«Πού ταξιδεύεις πάλι και δεν συγκεντρώνεσαι μου λες; Πάλι έκανες ένα σωρό λάθη»- Η ιστορία της 11χρονης δυσλεκτικής Ελεάνας

«Ωχ!!» Άλλη μια εφιαλτική μέρα ξημερώνει και σήμερα και δεν θέλω με τίποτα, αλήθεια να σηκωθώ από το κρεβάτι μου. Κλείνω τα μάτια και προσπαθώ να ονειρευτώ, να πιστέψω πως βρίσκομαι κάπου αλλού, κάπου μαγικά αλλά μάταια..

Η μαγεία εξαφανίζεται στο άκουσμα της φωνής της μαμάς, που με καλεί να σηκωθώ, να ετοιμαστώ, να πιώ το γάλα μου και να κάνω επανάληψη και ο εφιάλτης ξαναζωντανεύει.. «Ωχ!!» Πάλι φωνές θα ακούσω πρωί πρωί, μονολογώ. Δεν ξέρω πραγματικά τι να κάνω, όσο και να μελετώ, πάλι το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο. Όσες επαναλήψεις και να κάνω μάταια.. Όσο για την ορθογραφία καμία πρόοδος, γράφω και ξαναγράφω τις λέξεις αλλά όλο και τις μπερδεύω. Τα γράμματα μου μοιάζουν με κινέζικα, αφού μέχρι κι εγώ η ίδια πολλές φορές, δυσκολεύομαι να διαβάσω τι έγραψα. Όσο για τον τονισμό, τον αποφεύγω σαν η γάτα τον σκύλο, από ντροπή μήπως παρατονίσω και ακούσω το ηχηρό και κοροϊδευτικό γέλιο των συμμαθητών μου, που δεν χάνουν στιγμή για να με κοροϊδέψουν.

Η ώρα περνάει γρήγορα και ξεκινώ την ανάγνωση δειλά δειλά, χαμηλόφωνα και αργά αργά, μήπως σήμερα σταθώ περισσότερο τυχερή και δεν κάνω τόσα λάθη με χθες. Δεν προλαβαίνω να τελειώσω το συλλογισμό μου και ακούω τον θυμωμένο τόνο στη φωνή της μαμάς μου. Αρχίζει να ουρλιάζει, με την ίδια ακριβώς ένταση στη φωνή, όπως και κάθε μέρα. « Ελεάναααα… χαζό είσαι παιδί μου!» «Πού ταξιδεύεις πάλι και δεν συγκεντρώνεσαι μου λες; Πάλι έκανες ένα σωρό λάθη, νομίζω χάνω τον καιρό μου μαζί σου! Πρέπει να το πάρω επιτέλους απόφαση, πως εσύ δεν κάνεις για γράμματα. Για τίποτα δεν κάνεις, υπάρχεις μονάχα για να μας βασανίζεις!»

Διαβάστε περισσότερα στο Infokids.com.cy