Μια παροιμία που χρησιμοποιούμε συχνά.
Όταν λέμε ότι κάποιος χύνει κροκοδείλια δάκρυα τι μπορεί να σημαίνει; Πρόκειται για ανειλικρινές ή εικονικό ενδιαφέρον, υποκριτικά δάκρυα με σκοπό τη συγκίνηση, τη συμπόνια ή την παραπλάνηση – ψεύτικες εντυπώσεις για λόγους σκοπιμότητας- ψυχολογικής χειραγώγησης.
Ο κροκόδειλος, για να παραπλανήσει το θύμα του, κρύβεται και βγάζει ήχους παρόμοιους με κλάμα.
Ο κροκόδειλος όταν θέλει να ξεγελάσει κάνει αυτούς τους ήχους, που μοιάζουν καταπληκτικά με κλάμα μωρού παιδιού. Έτσι, αυτοί που τον ακούν, νομίζουν ότι πρόκειται για κάποιο παιδάκι και τρέχουν να το βοηθήσουν. Ο κροκόδειλος τότε επιτίθεται ξαφνικά και σκοτώνει το θύμα του.
Στην αρχαία Ελλάδα ο κροκόδειλος ήταν άγνωστος, οι Έλληνες όμως έμαθαν για αυτόν από τους Φοίνικες εμπόρους, που τους γέμιζε με τρόμο και θαυμασμό για την δύναμη και την πανουργία του κροκόδειλου . Έτσι λοιπόν, παρόλο που στην Ελλάδα δεν υπήρχαν κροκόδειλοι, τα «κροκοδείλια δάκρυα», που λέμε σήμερα γι’ αυτούς που ψευτοκλαίνε, είναι φράση καθαρά αρχαία ελληνική.
Η έννοια της φράσης γνωστή στην αρχαιότητα. Παρ’ ότι δεν υπήρχαν κροκόδειλοι στην Αρχαία Ελλάδα, άκουγαν για την πανουργία του κροκόδειλου, από τις περιγραφές των Φοινίκων εμπόρων.
ΦΕΡΕΚΙΔΗΣ:
“Εάν η γη ήθελε να συλλάβει εκ των δακρύων της γυναικός, εκάστη ρανίς των θα εγέννα κροκόδειλον”.
