Το έργο ανεβαίνει με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση της Ζωρζ Σαρή
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση της Ζωρζ Σαρή, «Το Γαϊτανάκι» επιλέχθηκε σκόπιμα, όχι μόνο ως φόρος τιμής, αλλά και ως ένα ακόμα έργο Έλληνα συγγραφέα που προτείνει και προτάσσει την αλληλεγγύη και την αγάπη και στους πιο δύσκολους καιρούς.
Ο Κυρ Νικόλας ο Γαρύφαλλος, στα βαθιά του γεράματα, ζει χωμένος στ’ αμέτρητα βιβλία του, ξαγρυπνώντας για να τα διαβάσει όλα. Το μόνο που τον κάνει ν’ αφήσει για λίγο τις λέξεις και τις σελίδες, είναι ο κήπος του. Λατρεύει να φροντίζει τα γαρύφαλλά του.
Μια μέρα ακούει ένα παιδικό τραγούδι που του ξυπνά μια εκπληκτική ιδέα: Aν όλα τα παιδιά του πλανήτη έδιναν τα χέρια θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν τη Γη και να δημιουργήσουν ένα πελώριο Γαϊτανάκι. Να τραγουδήσουν και να χορέψουν, να παρασύρουν τα πουλιά, τα λουλούδια, ακόμη και τους μεγάλους.
Γεμάτος πίστη στην Ιδέα, ο Κυρ-Νικόλας ξεκινάει ένα μεγάλο ταξίδι για να αλλάξει τον κόσμο…
«Το Γαϊτανάκι» είναι μια τρυφερή ιστορία για την ειρήνη, την αλληλεγγύη και την αποδοχή, κόντρα στον πόλεμο, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Μια υπενθύμιση πως όλοι μαζί έχουμε τη δύναμη να φτιάξουμε έναν καλύτερο κόσμο.
Ο Θίασος MATICAPI αφιερώνει την παράστασή του στον «Άνθρωπο με το γαρύφαλλο», που ενέπνευσε και την ίδια τη Ζωρζ Σαρή, αλλά και σε όλους εκείνους που θέλησαν να αλλάξουν τον κόσμο μένοντας έτσι για πάντα νέοι.
Το έργο μπορεί ν’ αγγίζει θέματα σκληρά, η παράσταση ωστόσο μεταφέρει όλα τα επίκαιρα και πανανθρώπινα μηνύματά του στα παιδιά με χιούμορ, κι εστιάζει στην αισιοδοξία και την ελπίδα. Σ’ αυτό βοηθούν πολύ τα μέσα που χρησιμοποιεί, όπως η μουσική, τα εικαστικά αλλά και οι τεχνικές από το μαγικό σύμπαν του τσίρκου.
Για το έργο μιλάει στο Infokids η ηθοποιός Φαίδρα Παπανικολάου
Ο κυρ Γαρύφαλλος έχει όνειρο να ενώσει τον κόσμο, παράτολμο σχέδιο;
Όχι, καθόλου παράτολμο. Απόλυτα λογικό θα έλεγα. Ο Κόσμος είναι ένας. Ο κυρ Γαρύφαλλος είναι ένας πολύ πολύ σοφός Άνθρωπος και ξέρει πολύ καλά και τι λέει και τι κάνει. Εμείς ακολουθούμε τ’ όνειρό του και θα το κάνουμε πράξη. Είναι μια ιστορία, αυτή του κυρ Γαρύφαλλου, που μας μαθαίνει πολλά, πάρα πολλά για τις δυνάμεις που βρίσκονται μέσα μας, επειδή αγαπάμε. Χρειάζεται μόνο να είμαστε έτοιμοι, για κείνη την ορισμένη μέρα, την ορισμένη ώρα που θα δώσουμε τα χέρια, ν’ αγκαλιάσουμε τη Γη μας, να φτιάξουμε μια όμορφη κορδέλα γύρω της και να στήσουμε χορό.
Μήπως η παγκόσμια ειρήνη είναι άπιαστο όνειρο στις μέρες μας;
Παρακολουθούμε τις εξελίξεις δύο πολέμων, στους οποίους εμπλεκόμαστε επικίνδυνα. Οπωσδήποτε, προσπαθούν να μας επιβάλλουν τη μοιρολατρία. Όμως ο πόλεμος, είναι μονόδρομος μόνο για όσους έχουν συμφέρον να τον κάνουν. Για μας, τους ανθρώπους του λαού, που κερδίζουμε τη ζωή μας με περίσσιο κόπο, η απάντηση μπορεί να είναι μόνο η πάλη, ο αγώνας για την Ειρήνη. Αυτό είναι και το μήνυμα του έργου μας. Η Ειρήνη, μόνο άπιαστο όνειρο δεν είναι. Άλλωστε Πόλεμος σημαίνει, δυστυχία , πείνα, θάνατος . Μόνο στην Ειρήνη μπορούμε να ζήσουμε, να εξελιχτούμε, να χαρούμε, αγαπήσουμε, να έχουμε Μέλλον. Και γι’ αυτό το Μέλλον, το ειρηνικό, παλεύει ο καθένας μας από το μετερίζι του, όσο μικρός και μεγάλος κι αν είναι.
Οι γιαγιάδες συνήθως είναι σοφές στα όσα λένε. Η Γιαγιά που συμβουλεύει τον Νικόλα είναι αυτή που πρέπει;
Το παιδί χωρίς μάνα λέγεται ορφανό. Η γυναίκα που ‘χασε τον άντρα της λέγεται χήρα. Η μάνα που ‘χασε το παιδί της δεν έχει λέξη να την περιγράψει. Οπότε εδώ, συμβιβαστικά δώσαμε τη λέξη γιαγιά, καθώς αυτή, γέρασε απ’ τον πόνο τον ανείπωτο. Εδώ δεν πρόκειται για σοφία αλλά για τα δεινά του πολέμου. Αυτή η γυναίκα συμβουλεύει τον νέο, να εγκαταλείψει την Ιδέα του και να μείνει κοντά της φυτοζωώντας. Όμως, η ζωή, μας θέλει για πάντα νέους και δραστήριους. Έτσι, ο κυρ Νικόλας θ’ αφήσει τον πόνο, θα αφήσει τον φόβο, θ’ αφήσει την επιθυμία για λίγη πρόσκαιρη ζεστασιά και ξενοιασιά, για να πραγματοποιήσει το μεγάλο σχέδιο του, το μεγάλο όνειρο, που δεν είναι άλλο από τον Αγώνα για την παγκόσμια Ειρήνη.
Μήπως φοβόμαστε εμείς οι μεγάλοι μην πάθουν τα παιδιά μας κάτι και δεν τα αφήνουμε να κάνουν τα όνειρά τους πράξη;
Δεν νομίζω πως αυτή η αντίληψη υπάρχει χωρίς λόγο στους ανθρώπους. Άλλωστε ξέρουμε από την Ιστορία, πως σε απελευθερωτικούς πολέμους, αλλά και σε στιγμές που διακυβεύονταν το μέλλον της Ανθρωπότητας, όλοι ανεξαιρέτως οι Άνθρωποι, με Γνώση, με Ιδανικά, δώσαν τα πάντα στον Αγώνα για το Μέλλον του Κόσμου. Άρα, με ασφάλεια μπορούμε να περάσουμε στο συμπέρασμα ότι η Ελευθερία της Γνώμης, είναι το πιο πολύτιμο Αγαθό και δεν εξαγοράζεται. Συντρέχουν άλλοι λόγοι όταν συμβαίνει.
Η Ζωρζ Σαρρή που έγραψε το έργο στις μέρες μας είναι επίκαιρη;
Εντελώς επίκαιρη. Ο Πόλεμος είναι εδώ, με πολλά κεφάλια κι ακόμα πιο πολλά πόδια. Όπου δεν είναι με όπλα , είναι με φτώχεια, με ακρίβεια, με απειλή, με εντατικοποίηση στη δουλειά, με τεράστια ανεργία, με ελλείψεις βασικών υποδομών. Ο ευτελισμός της ζωής έγινε Δόγμα. Εδώ όμως είναι που πρέπει να βρούμε τη δύναμη να δράσουμε και να μην αφήσουμε άλλο την κατάσταση αυτή, στην τύχη της. Αυτό κάνει κι ο ήρωας μας, ο κυρ Γαρύφαλλος. Αναλαμβάνει την ευθύνη του σαν Άνθρωπος και προχωρά με θάρρος ενάντια σ’ ό,τι μας υποδουλώνει. Γι’ αυτό τον αγαπάμε, γι’ αυτό θα κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του. Άλλωστε ο κυρ Γαρύφαλλος είναι ένας πραγματικός Ήρωας του καιρού μας. Πρόκειται για τον Νίκο Μπελογιάννη, γνωστός ως ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο.
Το Γαρύφαλλο τι σύμβολο παγκόσμιο είναι;
Στο διαδίκτυο διαβάζουμε «Την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας το 1911, οι γυναίκες βγήκαν στους δρόμους με κόκκινα γαρίφαλα στο πέτο τους ως σύμβολο του εκλογικού τους δικαιώματος και σύμβολο ισότητας. Το κόκκινο γαρύφαλλο συνδέθηκε με τον σοσιαλισμό που ταίριαζε με τις απαιτήσεις των γυναικών. Στην πορτογαλική επανάσταση έγινε σύμβολο της ειρήνης και της μη βίαιης αντίστασης. Οι πολίτες και οι στρατιώτες τους τοποθέτησαν γαρύφαλλα στις κάννες των τουφεκιών» Ποιος δε θυμάται την αφίσα με το κοριτσάκι που έβαζε το γαρύφαλλο στην κάνη του όπλου; Στις 17 Νοέμβρη το πολυτεχνείο γεμίζει γαρύφαλλα κόκκινα σαν το αίμα. Είναι σύμβολο Αγώνα και Ειρήνης ταυτόχρονα.
Και ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο εμπνέει ακόμα ιδέες πίστη ειρήνη αυτοθυσία;
Ο κυρ Νικόλας ο Γαρύφαλλος δεν είναι άλλος από τον Νίκο Μπελογιάννη. Ένα Άνθρωπος-σύμβολο, που εκπροσωπεί τους Αγωνιστές και τις Αγωνίστριες του καιρού του, ένας Άνθρωπος που εμπνέει ακόμα και σήμερα, με τη στάση του στη ζωή, με την τόλμη και την διαύγεια του πνεύματός του, ως την ύστατη στιγμή. Το χαμόγελό του, διαπερνά τις φωτογραφίες και μας γεμίζει Δύναμη κι Αισιοδοξία για το Μέλλον. Κι αυτή η σιγουριά, ότι ο κόσμος θα αλλάξει, η Ειρήνη θα νικήσει και το Αύριο θα ανήκει σε όλους τους Ανθρώπους του Κόσμου, χωρίς πολέμους , χωρίς διακρίσεις , χωρίς πείνα, δυστυχία , χωρίς εκμετάλλευση. Σ΄ αυτόν τον κόσμο ελπίζουμε και γι’ αυτόν τον κόσμο παλεύουμε. Έναν Κόσμο για όλα τα παιδιά της Γης.
