Παιδεία δύο ή και τριών ταχυτήτων για τους μαθητές και μαθήτριες που χρειάζονται σχολικό νοσηλευτής και παράλληλη στήριξη. Το υπουργείο αδυνατεί να καλύψει το κόστος. Τι λέει η ομοσπονδία γονέων.
Στον αέρα θα είναι από το Σεπτέμβριο η ανάγκη κάθε σχολείου να έχει σχολικό νοσηλευτή και παράλληλα άτομο για την παράλληλη στήριξη κάθε μαθητή που την έχει ανάγκη ανάλογα με τη γνωμάτευση του ΚΕΔΑΣΥ. Υπενθυμίζεται ακόμα και αν υπάρχει αίτηση εξέτασης ενός παιδιού από το ΚΕΔΑΣΥ λόγω έλλειψης επιστημονικού προσωπικού αυτή θα εξεταστεί το λιγότερο μετά από ένα χρόνο. Αυτή είναι η καταγγελία που κάνει η Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων Περιφέρειας Αττικής. Το ρεπορτάζ του Infokids και μέσα από τη συνέντευξη του προέδρου της Ομοσπονδίας κου Φίλιππου Φλουσκούνη θέτει το πρόβλημα επί τάπητος περιμένοντας επίλυση του θέματος για να υπάρξει ισοτιμία και δικαιοσύνη στην εκπαίδευση ειδικά στο Δημοτικό.
Όπως τονίζει ο κ. Φλουσκούνης, «υπάρχει παιδί το οποίο είναι διαβητικό ή αιμορροφιλικό και παράλληλα έχει κάποιο φάσμα αυτισμού και αναγκάζεται ο γονιός του να διαλέξει την υγεία ή την εκπαίδευση δηλαδή να έχει για το παιδί σχολική νοσηλευτή ή παράλληλη στήριξη. Το υπουργείο Παιδείας μη μπορώντας να καλύψει το κόστος και των δύό βάζει κόφτη και δεν δινει ούτε το δικαίωμα να γίνει παράλληλη αίτηση για να έχει το παιδί κάλυψη υγείας και στήριξη στη μόρφωσή του. Υπάρχει μητέρα που καλύπτει το σχολικό ωράριο μένοντας στο αυτοκίνητό της για να είναι σε θέση να κάνει την ινσουλίνη την ώρα που πρέπει στο διαβητικό παιδί της.»
Όπως αναφέρει ο κ. Φλουσκούνης «δεν είναι θέμα γονιού αν θα διαλέξει να έχει παράλληλη στήριξη το παιδί του στο σχολείο. Το απάντημα στο ερώτημα που έχει προηγηθεί και αίτηση τη δίνει το ΚΕΔΑΣΥ που εξετάζει το πρόβλημα του παιδιού και αν αυτό είναι σοβαρό και τι ακριβώς απαιτεί για μια σωστή εκπαίδευση και στήριξη της υγείας του. Το θέμα είναι «ότι αποφασίσουν ως απαραίτητο οι επιστήμονες αυτό και να εφαρμοστεί χωρίς κόφτες. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν τέσσερα παιδιά σε μια αίθουσα που χρειάζονται παράλληλη στήριξη και καλύπτονται από ένα μόνο άτομο. Αυτό ορίζει το νέο νομοσχέδιο. Ένα άτομο για κάθε τάξη. Μόνο σε ειδικές περιπτώσεις επιτρέπεται και δευτερο άτομο, σε μια τάξη με 25 παιδιά. »
Οι γονείς αυτή τη στιγμή δεν ξέρουν πώς να προστατέψουν αλλά και να στηρίξουν τα παιδιά τους. Τώρα το νέο νομοσχέδιο θέλει ένα σχολικό νοσηλευτή ανά δύό σχολεία όταν αυτά δεν έχουν μεγαλύτερη απόσταση των 100 μέτρων. Όμως αυτό το θέμα είναι δυσλειτουργικό από τη στιγμή που μπορεί να υπάρξει επιτήρηση ενός παιδιού πχ με αιμορροφιλία η κάποιο παιδί με διαβήτη. Αν παρουσιαστεί το παιδί μία κρίση πρέπει να είναι εκεί.
Το πιο τραγικό όλων όπως τονίζει στο infokids ο κ. Φλουσκούνης, είναι ότι ένα παιδί που έχει ανάγκη σχολικό νοσηλευτή και παράλληλη στήριξη πρέπει δια του γονιού του να επιλεγεί να ζήσει ή να μάθει.
«Λογικό είναι οι γονείς να επιλέγουν την υγεία πάνω απ όλα. Δεν αφήνει άλλωστε το σύστημα να γίνει αίτηση και για τα δύο στο ΚΕΔΑΣΥ. Η ομοσπονδία αλλά και το υπουργείο δέχεται μερικές δεκάδες μέιλ που θέτουν τέτοια προβλήματα αλλά ο τελικός αριθμός των παιδιών που έχουν τη μια η την άλλη ανάγκη ή και τις δύο μαζί , παραμένει άγνωστος ακόμα και στο υπουργείο.Υπάρχουν παιδιά που λόγω ασθενειών μένουν στο σπίτι. Επισης είναι αλήθεια ότι όλοι οι σχολικοί νοσηλευτές δεν θα είναι στη θέση τους το Σεπτέμβριο.»
Επίσης είναι αλήθεια ότι ο γενικός εκπαιδευτικός όσο διάθεση και αν έχει δεν μπορεί να καλύψει τις εκπαιδευτικές ανάγκες ενός παιδιού με παράλληλη στήριξη ή να εποπτεύει ένα παιδί που χρειάζεται σχολικό νοσηλευτή γιατί έχει υπό την παρακολούθησή του άλλα 25 παιδιά σε μια γεμάτη τάξη.
Συνήθως τα προβλήματα ξεκινάνε στο Δημοτικό και η επιτυχία είναι πόσο νωρίς διαγιγνώσκονται ώστε να μην παραμείνουν προβλήματα στο Γυμνάσιο ή το Λύκειο. Αν το παιδί δεν περάσει επιτροπή και δεν εξεταστεί εγκαίρως μπορεί να περιθωριοποιηθεί μέσα στην τάξη ή να μισήσει το σχολείο ή να δείξει δυσφορία για την εκπαίδευση και τους συμμαθητές του. Το ΚΕΔΑΣΥ δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες της Αττικής εγκαίρως αφού είναι υποστελεχωμένο και με 10 ή 12 άτοομα προσπαθεί να καλύψει τις ανάγκες χιλιάδων παιδιών. Η υπόθεση δεν είναι απλή. Η επιτροπή εξετάζει το παιδί κάνει αναλυτική έκθεση το παρακολουθεί και μέσα στην τάξη μιλάει με το γονιό τον εκπαιδευτικό και αποφαίνεται αν χρειάζεται παράλληλη στήριξη. Όμως Παράλληλη στήριξη και σχολικός νοσηλευτής για ένα παιδί είναι κόστος απαγορευτικό για το υπουργείο παιδείας. Έτσι καταδικάζεται το παιδί σε εκπαίδευση δεύτερης ή τρίτης ταχύτητας.
