Είναι μητέρα ενός 4χρονου κοριτσιού σήμερα και περιγράφει την εμπειρία που έζησε εκείνες τις ώρες
Η εικόνα της να τρέχει για να σώσει τη ζωή της έκανε τον γύρο του κόσμου. Έμεινε γνωστή ως η «κοπέλα με τα κόκκινα», και ήταν μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες από το μακελειό της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου 2023.
Η 26χρονη σήμερα Vlada Patapov η οποία εθεάθη σε βίντεο να τρέχει να διαφύγει από τη σφαγή στο μουσικό φεστιβάλ Nova, πέρυσι σαν σήμερα.
Η νεαρή γυναίκα βρισκόταν στο φεστιβάλ που η Χαμάς αιματοκύλισε τις πρώτες πρωινές ώρες, μια μέρα σαν σήμερα έναν χρόνο πριν, όπου σκοτώθηκαν τουλάχιστον 340 άνθρωποι και κρατήθηκαν όμηροι άλλοι 40.
Την τελευταία φορά που εθεάθη, φορούσε ένα κόκκινο σάλι στους ώμους της και περικυκλώθηκε από δεκάδες άλλους τρομαγμένους θαμώνες του φεστιβάλ που έτρεχαν αλλόφρονες σε μια έρημο για να σωθούν, πριν σκαρφαλώσουν στο πίσω μέρος ενός αυτοκινήτου.
Για εβδομάδες ο κόσμος αναρωτιόταν αν τα κατάφερε, αν ήταν ζωντανή ή νεκρή, αλλά η Ουκρανικής καταγωγής γυναίκα μίλησε στη DailyMail για την τρομακτική της εμπειρία που θα σημάδεψε όλη τη ζωή της.
Η μέρα που άλλαξε για πάντα τη ζωή της
Τώρα, ένα χρόνο μετά, η Ουκρανή μητέρα ενός παιδιού άφησε στην άκρη την προσωπική της θλίψη για να μιλήσει για τα γεγονότα που άλλαξαν τη ζωή της για πάντα και τη στοιχειώνουν ακόμα και σήμερα.
Μιλώντας αποκλειστικά στη MailOnline, η διοργανώτρια γάμων δήλωσε: «Αν είχα μια ευχή, θα ήταν να είχα πει σε όλους στο φεστιβάλ μία ώρα πριν την επίθεση της Χαμάς ότι κάτι θα συνέβαινε, τότε όλοι θα μπορούσαν να είχαν γλιτώσει. Εγώ επέζησα, αλλά άλλοι δεν ήταν τόσο τυχεροί. Το σκέφτομαι αυτό. Βαραίνει το μυαλό μου. Είμαι ακόμα τραυματισμένη από αυτό που συνέβη ένα χρόνο μετά».
Και συνέχισε: «Έχω κάνει ψυχοθεραπεία όπως και πολλοί άλλοι που ήταν εκεί και το να μιλάω σε ανθρώπους με βοηθά να αντιμετωπίσω αυτό που συνέβη εκείνη την ημέρα. Αλλά μερικές φορές σκέφτομαι ποιος μπορεί να με βοηθήσει όταν όλα αυτά συμβαίνουν ακόμα γύρω μας και ο φόβος είναι ακόμα εδώ και είναι ακόμα αληθινός».
Η 26χρονη Vlada παλεύει με το μετατραυματικό στρες, ενώ αντιμετωπίζει το συναισθηματικό τραύμα της επιζήσασας τη στιγμή που ένοπλοι τρομοκράτες έπεσαν με αλεξίπτωτα πλαγιάς για να ενωθούν με ενόπλους που επέβαιναν σε μοτοσικλέτες και φορτηγά στην άρρηκτα σχεδιασμένη δολοφονική αποστολή σε ένα μουσικό φεστιβάλ που βάφτηκε με αίμα.
«Ήθελα να μείνω ζωντανή για την κόρη μου»
Η Vlada αποκάλυψε ότι το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί καθώς εκτυλισσόταν η φρίκη ήταν να μείνει ζωντανή για χάρη της τρίχρονης κόρης της.
«Όταν σκέφτομαι εκείνη την ημέρα πριν από ένα χρόνο, όλα φαίνονται τόσο νωπά και το μόνο πράγμα που μπορούσα να σκεφτώ εκείνη τη στιγμή ήταν να μείνω ζωντανή για την κόρη μου Romi και ευχαριστώ γι’ αυτό κάθε μέρα. Σύντομα θα γίνει τεσσάρων ετών και για το ένα τέταρτο της ζωής της γνώρισε μόνο τον πόλεμο. Είναι τρομερό για εμάς, αλλά πολλές χώρες δεν φαίνεται να αποδέχονται ή να κατανοούν αυτό που περνάμε», είπε
Η Vlada αποφάσισε να πάει στο φεστιβάλ την τελευταία στιγμή με τον φίλο της Matan και μια φίλη της που ονομάζεται Mai.
Κάποια στιγμή έχασε τον Matan και είδε φίλους να πυροβολούνται και να σκοτώνονται καθώς ένοπλοι πυροβολούσαν όποιον έβλεπαν μπροστά τους. Έπρεπε να περάσουν σχεδόν 24 ώρες προτού μπορέσει τελικά να αγκαλιάσει τη Romi, ηλικίας τότε τριών ετών.
«Δεν μπορούμε να αφήσουμε τους τρομοκράτες να νικήσουν. Δεν μπορούμε να είμαστε αδύναμοι – πρέπει να παραμείνουμε δυνατοί για το Ισραήλ και για τους ομήρους που βρίσκονται ακόμη στη Γάζα. Αλλά ταυτόχρονα είναι τόσο τρομακτικά εδώ αυτή τη στιγμή για εμάς, έχουμε ρουκέτες από τη Γάζα, ρουκέτες από το Λίβανο και τώρα ρουκέτες από το Ιράν, φαίνεται ότι δεν θα σταματήσουν ποτέ» περιγράφει.
Μιλώντας για τους καθημερινούς της αγώνες, η Vlada – που ζει στην παραθαλάσσια πόλη Ashdod νότια του Τελ Αβίβ – πρόσθεσε: «Γίνονται τρομοκρατικές επιθέσεις, έγινε μία πριν από λίγες ώρες και μία την περασμένη εβδομάδα, απλά δεν αισθάνεσαι ασφαλής όταν φεύγεις από το σπίτι σου, αλλά όπως είπα πρέπει να είσαι δυνατή, δεν μπορείς να τους αφήσεις να νικήσουν. Αυτοί οι άνθρωποι που επιτίθενται στο Ισραήλ θα πρέπει να φανταστούν πώς είναι για εμάς εδώ να έχουμε ρουκέτες και σειρήνες και να ζούμε με το φόβο μιας τρομοκρατικής επίθεσης. Θα μπορούσα να βγω από την πόρτα του σπιτιού μου για να πάω στα μαγαζιά και κάποιος θα μπορούσε να μου επιτεθεί».
«Το μυαλό μου είναι στους ομήρους»
Στη συνέχεια λέει ότι το μυαλό της, έναν χρόνο μετά, είναι στους ομήρους.
«Αλλά είναι οι όμηροι που είναι ακόμα εκεί και αυτούς σκέφτομαι ακόμα περισσότερο, οικογένειές τους, τα μικρά μωρά που είναι ακόμα εκεί ένα χρόνο μετά. Ποιος θα πίστευε ότι θα βρισκόμασταν ακόμα σε αυτή την κατάσταση ένα χρόνο μετά;» λέει και συνεχίζει:
«Πίστευα ότι θα ήταν μερικές εβδομάδες, ίσως δύο μήνες, αλλά έχει περάσει ένας χρόνος τώρα και φαίνεται ότι με την κατάσταση στον Λίβανο τα πράγματα θα χειροτερέψουν».
Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου 1.200 άνθρωποι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τρομοκράτες της Χαμάς.
Από τους 251 ομήρους που πήρε η Χαμάς, 120 άνθρωποι εξακολουθούν να κρατούνται στη Γάζα. Πιστεύεται ότι 41 όμηροι έχουν πεθάνει στα χέρια της Χαμάς.
Η Vlada αποκάλυψε ότι έχει επαφές με κάποιους από αυτούς που πήγαν στο φεστιβάλ: «Μιλάω ακόμα με φίλους που ήταν εκεί και με τους ανθρώπους που με έσωσαν, είμαστε σε μια ομάδα WhatsApp και το ίδιο συμβαίνει και με αυτούς, κανείς μας δεν μπορεί να πιστέψει ότι αυτό συμβαίνει ακόμα.Γίνονται εκδηλώσεις για να θυμηθούμε τι συνέβη στο φεστιβάλ, αλλά εγώ δεν θα πάω γιατί για μένα το πιο σημαντικό είναι να είμαι με τη Romi και τον Matan.
Όταν η Romi ακούει τις σειρήνες φοβάται τόσο πολύ, αρχίζει να κλαίει, λέει η κοπέλα.
Η Vlada θέλει να επιστρέψει σε μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική ζωή. Η πιο πρόσφατη ανάρτησή της στα social media, μόλις πριν από λίγες ημέρες, δείχνει την τετράχρονη κόρη της Romi να χαμογελά και να παίζει. Άλλες εικόνες δείχνουν τη Vlada να απολαμβάνει τις μέρες στην παραλία με τον Matan.
