77 χρόνια από την απελευθέρωση της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή

77 χρόνια από την απελευθέρωσης της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή

«Τώρα χτυπάει πιο γρήγορα τ’ όνειρο μες το αίμα του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει Ελευθερία Έλληνες μες στα σκοτεινά δείχνουν το δρόμο Ελευθερία»

Οδυσσέας Ελύτης
1944-2021
Με αυτούς τους στίχους επέλεξε ο δήμαρχος της Αθήνας, Κώστας Μπακογιάννης, να ξεκινήσει την ομιλία του για την σημερινή επέτειο της συμπλήρωσης 77 χρόνων από την απελευθέρωση της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή.
Σαν σήμερα στις 12 Οκτωβρίου 1944, ημέρα Πέμπτη η Αθήνα απευλευθερώθηκε από τον ναζιστικό ζυγό. Η γερμανική κατοχή κράτησε 3,5 χρόνια με χιλιάδες νεκρούς από πείνα, κακουχίες και βασανιστήρια.

Η στιγμή της έπαρσης της σημαίας της Απελευθέρωσης της Αθήνας στην Ακρόπολη

77 χρόνια από την απελευθέρωσης της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή

Αμαλίες και Εύζωνες, αλλά και αρκετός κόσμος με τις ομπρέλες στα χέρια, βρέθηκε σήμερα στην Ακρόπολη για να είναι παρών στην έπαρση της σημαίας της Απελευθέρωσης. Η έπαρση της σημαίας έγινε συνοδεία του εθνικού ύμνου, ενώ στην τελετή παρέστη η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Δείτε το βίντεο:

Σακελλαρόπουλου: Η 12η Οκτωβρίου του 1944 υπήρξε ορόσημο ελπίδας και ανάτασης, σύμβολο εθνικής ενότητας και ομοψυχίας

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Σε δήλωσή της, η κ. Σακελλαροπούλου τόνισε ότι «γιορτάζουμε σήμερα την απελευθέρωση της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή, μια λαμπρή και χαρμόσυνη ημέρα για το λαό μας. Η 12η Οκτωβρίου του 1944 υπήρξε ορόσημο ελπίδας και ανάτασης, σύμβολο εθνικής ενότητας και ομοψυχίας». Παράλληλα, έκανε λόγο για «μια ημέρα τιμής και μνήμης όσων αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία, αλλά και απερίφραστης καταδίκης για τους υποστηρικτές και τους νοσταλγούς του φασισμού και του ναζισμού».

77 χρόνια από την απελευθέρωσης της Αθήνας από τη γερμανική κατοχή

12 Οκτωβρίου 1944: Η απελευθέρωση της Αθήνας από τους Γερμανούς

12η Οκτωβρίου 1944, ημέρα Πέμπτη.  Ύστερα από 1264 μέρες Κατοχής η Αθήνα είναι και πάλι ελεύθερη. Οι Γερμανοί υποστέλλουν τη σημαία τους από την Ακρόπολη στις 9:45 το πρωί ενώ την ίδια στιγμή τμήμα του γερμανικού στρατού καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Ο Γερμανός αντιπτέραρχος, στρατιωτικός διοικητής Νοτίου Ελλάδος Χέλμουτ Φέλμυ δηλώνει ότι τα γερμανικά στρατεύματα αποσύρονται από την Αθήνα που έχει κηρυχθεί ανοχύρωτη πόλη. Το ίδιο κάνουν και τα συνεργαζόμενα με τους κατακτητές Τάγματα Ασφαλείας τα οποία κλείνονται στο στρατόπεδο στο Γουδί. Μικρό γερμανικό απόσπασμα παραμένει στον Πειραιά για να διενεργήσει καταστροφές. Πριν ακόμα οι τελευταίοι Γερμανοί εκκενώσουν την πόλη, ο αθηναϊκός λαός ξεχύνεται στους δρόμους σε ένα αυθόρμητο ξέσπασμα και η Αθήνα κατακλύζεται από ελληνικές και συμμαχικές σημαίες (αγγλικές, σοβιετικές, αμερικανικές). Εκείνη η ημέρα της απελευθέρωσης όπως θα αποτύπωνε ο Γιώργος Σεφέρης «ήταν η πιο όμορφη, η πιο αλαφριά μέρα του κόσμου»

«Ήταν ένα κάρο φορτωμένο νέους και νέες που ξεφωνίζανε. Στο άλογο που τραβούσε το κάρο καθότανε καβάλα μια γυναίκα μελαχρινή σα γύφτισσα που είχε στο κεφάλι και στους ώμους ένα σάλι επαναστατικά κατακόκκινο. Φορούσε κίτρινο φουστάνι κι είχε διάφορα χαϊμαλιά στο στήθος, κρατούσε μια ελληνική σημαιούλα και ξεφώνιζε τραγουδώντας: «Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη…».

Μια παρέα μάγκες γυρίζανε με ένα χαρτονένιο Χίτλερ κρεμασμένο σε ένα κοντάρι και φωνάζανε ρυθμικά «Εμπατίρησε»(καινούργια λέξη argot).. Πολλά τραμ και καμιόνια ανεβοκατέβαιναν τους κεντρικούς δρόμους φορτωμένα παιδιά του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που φωνάζανε συνθήματα των οργανώσεών τους.

Είδα και μια παρέλαση πιτσιρίκων με ξύλινα τουφέκια, του «παιδικού μετώπου» του ΕΑΜ», γράφει ο συγγραφέας Γιώργος Θεοτοκάς για τη «μεγάλη ημέρα» (Γιώργος Θεοτοκάς, Τετράδια Ημερολογίου, Αθήνα: Εστία).

Διαβάστε επίσης:

Σχ.χρ.2021-22: Αυτά είναι τα Δημοτικά Σχολεία που θα έχουν Σχολικά Γεύματα

Τραγικός θάνατος για μητέρα τριών παιδιών όταν κόπηκε το σχοινί του bungee jumping (σοκαριστικό βίντεο)

Λιώσαμε: Μαθητής φορά μάσκα στη σχολική φωτογράφιση γιατί “ακούω πάντα τη μαμά μου”