Προσπαθείτε να ολοκληρώσετε μια τηλεφωνική συνομιλία, συζητάτε με κάποιον στο σπίτι ή μιλάτε με έναν φίλο και ξαφνικά ακούτε: «Μαμά!», «Μπαμπά!», «Κοίτα τι έκανα!». Ακόμη κι αν του ζητήσετε να περιμένει λίγο, το παιδί επανέρχεται ξανά και ξανά, μέχρι να του δώσετε προσοχή.
Για πολλούς γονείς, αυτή η συμπεριφορά μπορεί να γίνει ιδιαίτερα κουραστική. Συχνά συνοδεύεται από παρατηρήσεις, εκνευρισμό και φράσεις όπως «Μη με διακόπτεις όταν μιλάω!». Ωστόσο, ένα μικρό παιδί δεν έχει πάντα την ίδια αντίληψη για τον χρόνο, την αναμονή και τους κοινωνικούς κανόνες με έναν ενήλικα.
Το να μάθει να περιμένει τη σειρά του είναι μια δεξιότητα που αναπτύσσεται σταδιακά. Και υπάρχουν τρόποι να το βοηθήσετε χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει να καταπιέζει την ανάγκη του να επικοινωνήσει μαζί σας.
Γιατί τα παιδιά διακόπτουν συνεχώς τους μεγάλους;
Δεν έχουν ακόμη αναπτύξει πλήρως την ικανότητα να περιμένουν.
Ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες, τα παιδιά δυσκολεύονται να αναστείλουν μια παρόρμηση. Όταν θέλουν να μοιραστούν κάτι ή να ζητήσουν βοήθεια, αισθάνονται ότι πρέπει να το κάνουν εκείνη τη στιγμή. Η αναμονή απαιτεί αυτοέλεγχο, ο οποίος αναπτύσσεται με την ηλικία και την εξάσκηση.
Θέλουν να μοιραστούν τον ενθουσιασμό τους.
Μπορεί να έχουν φτιάξει έναν πύργο, να έχουν ζωγραφίσει κάτι ή να ανακάλυψαν ένα καινούργιο παιχνίδι. Η ανάγκη τους να μοιραστούν τη χαρά τους με τον γονιό είναι έντονη και συχνά δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι εκείνος δεν μπορεί να ανταποκριθεί αμέσως.
Αναζητούν την προσοχή σας.
Μερικές φορές η συνεχής διακοπή μπορεί να αποτελεί έναν τρόπο αναζήτησης επαφής. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το παιδί δεν λαμβάνει αρκετή προσοχή. Μπορεί απλώς να θέλει να αισθανθεί ότι το ακούτε και ότι είστε διαθέσιμοι.
Δεν γνωρίζουν ακόμη πότε είναι η κατάλληλη στιγμή.
Η κατανόηση ότι κάποιος άλλος έχει τον λόγο και ότι πρέπει να περιμένουμε μέχρι να ολοκληρώσει είναι κοινωνική δεξιότητα που χρειάζεται χρόνο, παραδείγματα και επανάληψη.
5 τρόποι για να μάθει να μην σας διακόπτει
1. Διδάξτε του ένα συγκεκριμένο σήμα αναμονής
Αντί να του λέτε συνεχώς «περίμενε», συμφωνήστε σε έναν απλό τρόπο να σας δείχνει ότι θέλει κάτι.
Για παράδειγμα, μπορείτε να του εξηγήσετε ότι όταν μιλάτε με κάποιον, μπορεί να ακουμπήσει απαλά το χέρι σας. Εσείς θα ακουμπήσετε το δικό του χέρι ως ένδειξη ότι το καταλάβατε και θα του δώσετε τον λόγο μόλις ολοκληρώσετε.
Έτσι, το παιδί γνωρίζει ότι δεν το αγνοείτε και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνει συνεχώς το αίτημά του.
2. Μην απαιτείτε να περιμένει για πολλή ώρα
Ένα μικρό παιδί δεν μπορεί να περιμένει το ίδιο χρονικό διάστημα με έναν μεγαλύτερο. Ξεκινήστε με πολύ σύντομες αναμονές και αυξήστε σταδιακά τον χρόνο.
Αν, για παράδειγμα, μιλάτε στο τηλέφωνο, μπορείτε να του πείτε: «Θα τελειώσω αυτή τη φράση και μετά θα σε ακούσω».
Όσο περισσότερο εξασκείται, τόσο πιο εύκολο μπορεί να γίνει για εκείνο να περιμένει.
3. Αναγνωρίστε την προσπάθειά του όταν περιμένει
Μην επισημαίνετε μόνο τις στιγμές που σας διακόπτει. Παρατηρήστε και τις φορές που καταφέρνει να περιμένει.
Πείτε του: «Είδα ότι περίμενες μέχρι να τελειώσω. Σε ευχαριστώ που μου έδωσες λίγο χρόνο».
Η θετική αναγνώριση το βοηθά να καταλάβει ποια συμπεριφορά θέλετε να επαναλάβει.
4. Δώστε του καθημερινά χρόνο αποκλειστικής προσοχής
Μερικά λεπτά ουσιαστικής επαφής μπορούν να κάνουν τη διαφορά στην καθημερινότητα. Διαβάστε μαζί ένα βιβλίο, παίξτε ένα παιχνίδι ή αφήστε το να σας διηγηθεί όσα συνέβησαν μέσα στην ημέρα.
Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, προσπαθήστε να μην ασχολείστε παράλληλα με το κινητό ή άλλες εργασίες.
Το παιδί χρειάζεται να γνωρίζει ότι υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες έχει την πλήρη προσοχή σας.
5. Γίνετε εσείς το παράδειγμα
Τα παιδιά μαθαίνουν πολλά παρατηρώντας τους ενήλικες. Αν διακόπτετε συχνά τους άλλους ή μιλάτε ταυτόχρονα με κάποιον, είναι πιθανό να αντιγράψουν αυτή τη συμπεριφορά.
Δείξτε τους στην πράξη πώς περιμένουμε να ολοκληρώσει κάποιος τη σκέψη του, πώς ζητάμε τον λόγο και πώς ακούμε χωρίς να διακόπτουμε.
Πότε πρέπει να ανησυχήσετε;
Η διακοπή των συνομιλιών είναι συνηθισμένη συμπεριφορά στην παιδική ηλικία και από μόνη της δεν αποτελεί ένδειξη κάποιας αναπτυξιακής δυσκολίας.
Αν, όμως, οι δυσκολίες στην αναμονή και στον έλεγχο των παρορμήσεων είναι έντονες, εμφανίζονται σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα και επηρεάζουν σημαντικά τις σχέσεις ή την καθημερινότητα του παιδιού, αξίζει να συζητήσετε τις παρατηρήσεις σας με τον παιδίατρο.
Το σημαντικό είναι να θυμάστε ότι το παιδί δεν γεννιέται γνωρίζοντας πώς να περιμένει. Μαθαίνει μέσα από την καθημερινή αλληλεπίδραση, τα σταθερά όρια και το παράδειγμα των ανθρώπων που εμπιστεύεται. Στόχος δεν είναι να σταματήσει να ζητά την προσοχή σας, αλλά να μάθει σταδιακά να το κάνει με τρόπο που σέβεται και τους άλλους.
