενειακή σχέση δεν είναι τέλεια. Οι διαφωνίες και οι διαφορετικές απόψεις είναι φυσιολογικές. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ο αμοιβαίος σεβασμός, η ειλικρινής επικοινωνία και η αποδοχή ότι τα παιδιά, μεγαλώνοντας, γίνονται ανεξάρτητοι άνθρωποι με τις δικές τους ανάγκες και επιλογές.
Όταν οι γονείς καταφέρνουν να προσαρμόζουν τη σχέση τους στη νέα πραγματικότητα της ενήλικης ζωής των παιδιών τους, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για έναν ισχυρό δεσμό που μπορεί να διαρκέσει μια ζωή.
