«Ω γλυκύ μου έαρ,
γλυκύτατόν μου Τέκνον…»
«Σταύρωση»…. ανηλίκων …..Πόσο άδικο να έρχεσαι σ ‘αυτή τη ζωή και να μη μπορείς να τη ζήσεις φυσιολογικά, όπως η φύση ορίζει.
Πόσο άδικο να είσαι «παιδί ενός κατώτερου θεού» και να υποφέρεις από τα πρώτα χρόνια της ζωής σου επειδή έτυχε να γεννηθείς στα μέσα ενός πολέμου, σε μια χώρα που είναι κάτω από το όριο της φτώχειας, σε μια οικογένεια με γονείς που έχουν «αρρωστημένες ορέξεις».
Πόσο άδικο το δώρο της ζωής να μην είναι δώρο άλλα «κατάρα»….Να μεγαλώνεις χωρίς την ανεμελιά που δικαιούσαι και να ανέχεσαι τα πάντα νομίζοντας οτι έτσι είναι η ζωή ….γιατί απλά δε γνωρίζεις, δεν πρόλαβες να μάθεις…και ίσως δε μάθεις ποτέ…
Τα απροστάτευτα πλάσματα του πλανήτη, τα παιδιά, τα μικροσκοπικά πλασματάκια που αν δεν είναι τυχερά να γεννηθούν σε μια οικογένεια με αγάπη και θαλπωρή βιώνουν τη κόλαση από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους.
Πόσο «ρουλέτα» τελικά είναι η ζωή… Tο πού θα κάτσει η «μπίλια» καθορίζει την «ευτυχία» της ψυχής τους. Μια «Σταύρωση» που επαναλαμβάνεται όλο το χρόνο χωρίς να υπάρχει σε όλες τις περιπτώσεις «Aνάσταση».
Διαβάστε τη συνέχεια στο www.toimerologio.me,
