«Πώς γνώρισα την Σάντυ, τη γυναίκα που πήρε την καρδιά του παιδιού μου»
Η δημοσιογράφος Κλέλια Κουντζού είχε μια συγκινητική και συγκλονιστική την ίδια στιγμή συζήτηση με την μητέρα της 21χρονης δότρια της καρδιάς της αλλά και την λήπτρια που είδε τη ζωή της να αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη.
Όταν ήρθε στα χέρια μου το δελτίο τύπου από την αστική κυβερνητική οργάνωση ΔΩΡΙΖΩ για το συνέδριο στη Θεσσαλονίκη, είδα ότι ανάμεσα στους ομιλητές ήταν η Κέλλυ Καμπάκη ,η μητέρα της Έμμας και η Σάντυ Λεντή, η αρχιτέκτονας από τα Ιωάννινα η οποία πριν από 2,5 χρόνια, ήταν αυτή που πήρε την καρδιά της 21χρονης φοιτήτριας, έπειτα από τη δωρεά οργάνων. Την Κέλλυ την είχα γνωρίσει τον Νοέμβριο του 2022, όταν η μόλις 21ς ετών Έμμα, παρασύρθηκε από ιχ στην οδό Εγνατία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, ο οδηγός την εγκατέλειψε και υπέκυψε στα βαριά τραύματά της. Την Κέλλυ την θαύμαζα από τότε. Την θαύμαζα για την δύναμη της ψυχής της, για το γεγονός ότι παρά την απώλεια του παιδιού της, παρά το σοκ, στύλωσε τα πόδια και ήταν εκεί για να κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι της, προκειμένου να δικαιωθεί η ψυχή της Έμμας. Συνάντησα την Κέλλυ και την Σάντυ στο δημαρχείο της Θεσσαλονίκης. Ανταλλάξαμε μία σφιχτή αγκαλιά και τα είπαμε σε ένα παγκάκι με θέα τον Θερμαϊκό.
Η Σάντυ είναι μητέρα ενός παιδιού. Εάν δεν υπήρχε το μόσχευμα της Έμμας, σήμερα ή θα ήταν ακόμη σε λίστα αναμονής ή όπως μου είπε η ίδια, κανένας δεν ξέρει εάν θα βρισκόταν εν ζωή…
Η Κέλλυ και ο σύζυγός της αποφάσισαν να προχωρήσουν σε δωρεά οργάνων. Ήταν επιθυμία της Έμμας, μου είπε. Και μάλιστα τους το είχε ανακοινώσει τρεις μήνες πριν από το δυστύχημα… Θαρρείς και κάτι ήξερε … Μεγαλείο ψυχής είθισται να λέγεται. Εγώ το λέω ανθρωπιά.
«ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ, ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΤΟ ΦΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ»
«Η απόφαση να προχωρήσουμε σε δωρεά ήταν ξεκάθαρα η επιλογή του παιδιού μας, ήταν αυτό που θα ήθελε η Εμμανουέλα, ήταν αυτό που θα ήθελε να κάνουμε εάν σε περίπτωση της συνέβαινε κάτι…Τότε βέβαια που μας το έλεγε δεν μπορούσαμε να φανταστούμε τι έρχεται, γιατί μας το ανακοίνωσε λίγους μήνες πριν το τροχαίο μόλις τρεις μήνες πριν… οπότε για εμάς ήταν μία απόφαση εύκολη. Δεν μας έβαλε στην διαδικασία να σκεφτούμε εάν θα κάνουμε δωρεά ή όχι. Ήταν προαποφασισμένο εφόσον φτάσαμε στο σημείο αυτό στο σημείο μηδέν, στο σημείο που δεν υπήρχε γυρισμός, δεν είχαμε επιλογή από τον σεβαστούμε την επιθυμία της. Ανεξάρτητα το σοκ, ανεξάρτητα τη συναισθηματική φόρτιση εκείνης της περιόδου…ξέρεις το σκέφτομαι και λέω «Θεέ μου τι έζησα» ανεξάρτητα από όλα αυτά δεν είχαμε και το βάρος της απόφασης, δεν είχαμε να κάτσουμε να σκεφτούμε τι θα κάνουμε γιατί θα το κάνουμε. Για εμάς ήταν μονόδρομος και για να πω και την αλήθεια η απόφαση να προχωρήσουμε σε δωρεά ήταν η εύκολη απόφαση, από τη στιγμή που φτάσαμε στο σημείο αυτό επιλέγεις τη ζωή μέσα από το θάνατο, επιλέγεις το φως μέσα από το σκοτάδι. Και , φαινόταν και από το επάγγελμα που ήθελε να ακολουθήσει. Κτηνίατρος ήθελε να γίνει για να βοηθάει τα ζώα, δε θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι άλλο», λέει η μητέρα της.
«ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΣΧΕΥΜΑ ΗΤΑΝ Η ΠΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ»
«Εγώ έλαβα το τηλεφώνημα εκείνο το πρωί … ήταν μία συγκλονιστική στιγμή έτσι και αλλιώς στη ζωή μου, ήταν η ελπίδα και όπως έλεγα και τότε όλα ή τίποτα γιατί εγώ θα έμπαινα σε ένα χειρουργείο που ή θα έβγαινα ζωντανή ή και όχι . Όμως με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής μέσα από αυτό το τεράστιο δώρο», θα μου πει η Σάντυ, η οποία είναι μητέρα ενός παιδιού .
«Δεν υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά από το να προσφέρεις ζωή και ειδικά μέσα στη πιο δύσκολη στιγμή σου ,όταν χάνεις τον αγαπημένο σου άνθρωπο, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το παιδί σου. Οι γονείς της, έχουν αποδείξει το μεγαλείο της Εμμάς, μέσα από αυτή την πράξη, είμαστε τόσοι άνθρωποι που ζούμε! Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη, σχεδόν νιώθω μία συγγενική σχέση πια, είναι και οι συγκεκριμένοι άνθρωποι εξαιρετικοί ,νιώθουμε ένα δέσιμο. Ζω χάρη σε αυτή την απόφαση».
«ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ ΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ»
-Κέλλυ, αυτή τη στιγμή η καρδιά της Έμμας χτυπά ακριβώς δίπλα σου… στη Σάντυ. Πώς αισθάνεσαι ;
«Περήφανη αισθάνομαι, περήφανη για το παιδί μου, περήφανη γι αυτή την απόφαση. Πάντα έλεγα ότι ήθελα να μάθω ποιοι άνθρωποι έχουν πάρει τα όργανα του παιδιού μου, γιατί ήθελα να βεβαιωθώ ότι είναι καλοί άνθρωποι όπως ήταν και το παιδί μου, ένας καλός άνθρωπος ! Τώρα μπορώ να πω ότι είμαι απόλυτα ικανοποιημένη από όλους τους ανθρώπους , γιατί γνώρισα και τις δύο κυρίες που πήραν τα νεφρά και τον κύριο Γιάννη που πήρε το ήπαρ και τη Σάντυ που πήρε την καρδούλα της. Καλώς ή κακώς… η καρδιά είναι το πρώτο πράγμα που ακούς να χτυπάει σε έναν υπέρηχο ….Οπότε για κάποιο λόγο αισθάνομαι τη Σάντυ πολύ οικεία από την πρώτη στιγμή που τη γνώρισα. Νιώθω απίστευτη περηφάνεια και χαρά που βλέπω ότι με τα όργανά της κάποιοι άνθρωποι είναι καλά, ζούνε, χαίρονται τη ζωή και σίγουρα έχουν στο μυαλό τους πάντα την Εμμανουέλα μου».
«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗΣ »
«Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάστηκε να περιμένω πάρα πολύ καιρό για μόσχευμα. Είχα καρδιακή ανεπάρκεια επί δέκα ολόκληρα χρόνια και το καλοκαίρι του 2022 η κατάσταση της υγείας μου χειροτέρεψε. Χρειάστηκε να κάνω χειρουργείο για να βάλω τεχνητή καρδιά, όμως δεν πήγε καλά. Γρήγορα χρειάστηκε να βάλω και δεύτερο μηχάνημα και αυτό δεν είχε γίνει ξανά στην Ελλάδα , ενώ οι πιθανότητες να πετύχει ήταν ελάχιστες. Ευτυχώς οι γιατροί μου ήταν εξαιρετικοί και κατάφεραν να με κρατήσουν στη ζωή με δύο τεχνητές καρδιές! Έτσι μπήκα πρώτη στη λίστα. Μετά από περίπου τρεις μήνες στη λίστα, ήρθε το μόσχευμα.»
«ΒΑΔΙΖΩ ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΕΙΞΕ Η ΕΜΜΑ»
-Κέλλυ, έχουν περάσει δυόμιση χρόνια από τον θάνατο της Έμμας. Αυτό που λένε ότι η ζωή συνεχίζεται, κατά πόσο ισχύει;
«Δυστυχώς η ζωή είναι πάρα πολύ δύσκολη δυστυχώς ή ευτυχώς δεν έχουμε επιλογή να αφεθούμε και πρέπει να είμαστε εδώ. Έχω άλλη μία κόρη, την Κωνσταντίνα. Φοιτήτρια και αυτή όπως η Έμμα, ευτυχώς όχι στη Θεσσαλονίκη. Γιατί ξέρεις, κάθε φορά που έρχομαι στην πόλη σας , σκέφτομαι πόσο άδικα έφυγε το παιδί μου. Με την Έμμα ταξιδεύαμε συχνά από τα Χανιά στη Θεσσαλονίκη. Ήταν αγαπημένος μας προορισμός. Ήταν όνειρός της να σπουδάσει εδώ… Έτσι και εγώ επιλέγω να βαδίζω στα μονοπάτια που μου έδειξε τοι παιδί μου για να μπορώ να βγάζω την καθημερινότητα.»
«ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΝΑ ΚΡΕΜΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΣΑΣ Ή Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΛΩΣΤΗ…»
«Όπως η στατιστική μας λέει, είναι πολύ πιο πιθανό να χρειαστεί ένας άνθρωπος ένα μόσχευμα πάρα να βρεθεί στη θέση να δώσει… Πρέπει να καταφύγουμε στην ενσυναίσθηση, να σκεφτεί κάποιος πως είναι να κρέμεται η ζωή σου από μια κλωστή η ζωή του παιδιού σου και εφόσον υπάρχει ένα σύστημα με διαδικασίες διαφανείς, καλό θα είναι να μη χαθούν αυτά τα όργανα να δώσουν ζωή. Όπως ζω εγώ έτσι μπορούν να σωθούν χιλιάδες άνθρωποι που περιμένουν σε λίστες αναμονής…
Η συνάντησή μας έκλεισε με την υπόσχεση ότι θα ξανανταμώσουμε. Αυτή τη φορά στην Κρήτη, στο φιλόξενο σπιτικό της αδικοχαμένης Έμμας.
