Ή μήπως τους κάνουμε κακό;
Όταν έχουμε δύο παιδιά του ίδιου φύλου, oι περισσότεροι φοράμε στο μικρότερο τα ρούχα που φορούσε το μεγαλύτερο παιδί στην αντίστοιχη ηλικία. Αφενός γιατί μας ξυπνά αναμνήσεις και αφετέρου, επειδή είναι οικολογικό-οικονομικό.
Όμως μήπως φορώντας σε ένα παιδί τα ρούχα μεγαλύτερων αδερφών ή ξαδερφών του, του στερούμε την ελεύθερη επιλογή και εμποδίζουμε την ανάπτυξη προσωπικού στυλ και ταυτότητας;
Πώς επηρεάζουν την ταυτότητά μας τα ρούχα άλλων ανθρώπων;
«Η αδερφή μου και εγώ έχουμε έξι χρόνια διαφορά. Τις περισσότερες φορές, αισθανόμουν ενοχλημένη και απογοητευμένη για το γεγονός ότι κληρονομούσα τα ρούχα της. Ένιωθα ότι υπήρχα περισσότερο ως Έμιλυ ή αδερφή της Έμιλυ παρά ως Λόρεν», εξομολογείται η Λόρεν, σχολική σύμβουλος στη Νότια Καλιφόρνια.
«Φορώντας τα ρούχα της, σκεφτόμουν ότι θα τραβούσα την προσοχή της αδερφής μου, ώστε να θέλει να παίζει περισσότερο μαζί μου. Επειδή είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας, δεν μου έδινε σημασία. Οπότε, αν φορούσα τα ρούχα της ονειρευόμουν ότι θα της άρεσε το ντύσιμό μου και έτσι θα ασχολούταν μαζί μου», παραδέχεται . «Βέβαια, ακόμα και τώρα λατρεύω να δίνω στα ρούχα μια δεύτερη ευκαιρία. Αρκεί να είναι σε καλή κατάσταση», σημειώνει.
«Εγώ είχα έναν μεγαλύτερο αδερφό, αλλά έπαιρνα ρούχα από τη μεγαλύτερη αδερφή της παιδικής μου φίλης Μάριαμ, την Έλενα. Είχε τέλειο στυλ και οι γονείς τους, τους αγόραζαν ακριβά ρούχα. Οπότε, συνήθως μου χάριζαν κομμάτια από γνωστές επωνυμίες. Έτσι, ένιωθα cool και αισθανόμουν πολύ καλά φορώντας τα», θυμάται μία άλλη γυναίκα.
Όσον αφορά τα ρούχα που κληρονομούσε από τον αδερφό της, τα συναισθήματά της ήταν λίγο διαφορετικά.
«Ντρεπόμουν πολύ! Όχι ότι τα ήθελα όλα ροζ. Αλλά είχα την αίσθηση ότι όλοι καταλάβαιναν ότι φοράω δεύτερο χέρι. Φυσικά αυτό δεν μου άφησε κανένα τραύμα στην ενηλικίωση. Ίσα ίσα! Με βοήθησε να αγκαλιάσω τη λιτότητα από νωρίς στη ζωή μου και να αναπτύξω μια απέχθεια για την αγορά νέων ρούχων. Ειδικά τώρα, που έχουμε περισσότερη περιβαλλοντική συνείδηση και είμαστε πιο ενήμεροι για την ποσότητα των απορριμμάτων που γεννά η γρήγορη μόδα. Εξού και εκτός από τα εσώρουχα όλα τα υπόλοιπα κομμάτια στην ντουλάπα μου είναι μεταχειρισμένα», δηλώνει η Γουίνγκς.
Τι λένε οι ειδικοί
«Είχα ασθενείς που φορούσαν ρούχα δεύτερο χέρι και δεν άκουσα ποτέ τα παιδιά ή τους γονείς τους να το προσδιορίζουν ως περιοχή ανησυχίας ή ως έναυσμα για συναισθήματα όπως το άγχος και ή κοινωνική συστολή», δηλώνει η Ρέιτσελ Μακάρον, θεραπεύτρια στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια.
Μάλιστα, η ίδια πιστεύει ότι χάρη στην αύξηση της δημοτικότητας των καταστημάτων μεταχειρισμένων ρούχων, όσοι ντύνονται ή ντύνουν τα παιδιά τους δεύτερο χέρι, θεωρούνται ενσυνείδητοι και μειώνουν το αποτύπωμά τους στον πλανήτη.
Την ίδια στιγμή, η δρ Σίρα Σάστερ, ψυχολόγος στη Williamsburg Therapy Group, υποστηρίζει ότι τα αδέρφια μπορεί να αισθάνονται πιο κοντά το ένα στο άλλο όταν μοιράζονται τα ρούχα τους.
Με πληροφορίες από Huffington Post
Διαβάστε επίσης:
Τυχερά τα παιδιά που μεγαλώνουν με συντροφικούς γονείς… Mαθαίνουν από νωρίς να ξεχωρίζουν την αγάπη
«Το μεγαλύτερο βάρος για ένα παιδί είναι να ζήσει τη ζωή των γονιών του»
