Όταν γεννήθηκε ήταν ένα απολύτως φυσιολογικό παιδί, σαν όλα τα άλλα. Ωστόσο, σε ηλικία δύο ετών η ζωή του, αλλά και ολόκληρης της οικογένειάς του θα άλλαζε για πάντα.
Ο Ρόι «Ρόκι» Ντένις έπασχε από μια εξαιρετικά σπάνια ασθένεια. Κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης εξέτασης για τις αμυγδαλές, ένας τεχνικός ακτίνων Χ εντόπισε ανωμαλίες στο κρανίο του.
Οι εξετάσεις του έδειξαν πως έπασχε από μια γενετική διαταραχή που ονομάζεται κρανιοδιαφυσιακή δυσπλασία κατά την οποία το ασβέστιο συσσωρεύεται υπερβολικά στα οστά.
Οι μη φυσιολογικές εναποθέσεις ασβεστίου έσπρωχναν τα μάτια του προς τις άκρες του κεφαλιού του, ενώ ταυτόχρονα άλλαζαν το σχήμα της μύτη του. Η ασθένεια παραμόρφωσε σοβαρά τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, καθιστώντας το κεφάλι του διπλάσιο του κανονικού μεγέθους.
Οι προβλέψεις έδειχναν ότι ο Ρόκι δεν θα ζούσε μετά τα έβδομα γενέθλιά του. Το μικρό αγόρι όμως, κέρδισε τις πιθανότητες, αποτελώντας τεράστια έμπνευση για πολλούς στην πορεία.
Μόλις ολοκληρώθηκαν οι εξετάσεις, οι γιατροί είπαν στη μητέρα του Ρόκι, Ράστι, ότι σταδιακά θα γινόταν κωφός και τυφλός. Επιπλέον, θα έπασχε από σοβαρή νοητική στέρηση προτού το βάρος του κρανίου του καταστρέψει τον εγκέφαλό του. Και όλα αυτά μέχρι τα 7 του χρόνια.
Εκείνη όμως, ήταν αποφασισμένη να μη στερήσει από το παιδί της μια φυσιολογική ζωή. Ήθελε να έχει τις ίδιες εμπειρίες με όλα τα υπόλοιπα παιδιά. Έτσι, αποφάσισε να τον γράψει στο σχολείο στην ηλικία των έξι ετών.
«Προσπάθησαν να μου πουν πως η νοημοσύνη του ήταν μειωμένη, αλλά δεν ήταν αλήθεια. Νομίζω απλώς ότι ήθελαν να τον κρατήσουν έξω από την τάξη γιατί (νόμιζαν) ότι θα ενοχλούσε τους γονείς των άλλων παιδιών», είπε η Ράστι σε συνέντευξη της.
Τον έβλεπαν σαν τέρας
Αρχικά, άρχισε να αντιμετωπίζεται ως «τέρας» από τα υπόλοιπα παιδιά. Μάλιστα, κάποιοι από τους γονείς ζήτησαν τη μεταφορά του σε σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες επειδή τα παιδιά τους φοβόντουσαν. Η μητέρα του Ρόι, μήνυσε το σχολείο αφού το παιδί δεν είχε καμία νοητική διαφορά από τα υπόλοιπα παιδιά.
Παρά την κατάστασή του, ο Ρόκι Ντένις αποδείχθηκε ότι ήταν ένας από τους καλύτερους μαθητές της τάξης του. Ήταν επίσης δημοφιλής με τα άλλα παιδιά καθώς σύμφωνα με τη μητέρα του, είχε πολύ χιούμορ. Μάλιστα, έκανε πολύ συχνά πλάκα για την εμφάνιση του όποτε του το επισήμαναν τα υπόλοιπα παιδιά.
«Μια φορά ήρθε από την παιδική χαρά κλαίγοντας γιατί τα παιδιά τον έλεγαν άσχημο… Του είπα όταν γελάνε μαζί σου, γελάς μαζί σου. Αν συμπεριφέρεσαι όμορφα, θα είσαι όμορφος , θα το δουν και θα σε αγαπήσουν… Πιστεύω ότι το σύμπαν θα υποστηρίξει οτιδήποτε θέλεις να πιστέψεις», είπε η Ράστυ στον γιο της.
Αρνήθηκε πλαστική επέμβαση
Όταν ο Ντένις ήταν έφηβος, ένας πλαστικός χειρουργός προσφέρθηκε να τον χειρουργήσει για να φαίνεται πιο «φυσιολογικός». Εκείνος όμως, αρνήθηκε.
Στις 3 Οκτωβρίου του 1978, ο Ντένις ένιωσε έναν πολύ δυνατό πονοκέφαλο και η μητέρα του, τον έστειλε στο δωμάτιο να ξεκουραστεί. Ήταν η τελευταία μέρα που θα τον έβλεπε ζωντανό.
Η μητέρα του δώρισε το σώμα του στο τμήμα γενετικής του πανεπιστήμιου UCLA για έρευνα. Ήταν το πανεπιστήμιο που μόλις είχε καταφέρει να περάσει ο Ρόκι.
Η ταινία «Mask» και η δεσμευση τησ Σερ
Αυτή είναι η εκπληκτική ζωή του αγοριού, που έγινε παγκοσμίως γνωστός μέσω της ταινίας «Mask», χάρη σε μια νοσοκόμα του νοσοκομείου που νοσηλευόταν.
Η ιστορία του Ρόκι συγκίνησε όλη την Αμερική και μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με πρωταγωνίστρια την Σερ, η οποία κατάφερε να κερδίσει το βραβείο καλύτερης ερμηνείας στις Κάννες για τον ρόλο της. Η ζωή του Ρόκι όμως, δεν θα είχε γίνει γνωστή εάν δεν υπήρχε η Άννα Χάμιλτον Φέλαν.
Η Άννα εργαζόταν στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν ο Ρόκι, όταν τον συνάντησε για πρώτη φορά. Κάθισε μαζί του και του είπε: «Στοιχηματίζω ότι έχεις μια ιστορία να πεις;». Εκείνος χαμογέλασε κάπως, κοίταξε για λίγο πάνω και απάντησε «Υποθέτω πως έχω».
Η Φέλαν δεν είδε ποτέ ξανά τον Ρόκι αλλά ήθελε να μάθει τα πάντα γι’ αυτόν. Έκανε την έρευνά της, συναντήθηκε με ανθρώπους που τον γνώριζαν και αργότερα μίλησε με τη μητέρα του. Η δουλειά της κατέληξε σε ένα σενάριο για την ταινία «Mask», που κυκλοφόρησε το 1985 με πρωταγωνίστρια την Σερ.
Για τη Σερ, η ταινία ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή εμπειρία. Όχι μόνο επειδή γνώρισε την ιστορία του Ρόκι, αλλά και επειδή την άγγιξε βαθιά η κατάσταση. Αποφάσισε ότι ήθελε να κάνει κάτι.
Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων για το «Mask», η Σερ δεσμεύτηκε να βοηθήσει κρανιοπροσωπικά παραμορφωμένα άτομα σε όλη τη χώρα. Το 1989 ανακηρύχθηκε επίτιμη πρόεδρος του Διεθνούς Κρανιοπροσωπικού Ιδρύματος.
«Ξέρεις, αν ο Ρόκι Ντένις ζούσε σήμερα, οι γιατροί ίσως να μπορούσαν να τον βοηθήσουν», είχε πει η Σερ σε συνέντευξή της το 1994. «Το μόνο που θέλει ένας κρανιοπροσωπικός είναι να μην είναι διαφορετικός», πρόσθεσε.
Διαβάστε επίσης:
Nao: Το ανθρωποειδές ρομπότ που έκανε τα παιδιά να του ανοίξουν την ψυχή τους
Ο ΕΟΦ ανακαλεί πασίγνωστο αντιπαρασιτικό για ανθρώπινη χρήση – Δείτε για ποιο πρόκειται
