Στη συζήτηση για τον εθισμό των παιδιών στα κινητά, ο ψυχολόγος και ψυχοθεραπευτής Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης κάνει μια τοποθέτηση που ξεχωρίζει: «Τα κινητά δεν είναι το πρόβλημα. Είναι το σύμπτωμα.»
Και όπως επισημαίνει, πίσω από κάθε παιδί που περνά ώρες μπροστά σε μια οθόνη δεν υπάρχει μια αδιάφορη οικογένεια, αλλά ένα παιδί που καλύπτει κενά και ένας γονιός που παλεύει καθημερινά να αντέξει.
«Δεν έχουμε παιδιά εξαρτημένα. Έχουμε παιδιά που έχουν κενά.»
Ο ειδικός τονίζει πως κανένα παιδί δεν «κολλάει» στο κινητό δίχως λόγο.
Εθίζεται εκεί που υπάρχει κενό:
- κενό χρόνου,
- κενό παρουσίας,
- κενό χαράς,
- αλλά κυρίως το κενό ορίων – όπως χαρακτηριστικά λέει, «το διεθνές best seller της ελληνικής οικογένειας».
Σε αυτό το κενό, το κινητό λειτουργεί σαν ένα ηλεκτρονικό μπιμπερό:
προσφέρει παρηγοριά, διασκέδαση, ντοπαμίνη, επιβεβαίωση. Ένα μικρό «πακέτο ανακούφισης» στη στιγμή.
Οι γονείς δεν είναι αδιάφοροι – είναι εξαντλημένοι
Σε μια από τις πιο ανθρώπινες παρατηρήσεις του, ο Dr. Βασιλειάδης επισημαίνει:
«Οι γονείς δεν είναι αδιάφοροι. Είναι εξαντλημένοι.»
Με ρυθμούς ζωής που πιέζουν ασφυκτικά, το κινητό συχνά μοιάζει με ένα μικρό διάλειμμα ανακούφισης.
Πέντε λεπτά στο Instagram, ένα στιγμιαίο χαμόγελο, μια ανάσα.
Το πρόβλημα δεν είναι η αγάπη – είναι το τρέξιμο.
Οι γονείς παλεύουν να τα προλάβουν όλα, να ανταποκριθούν, να είναι παρόντες παντού. Και κάπως έτσι, η συσκευή γίνεται μεσολαβητής, «διαιτητής» και άτυπη baby sitter.
Τα social media: εργοστάσια ντοπαμίνης
Οι πλατφόρμες είναι σχεδιασμένες να κρατούν ακόμη και ενήλικες κολλημένους.
Τι γίνεται λοιπόν με έναν παιδικό εγκέφαλο που δεν έχει ακόμη αναπτύξει το «κουμπί STOP»;
Το παιδί δεν φταίει.
Βρίσκεται σε μια beta version ανάπτυξης, όπου η αυτορρύθμιση δεν έχει ολοκληρωθεί.
Γι’ αυτό:
- ένα παιδί χωρίς όρια γίνεται ανεξέλεγκτο,
- ένα παιδί με άγχος γίνεται εξαρτημένο,
- ένα παιδί με μοναξιά προσκολλάται στην οθόνη,
- ένα παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση μπαίνει στον φαύλο κύκλο της σύγκρισης.
Το κινητό είναι καθρέφτης – δεν είναι η αιτία.
«Όσο λείπουμε εμείς, θα είναι παρόν το κινητό»
Η θέση του ειδικού είναι ξεκάθαρη:
Το θέμα δεν είναι να δαιμονοποιήσουμε την τεχνολογία, αλλά να δούμε τη σχέση μας με τα παιδιά μας.
Όσο λείπει:
- ο χρόνος,
- η σύνδεση,
- τα όρια,
- η παρουσία,
τόσο περισσότερο η οθόνη καλύπτει αυτό το κενό.
Η «θεραπεία» θέλει μόνο 10 λεπτά
Ο Dr. Βασιλειάδης υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά ισχυρό:
Μόλις 10 λεπτά ποιοτικής σύνδεσης αρκούν για να ρίξουν νοκ άουτ το TikTok, να μειώσουν το άγχος και να επαναφέρουν το παιδί στη ρυθμισμένη, ήρεμη κατάσταση που χρειάζεται.
Δέκα λεπτά που χτίζουν στον παιδικό εγκέφαλο:
- ❤️ οξυτοκίνη (δεσμός),
- 💛 σεροτονίνη (ηρεμία),
- και την αίσθηση: «Εγώ είμαι εδώ. Όχι το WiFi.»
Το μήνυμα πίσω από όλα
Τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς.
Χρειάζονται γονείς παρόντες, διαθέσιμους, αληθινούς.
Και χρειάζονται όρια – όχι ως τιμωρία, αλλά ως αγάπη με δομή.
Το κινητό δεν είναι ο αντίπαλος.
Είναι ο δείκτης του πόσο χώρο έχει μείνει κενός.
Και ο τρόπος να γεμίσουμε αυτόν τον χώρο είναι πάντα ο ίδιος:
λίγος χρόνος, λίγη σύνδεση, λίγη πραγματική παρουσία.
