«Η μάσκα δεν αποτελεί σύμβολο φόβου, αλλά αγάπης»

Στην έντονη διαφωνία που υπάρχει μεταξύ των πολιτών αναφορικά με το αν πρέπει ή δεν πρέπει να φοράμε μάσκες σε δημόσιους χώρους, η εκπαιδευτικός και μαμά 5 παιδιών Amy Betters-Midtvedt έγραψε στο blog της το παρακάτω, το οποίο εκφράζει μία άποψη που αξίζει να ακούσουμε:

«Σήμερα στο σούπερ μάρκετ φόρεσα μάσκα.

Έσκασα.

Δεν με βόλευε καθόλου.

Τα γυαλιά μου διαρκώς θόλωναν.

Κανείς δεν μπορούσε να δει το πραγματικά χαριτωμένο μου κραγιόν που φόρεσα πριν τη μάσκα γιατί, συγγνώμη κιόλας, δεν θα σταματήσουμε να φροντίζουμε και τον εαυτό μας!

Χαμογελούσα με τα μάτια στους υπόλοιπους ‘μασκοφόρους’ για να τους ενθαρρύνω σε αυτή την αποστολή… αγάπης.

Γιατί, φίλοι μου, οι μάσκες δεν αποτελούν σύμβολο φόβου.

Αποτελούν σύμβολο αγάπης.

Ξέρουμε, ότι η χρήση μάσκας προστατεύει κάποιους από εμάς, όμως πολύ περισσότερο προστατεύει τους ανθρώπους γύρω μας.

Αν ξέρουμε ότι υπάρχει μία περίπτωση να είμαστε φορείς και να μην το ξέρουμε -ακόμα και μία, απειροελάχιστη περίπτωση- τότε το να φοράμε ένα μικρό κομμάτι υφάσματος στο μισό πρόσωπό μας, δείχνει ότι νοιαζόμαστε για τους συνανθρώπους μας.

Αποδεχόμαστε να ξεβολευτούμε για λίγο και να ζήσουμε λίγο διαφορετικά και να κάνουμε αυτό το επιπλέον βήμα, ως μια απειροελάχιστη προσφορά στους άλλους.

Ως ένας τρόπος για να αναγνωρίσουμε, ότι είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μεταξύ μας και αυτό που κάνω εγώ, μπορεί να επηρεάσει τους γύρω μου.

Το ‘ο καθένας να κάνει ό,τι νομίζει’ δεν είναι τρόπος για να αντιμετωπίσουμε την πανδημία.

Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Έτσι, φοράμε μάσκα ως έναν τρόπο να πούμε, ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτό –και ακόμα κι αν εγώ είμαι μια χαρά, συνεχίζω να νοιάζομαι για το τι μπορεί να συμβεί σε εσένα.

Ως έναν τρόπο να πάρουμε πίσω τις ζωές μας ως κοινωνία, έξω από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας.

Και είναι κάτι τόσο απλό, πραγματικά… το να φορέσεις μια μάσκα.

Δεν είναι ζωή μέσα στον φόβο.

Είναι συμμαχία με την επιστήμη.

Δεν έχει να κάνει με την πολιτική… Ούτε που με ενδιαφέρει η πολιτική, την ώρα που προσπαθώ να κρατήσω την ανάσα μου μακριά από την δική σου σε δημόσιους χώρους.

Σήμερα, φόρεσα τη μάσκα μου για εσένα. Και για το παιδί σου που έχει άσθμα. Και για την κόρη σου που είναι έγκυος. Και για τη μαμά σου που μόλις τελείωσε τις χημειοθεραπείες της. Και για τον απόλυτα υγιή συνάδελφό σου που και αυτός μπορεί να κολλήσει. Και για τον άνδρα σου που δουλεύει σε νοσοκομείο και φροντίζει όσους αγωνίζονται για τη ζωή τους, ενάντια στον ιό. Και για τον ξάδερφό σου που θέλει και χρειάζεται να ανοίξει ξανά το εστιατόριό του. Ακόμα και για τον θείο σου τον Βασίλη που έχει κλείσει τα 80 και συνεχίζει να μην πιστεύει, ότι ο ιός αυτός πραγματικά υπάρχει.

Το να φοράς μάσκα σημαίνει να ζεις με αγάπη και προσφορά προς τον συνάνθρωπο… προς κάθε συνάνθρωπο.

Αν υπάρχει μία πιθανότητα αυτό που έκανα σήμερα να κρατήσει κάποιον ασφαλή, θα κοιμηθώ καλύτερα απόψε το βράδυ.

Και ποιος δεν θέλει να κοιμάται καλύτερα;

Έτσι, προς το παρόν, ας κρατήσουμε τις ανάσες μας για τους εαυτούς μας, κρυμμένες πίσω από μερικά κομμάτια ύφασμα, ως έναν τρόπο να πούμε στους άλλους: «Μπορεί να μην σε ξέρω και να μην σε ξαναδώ και να μη συμφωνώ σε τίποτα μαζί σου, αλλά νοιάζομαι.»

Φοράμε μάσκες για να νικήσουμε!»