Μην κοιτάτε τι θα φάτε τις γιορτές, προσέξτε τι θα προσφέρετε
Από νωρίς έχουν στηθεί οι γνωστοί διάλογοι στις οικογένειες, Πού θα φάμε τα Χριστούγεννα και πού την Πρωτοχρονιά, γιατί αυτές τις μέρες οι οικογένειες τρώνε μαζί και ενώνονται. Μετά το πού θα πάμε τι θα φάμε, ξεκινάει ο μαραθώνιος τι θα ψωνίσουμε.
Γαλοπούλα; μπα δεν είναι της αρεσκείας μας, κοτόπουλο; είναι λίγο και μικρό που να φτουρίσει τόσα άτομα, χοιρινό; λίγο μου φαίνεται. Μα χρονιάρες μέρες το πιο φτηνό κρέας; Ναι καλύτερα κατσικάκι στο φούρνο με πατάτες και σαλατικά, ίσως και ένα μοσχάρι ψητό κατσαρόλας, με ρύζι και φυσικά μια δυο πίτες για το καλό του χρόνου. Με τόσο φαγητό είναι απορίας άξιον αν θα διπλώσει για πολλούς ο χρόνος. Πάμε πιο κάτω. Και τι ποσότητα. Ε αν είναι κατσικάκι μάλλον ολόκληρο τι να σου κάνει μισό. Αν είναι για χοιρινό κι αυτό ολόκληρο αλλά μικρό μην έχει πολύ λίπος και μυρίζει. Και για το μοσχάρι ε τουλάχιστον 2,5 με τρία κιλά.
Έτσι που πάει το γιορτινό τραπέζι δεν πέφτει κάτω από 180 με 200 ευρώ. Είναι αυτά τα χρήματα που άλλες οικογένειες παίρνουν επίδομα για να επιβιώσουν.
Λοιπόν ξέρετε; σήμερα που πήγα στη λαική είδα πως οι τιμές ναι είναι τσιμπημένες άλλωστε για δύο Τετάρτες δεν θα γίνει λαική, τη μία είναι τα Χριστούγεννα και η άλλη η ΠΡωτοχρονιά. Όμως μου έπεσαν τα μούτρα όταν είδα μια στρατιά ανθρώπων να περιμένουν να φύγουν όλοι οι μανάβηδες να μαζέψουν πάγκους και μουσαμάδες να φύγει και το τελευταίο φορτηγό και να ορμήσουν λίγο πριν περάσει η σκούπα του δήμου να πάρουν από κάτω ή στα καφάσια τα αφημένα δίπλα στο δρόμο, στα πεζοδρόμια, κανένα λεμόνι, φύλλα από λάχανα, μαρούλια κανένα μανταρίνι, ίσως κανένα μήλο λίγο σάπιο λίγο καλό, καμιά μελιντζάνα ίσως εκεί στη γωνία μια πιπεριά και κανένα καρότο. Με δυο λόγια έτσι κάνουν φαγητό οι άνθρωποι.
Και μη μου πείτε ότι όλοι αυτοί έχουν κότες και κουνέλια που τα ταίζουν με αυτά τα λαχανικά γιατί δεν θα σας πιστέψω. Παλαιότερα πήγαιναν με φορτηγάκια άτομα από διάφορα ιδρύματα και μάζευαν αυτά τα πεταμένα λαχανικά και φρούτα και τα έδιναν σε παιδιά και γέροντες, πολίτες β κατηγορίας, αλλά τους πρόγκηξαν και δεν ξαναπάτησαν.
Για όλους εμάς όμως τους πίσω, καμία ανοχή. Φάτε ένα κιλό κρέας λιγότερο καλό θα μας κάνει, ή απ ότι μαγειρέψουμε ας δώσουμε ένα πιάτο φαγητό σε όποιον θέλουμε. Σε γείτονα σε γνωστό σε φίλο, σε άγνωστη οικογένεια που τα φέρνει δύσκολα βόλτα, σε άρρωστο άνθρωπο σε όποιον μπορούμε. Ας μάθουμε κάποτε τι θα πει ο νόμος της δεκάτης. Ακόμα και από τις θυσίες το 1/10 ανήκε πάντα στο Θεό. Ε για εμάς αυτό το 1/10 του φαγητού μας ανήκει άνωθεν και έχει στείλει κάποιον δικό Του να το πάρει.
Καλά Χριστούγεννα με σύνεση και στο φαγητό.
