Από πότε οι σχολικές εκδρομές έπαψαν να είναι πολύτιμες για την ψυχική υγεία του παιδιού;

Από πότε οι σχολικές εκδρομές έπαψαν να είναι πολύτιμες για την ψυχική υγεία του παιδιού;

Ανάμεσα στα πολλά που συνέβησαν τις τελευταίες ώρες στην Ελλάδα, είχαμε και την είδηση ενός έφηβου μαθητή, ο οποίος παρόλο που βρισκόταν σε καραντίνα, έχοντας προσβληθεί με κορωνοϊό, “παρανόμησε” και πήγε στο σχολείο για να συμμετάσχει σε εκδρομή με τους συμμαθητές του.

Οι περισσότεροι (όχι εντελώς άδικα) κατηγόρησαν τον ίδιο και δη τους γονείς του για ανευθυνότητα και επιπολαιότητα.

Αναρωτήθηκε, όμως, κανείς ποια εσωτερική ανάγκη τον οδήγησε να το κάνει αυτό;

Γιατί το να έχει ένα παιδί τέτοια λαχτάρα για τη σχολική εκδρομή, θα έπρεπε να μας λέει πολλά.

Αμέτρητα σχολεία ανά την Ελλάδα δεν έχουν προγραμματίσει μέσα στο πρώτο σχολικό τρίμηνο ΚΑΜΙΑ εκδρομή. Οι λόγοι είναι πολλοί. Σαφώς και έχουν να κάνουν με την πανδημία και τον κίνδυνο της διασποράς.

Καθώς την απόφαση για μια σχολική εκδρομή λαμβάνει ο Σύλλογος Διδασκόντων μαζί με τη Διεύθυνση του σχολείου, δεν είναι λίγοι οι δάσκαλοι που φοβούνται, ότι τα μέτρα δεν θα τηρηθούν επαρκώς κατά την εκδρομή και αυτό μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα.

Δεν είναι και λίγοι οι ανεβολίαστοι που έχουν ρεαλιστικούς λόγους να ανησυχούν.

Επιπλέον, είναι και το κόστος. Στα πούλμαν των 50 ατόμων που άλλοτε “έπαιρναν” δύο τμήματα, τώρα μπορεί να μπει μόνο ένα. Αυτό διπλασιάζει το κόστος της μεταφοράς για τους μαθητές. Τα δε θέατρα δεν γίνεται να γεμίζουν… Κατανοητά όλα αυτά. Οι κλειστοί χώροι δεν ενδείκνυνται για μεγάλες ομάδες μαθητών, ειδικά αυτή την εποχή που οι ιώσεις θερίζουν.

Από την άλλη όμως…

Υπάρχουν και πιο μικρά πούλμαν.

Κι αν κανείς ζει σε μια περιοχή με πάρκα ή άλση ή όμορφους υπαίθριους χώρους, οι μαθητές μπορούν κάλλιστα να απολαύσουν έναν περίπατο σε αυτά. Να τα ξαναγνωρίσουν, να δοκιμάσουν νέα παιχνίδια εκεί, ακόμα και να τα καθαρίσουν -γιατί όχι;

Οι εκπαιδευτικές εκδρομές είναι πολύτιμες για τους μαθητές

Δεν υπάρχει πραγματικός εκπαιδευτικός που να μην συμφωνεί στο πόσο σημαντικές είναι οι εκδρομές για τους μαθητές. Τους προσφέρουν γνώσεις που θα τους ακολουθούν μέχρι την αποφοίτησή τους, τους δίνουν την ευκαιρία να δουν στην πραγματικότητα όλα όσα διδάσκονται στο σχολείο. Βοηθούν ώστε να “δεθεί” η ομάδα. Δίνουν την ευκαιρία στον δάσκαλο να δει τα παιδιά του με άλλο μάτι, να έρθει πιο κοντά τους. Να ανακαλύψει πώς είναι πραγματικά ο καθένας πίσω από τον ρόλο του μαθητή.

Οι σχολικές εκδρομές είναι βασικό κίνητρο για να θέλει ένα παιδί να πηγαίνει στο σχολείο. Είναι χαλάρωση, είναι γέλια, είναι αποφόρτιση από την καθημερινή πίεση, είναι οι καλύτερες μαθητικές αναμνήσεις.

Δεν είναι τυχαίο, ότι το υπ. Παιδείας τις καθιστά υποχρεωτικές.

Ακόμα και φέτος που η κατάσταση με την πανδημία είναι τόσο δύσκολη, το υπουργείο δεν έχει απαγορεύσει τις εκδρομές. Αρκεί να τηρούνται τα μέτρα.

Τι είναι αυτό, λοιπόν, που δημιουργεί τέτοια δυσκολία και ορισμένα σχολεία τις έχουν αποκλείσει εντελώς, σε κάθε πιθανή μορφή τους;

Διαβάστε ακόμα:

Ιδιαίτερα στα… ιδιαίτερα!: Φταίνε τα 2 χρόνια τηλεκπαίδευσης, το ελληνικό σχολείο ή… εμείς;

Ποιο ακριβώς είναι το κακό που κάνεις στο παιδί σου, όταν λες ψέματα για το σελφ τεστ

Αγαπητές μαμάδες-Influencers: Με τα stories της υπέρλαμπρης ζωής σας δεν μας ενθαρρύνετε – μας εμπαίζετε