Είναι κοινά αποδεκτό ότι η ανατροφή των παιδιών είναι μια από τις πιο απαιτητικές και αγχωτικές διαδικασίες στη ζωή μιας γυναίκας. Ωστόσο, μια εκτενής έρευνα στην οποία συμμετείχαν 7.000 μητέρες έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα: Η πλειοψηφία των γυναικών δήλωσε ότι οι σύζυγοί τους προκαλούν πολύ μεγαλύτερη ψυχική επιβάρυνση από ό,τι τα ίδια τους τα παιδιά.
Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Ακολουθούν οι 6 κύριοι λόγοι που το «έτερον ήμισυ» γίνεται συχνά η κύρια πηγή στρες μέσα στο σπίτι:
1. Η ανισότητα στις δουλειές του σπιτιού
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες γυναίκες εργάζονται πλέον πλήρες οκτάωρο, το βάρος του νοικοκυριού πέφτει ακόμα δυσανάλογα στις πλάτες τους. Η εικόνα ενός συζύγου που χαλαρώνει μετά τη δουλειά, ενώ η γυναίκα ξεκινά τη «δεύτερη βάρδια» στο σπίτι, δημιουργεί συναισθηματική εξάντληση και διαρκείς συγκρούσεις.
2. Οι «παλαιολιθικές» αντιλήψεις για τους ρόλους
Πολλές γυναίκες νιώθουν την πίεση της κοινωνίας (αλλά και των συντρόφων τους) να ανταποκριθούν στο πρότυπο της «τέλειας μητέρας και νοικοκυράς». Η προσπάθεια να αποδείξουν ότι δεν γεννήθηκαν μόνο για να υπηρετούν τις ανάγκες των άλλων αποτελεί μια διαρκή πηγή ψυχικής πίεσης.
3. Ο ρόλος του «καλού μπάτσου» στην ανατροφή
Ένα συχνό φαινόμενο που εξοργίζει τις μητέρες είναι η έλλειψη κοινής γραμμής στο μεγάλωμα των παιδιών. Όταν ο πατέρας ακυρώνει τα όρια και τους κανόνες της μητέρας για να γίνει αρεστός στα παιδιά, καταστρέφει την προσπάθεια για πειθαρχία, αφήνοντας τη γυναίκα να παίζει πάντα τον ρόλο του «κακού».
4. Η παγίδα του δεδομένου
Μετά τον ερχομό των παιδιών, πολλοί άνδρες επαναπαύονται και σταματούν να επενδύουν στη σχέση. Η έλλειψη ρομαντισμού, η λήθη σημαντικών ημερομηνιών και η απουσία μικρών χειρονομιών τρυφερότητας κάνουν τη γυναίκα να αισθάνεται ότι η προσωπική της ταυτότητα και ο γάμος της έχουν παραμεληθεί.
5. Το έλλειμμα συναισθηματικής επικοινωνίας
Οι γυναίκες έχουν ανάγκη να μοιράζονται σκέψεις και ανησυχίες. Όταν ο σύζυγος είναι «απών» —είτε επειδή φέρνει δουλειά στο σπίτι είτε επειδή απορροφάται από την τηλεόραση και τα χόμπι του— η γυναίκα βιώνει μια βαθιά μοναξιά, νιώθοντας ότι δεν έχει καμία ηθική υποστήριξη.
6. Η απώλεια της οικειότητας
Το στερεότυπο θέλει τις γυναίκες να αρνούνται το σεξ, όμως η έρευνα δείχνει ότι συχνά συμβαίνει το αντίθετο. Οι άνδρες μπορεί να παραμελούν τις σωματικές και συναισθηματικές ανάγκες των συζύγων τους, αποτυγχάνοντας να συνδεθούν μαζί τους σε ένα βαθύτερο επίπεδο στοργής και πάθους.
Ο γάμος δεν είναι «αυτόματος πιλότος». Απαιτεί συνειδητή προσπάθεια και από τις δύο πλευρές ώστε η οικογενειακή εστία να αποτελεί καταφύγιο ηρεμίας και όχι την κύρια πηγή άγχους για τη γυναίκα.
