Δημήτρης & Στέλλα: Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι τα παιδιά ΑμεΑ είναι πανέξυπνα, χαρισματικά και αληθινά ευτυχισμένα!

Μαρία Τούβα, μαμά παιδιού ΑμΕΑ, με μια τρυφερή ανάρτησή της στέλνει το δικό της μήνυμα ενθάρρυνσης στους γονείς παιδιών με αναπηρία αλλά ταυτόχρονα εξηγεί στους υπόλοιπους γονείς πόσο ξεχωριστά και πόσο χαρισμάτα πλάσματα είναι παιδιά σαν το δικό της γιο, Δημήτρη, και την φίλη του Στέλλα.

Είναι απαράδεκτο εν έτει 2021 να αφήνουμε τα παιδιά αυτά στο περιθώριο και να κάνουμε σαν να μην υπάρχουν. Είναι χρέος όλων μας να μάθουμε τα παιδιά μας να σέβονται τη διαφορετικότητα.

Βέβαια, το  πρώτο βήμα για την εξάλειψη των προκαταλήψεων και την αποτελεσματική βοήθεια στη σωστή ανάπτυξη των παιδιών είναι να αναγνωρίσουμε τις δικές μας προκαταλήψεις και να υιοθετήσουμε μια υποδειγματική στάση σεβασμού απέναντι στην αναπηρία, μια στάση που θα λειτουργήσει σαν πρότυπο για τη μελλοντική συμπεριφορά των παιδιών.

Η ανάρτηση της μαμάς που αξίζει να διαβάσουμε όλοι οι γονείς

Βλέπεις 2 παιδιά;

Ας μείνουμε σε αυτό.

Είναι σαν όλα τα παιδιά.

Θέλουν παιχνίδια, Θυμώνουν, στεναχωριούνται, αγαπούν, γελούν, με μια μεγάλη διαφορά όμως τα νιώθουν όλα στον υπέρτατο βαθμό τους.

Θα σε αγαπήσουν περισσότερο με μια ανιδιοτελή αγάπη, θα γελάσουν περισσότερο.

Σου έχει χαμογελάσει παιδί που βιώνει αναπηρία;

Αν όχι τότε δεν έχεις δει ποτέ σου τέτοιο αληθινό χαμόγελο, χαμόγελο που βγαίνει από τα μάτια τους.

Δε λειτουργεί τόσο η λογική τους, λειτουργεί το συναίσθημα. Κάνουν αυτό που νιώθουν. Κάτι το οποίο εμείς δε το κάνουμε. Δε κρατούν κακία. Θα μπορούσαν να κρατούν κακία στους γιατρούς τους ή τους θεραπευτές τους που κάποιες φορές μπορεί να ενοχλούνται από αυτά που τους κάνουν , κι όμως μόλις περάσει αυτό που τους κάνουν μετά πάλι θα σου χαμογελάσουν.

Μα δεν είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι;
Δε δίνουν για να πάρουν.

Δε περιμένουν να πάρουν άλλωστε. Δε το ξέρουν αυτό καν.

Αυτό από μόνο του δεν είναι ελευθερία; Όλοι εμείς είμαστε εγκλωβισμένοι στο «δίνω αν πάρω» ή «θα πάρω, αλλά τι θα μου δώσεις»

Να δίνεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα δε μας διδάσκουν οι σοφοί; Άρα τα παιδιά αυτά είναι ήδη σοφά.

Είναι ευτυχισμένα με τα απλά πράγματα.

Με μια βόλτα στο πάρκο, με ένα παγωτό, με μια αγκαλιά, με τη θάλασσα, με τους αγαπημένους ανθρώπους δίπλα τους. Δε χαίρονται τόσο αν τους πάρεις ένα παιχνίδι ή ένα δώρο όσο αν τους δώσεις μια σοκολάτα για παράδειγμα & δεν θα ζητήσουν ποτέ.

Δεν επιζητούν κάτι παραπάνω από τη ζωή τους.
Πόση ευτυχία και αυτο;

Έχουν αυθορμητισμό. Δεν έχουν τα δικά μας «πρέπει ή μη»

Αν θέλουν κάτι απλά θα το κάνουν χωρίς συμβιβασμούς. Εκεί που εμείς ψάχνουμε τη χαμένη μας παιδικότητα εκείνοι την έχουν έμφυτη για όλη τους τη ζωή.

Δεν είναι & αυτό ευτυχία ;

Δε καταλαβαίνουν το άγχος μας , το τρέξιμο της καθημερινότητάς μας. Δε καταλαβαίνουν γιατί θέλουμε 2 ντουλάπες με ρούχα ή το κινητό με τα 1000€ , δε καταλαβαίνουν γιατί κορνάρουμε και βρίζουμε στο δρόμο, γιατί τσακωνόμαστε στην ουρά του σούπερ μάρκετ.

Ένα μόνο πράγμα καταλαβαίνουν πάρα πολύ καλά να ξεχωρίζουν στο πλήθος τον καλό άνθρωπο. Και μόλις τον ξεχωρίσουν δίνουν την ψυχή τους. Άρα δεν είναι πανέξυπνα; Και το καλύτερο για το τέλος.

Σε έχει φιλήσει ή αγκαλιάσει ένα παιδί με αναπηρία; Όχι;
Δε ξέρεις τότε τι πάει να πει τρυφερή αγνή αγκαλιά, τρυφερό αγνό φιλί.

Αγκαλιάζουν και σε φιλούν με μια διαφορετική τρυφερότητα που σε διαπερνάει σε όλο σου το είναι!

Ανυπέρβλητη αγάπη, το νιώθεις, είναι διαφορετικό.
Πάντα απορούσα πως γίνεται αυτοί οι άνθρωποι που στερούνται βασικών πραγμάτων από τη ζωή τους , που δίνουν τεράστιο αγώνα να σου γελούν τα μάτια τους όταν σου μιλούν.

Το έχω καταλάβει. Έχω πάρει την απάντηση μου.
Μα φυσικά για όλα τα παραπάνω.

Για όλα τα παραπάνω λοιπόν τα παιδιά με αναπηρίες είναι πανέξυπνα, είναι για πάντα παιδιά, είναι χαρισματικοί άνθρωποι, και είναι αληθινά ευτυχισμένοι!

Έχουν να σου δώσουν πολλά μαθήματα για τη ζωή αυτοί οι άνθρωποι, εσύ απλώς χάρισέ τους την αποδοχή στη ζωή. Στο πάρκο, στο σχολείο, στους δρόμους, στην κοινωνία, στην εργασία, σε όλα!

📸Στην φωτογραφία 2 φιλαράκια,
Ο Δημήτρης & η Στέλλα.

Απόλαυσαν μια Κυριακή στη θάλασσα μαζί με τα αδερφάκια τους, χωρίς ταμπέλες & είναι το δικό μας «μάθημα ζωής»!

Διαβάστε επίσης:

“Ο Δημήτρης έχει δικαίωμα να παίζει στην παιδική χαρά”: Αξίζει να ακούσουμε αυτή τη μαμά παιδιού με αναπηρία

«Φαντάσου να είσαι παιδί με αναπηρία και να μην υπάρχει ούτε μία κούκλα που να σου μοιάζει…»