«Να βρεθούμε να παίξουν τα παιδιά» λες και πιάνεις τον εαυτό σου να ανοίγει Google Calendar για να βρει χρόνο μεταξύ κολυμβητηρίου, ξένης γλώσσας και βιωματικού εργαστηρίου. Plot twist: οι δραστηριότητες αυτές είναι του παιδιού, όχι δικές σου.
Μήπως κάπου το παρακάναμε με όλα αυτά; Μήπως το πιο πολύτιμο “σχέδιο” είναι να… μην έχουμε σχέδιο; Πάμε να δούμε γιατί το slow living, ειδικά εν μέσω ελληνικού καλοκαιριού, είναι η καλύτερη απόφαση που μπορείς να πάρεις.
Τι είναι το slow living;
Σε μια πρώτη ανάγνωση, το slow living, η αργή ζωή, μοιάζει στοιχείο του αργόσχολου. Ποιος προλαβαίνει σήμερα να μειώσει ταχύτητα όταν έχει deadlines και υποχρεώσεις να τρέχουν;
Κι όμως, ο όρος αυτός έχει έρθει να αντισταθμίσει αυτούς ακριβώς τους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής. Δεν είναι hashtag στο Instagram αλλά μια φιλοσοφία που μας προτρέπει να ζήσουμε τη ζωή πιο ουσιαστικά. Ο χρόνος μας, λέει, δεν γίνεται να μετριέται βάσει παραγωγικότητας.
Στο πλαίσιο της οικογενειακής ζωής, η φιλοσοφία αυτή μεταφράζεται σε μια βαθιά αλλαγή προτεραιοτήτων: ο γονιός δεν προσπαθεί διακαώς να “γεμίσει” τον χρόνο των παιδιών, αλλά να είναι παρών, να ζει αυτόν τον χρόνο μαζί τους.
Δεν είναι το ακριβό LEGO, αλλά ο χρόνος που αφιερώσαμε για να το συναρμολογήσουμε παρέα. Δεν είναι οι διακοπές στην Disneyland, αλλά τα εξοχικά σπίτια στην Πελοπόννησο που περνάμε τις διακοπές με τους φίλους μας. Δεν είναι η τέλεια βιτρίνα, αλλά τα απογεύματα στη βεράντα χωρίς WiFi.
Είναι αναγκαία αυτή η στροφή;
Μάλλον το έχεις ήδη σκεφτεί. Για να αντεπεξέλθεις στις απαιτήσεις της οικογενειακής ζωής σήμερα χρειάζεσαι γνώσεις project management.
Μερικές φορές νιώθεις ότι τα παιδιά έχουν πιο busy πρόγραμμα κι από CEO πολυεθνικής, πράγμα που σημαίνει ότι ως γονιός πασχίζεις να βρεις λίγο ελεύθερο χρόνο για να ζήσεις. Λίγο χρόνο για να αισθανθείς ότι έχεις κι άλλους ρόλους σ’ αυτή τη ζωή, όχι μόνο του γονιού που τρέχει να προλάβει. Έστω λίγο χρόνο να πιεις ένα καφέ σε θερμοκρασία μη χλιαρή.
Άρα ναι, αν υποθέσουμε ότι το πρόγραμμά μας είναι… τοξικό, η στροφή αυτή είναι αναγκαία.
Έρευνες και ειδικοί φαίνεται να συμφωνούν: η “υπερπληρότητα” του οικογενειακού προγράμματος σχετίζεται άμεσα με υψηλότερα επίπεδα άγχους τόσο στους γονείς όσο και στα παιδιά. Η συνεχής μετακίνηση από δραστηριότητα σε δραστηριότητα αφήνει ελάχιστο χώρο για πραγματική σύνδεση αλλά και για βαρεμάρα, που είναι και το θεμέλιο της δημιουργικότητας!
Τι μπορείς να κάνεις, λοιπόν, για να αλλάξεις τα δεδομένα;
Πρακτικά βήματα για να ζήσεις πιο… αργά
Το slow family living δεν είναι στάση ζωής για… Βουδιστές μοναχούς. Είναι μια επιλογή που μπορεί να ξεκινήσει σήμερα, με μικρά αλλά σταθερά βήματα:
- Προγραμμάτισε “αντι-πρόγραμμα”: Άφησε μία μέρα την εβδομάδα χωρίς καμία δραστηριότητα. Αντιμετώπισέ την σαν ραντεβού με την ησυχία τόσο για σένα όσο και για τα παιδιά.
- Κλείσε τις οθόνες: Τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα, όλοι offline. Ίσως τρομακτικό στην αρχή, αλλά σίγουρα απελευθερωτικό στη συνέχεια. Βεβαιώσου ότι τηρείς κι εσύ τους κανόνες που θέτεις.
- Μάθε να λες “όχι”: Δεν χρειάζεται να είσαι σε κάθε παιδικό πάρτυ. Ούτε να απολογείσαι που δεν πήγες. Δεν χρειάζεται να τα προλάβεις όλα. Δεν θα καταστραφεί ο κόσμος αν κάτσεις απλά στον καναπέ.
- Μοιράσου τη ζωή: Αν σκέφτεσαι τα πάντα ως αγγαρεία, είναι λογικό να μη θες να τη… φορτώσεις στους άλλους. Αν όμως αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, θα δεις άμεσα αποτελέσματα. Οι οικογένειες που κάνουν τα πάντα μαζί, από το καθημερινό μαγείρεμα μέχρι την καθαριότητα, έχουν πιο ισχυρούς δεσμούς και λιγότερα νεύρα. Και, μάντεψε: τα παιδιά θέλουν να συμμετέχουν!
Αν η οικογενειακή σου ζωή μοιάζει περισσότερο με logistics επιχείρηση και λιγότερο με… ζωή, ίσως είναι ώρα να πατήσεις “pause”. Όχι για πάντα. Κανείς δεν λέει να παρατήσεις τη δουλειά ή να σταματήσεις το παιδί από την αγαπημένη του δραστηριότητα!
Αλλά τουλάχιστον άσε μία Κυριακή ελεύθερη. Χωρίς προορισμό, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς τύψεις. Πιθανόν να εκπλαγείς!
