“Ήρθε πια καλοκαιράκι και δεν είμαι πια πρωτάκι”: Το ποίημα μιας δασκάλας για να αποχαιρετίσει τους μαθητές της

Η φετινή σχολική χρονιά για τους μαθητές του Δημοτικού ολοκληρώθηκε σήμερα με την παραλαβή των ελέγχων και την γιορτή αποφοίτησης για τα εκτάκια.

Ανάμεσα στις εκατοντάδες ανακοινώσεις σχολείων και μηνυμάτων αποφοίτησης που λάβαμε γνώση από τα σχολεία όλης της χώρας, στο Infokids.gr ξεχωρίσαμε το υπέροχο ποίημα που εμπνεύστηκε και έγραψε η δασκάλα Παναγιώτα Αβράμη για τους μαθητές της, τα πρωτάκια, που ολοκλήρωσαν επιτυχώς τον πρώτο χρόνο στο 7ο Δημοτικό Σχολείο Αγίας Παρασκευής παρά τις όποιες αντιξοότητες προέκυψαν.

Το ποίημα της δασκάλας μας έφτιαξε την διάθεση και μας χαροποίησε ιδιαιτέρως καθώς αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα εκπαιδευτικού που αγαπά την εκπαιδευτική διαδικασία και σε καμία περίπτωση δεν αντιμετωπίζουν την ιδιότητά της αυτή ως ένα επάγγελμα σαν όλα τα άλλα. Έχουμε ανάγκη στο ελληνικό δημόσιο σχολείο από δασκάλους που έχουν συνειδητοποιήσει το ύψιστο ρόλο που επιτελούν, καθώς αφήνουν μόνιμα τα αποτυπώματά τους στο μυαλό, τους χαρακτήρες, τα ιδανικά, τις αξίες, τις φιλοδοξίες τους και γενικά σε ολόκληρη τη ζωή των μαθητών τους.

Αυτό είναι το αποχαιρετιστήριο ποίημα που έγραψε η δασκάλα

Ήρθε πια καλοκαιράκι

και δεν είμαι πια πρωτάκι.

Έχω μάθει να διαβάζω

αριθμούς να λογαριάζω.

Γράφω πλέον ό,τι θέλω

και όταν πιάνω το πινέλο

ζωγραφίζω με χαρά

το μυαλό ό,τι λαχταρά.

Όλη τούτη τη χρονιά

μάθαμε πράγματα πολλά

γράμματα μα και κανόνες

κι άλλες τόσες πια εικόνες

όλα χρήσιμα για τη ζωή μας

όταν δε θα ΄ναι πια μαζί μας

η δασκάλα μας η πρώτη

που σαν τον καλό αγρότη

μας καλλιέργησε πολλά

στο μυαλό και στην καρδιά.

Όλους μας αγαπούσε

και πολύ το λαχταρούσε

να ‘χουμε όχι μόνο γνώσεις

και στα μαθήματα επιδόσεις

αλλά να ΄χουε κι αγάπη

που’ ναι της ζωής το χάπι

γιατί όλα τα γιατρεύει

τη ψυχή τη γαληνεύει.

Εύχομα μικρά μου ζουζουνάκια

να χαρείτε τα μπανάκια αλλά και τα παγωτάκια.

κι ό,τι άλλο επιθυμείτε

κάθε μέρα να το ζείτε

και να μου’ ρθετε του χρόνου πάλι

στη μεγάλη μου αγκάλη

για να μάθουμε πολλά

πράγματα ξεχωριστά.