Μπαλέτο, πιάνο, γυμναστήριο, κολυμβητήριο, ξένες γλώσσες, μαθήματα ζωγραφικής ακόμα και πάλης ή ξιφασκίας. Όλα στο εξωσχολικό πρόγραμμα των παιδιών. Μήπως όμως τα υπερφορτώνουμε με δραστηριότητες που τα κουράζουν περισσότερο από ότι το σχολικό τους πρόγραμμα;
Το σχολείο ξεκινά ξανά και μαζί οργανώνουμε τις εξωσχολικές δραστηριότητες. Μουσική, αθλητισμός, θέατρο, ξένες γλώσσες… το παιδί σας έχει τόσα πολλά ενδιαφέροντα που είναι δύσκολο να αποφασίσει τι να διαλέξει. Αλλά αν είστε συνεχώς εκτός σπιτιού, οδηγώντας μεταξύ σχολείου, προπονήσεων και σπιτιού, είναι εύκολο να αρχίσετε να αναρωτιέστε αν κάνετε πάρα πολλά, ειδικά αν το παιδί σας φαίνεται εντελώς εξαντλημένο κάθε βράδυ στο βραδυνό γεύμα. Ας μην ξεχνάμε ότι θα πρέπει και να διαβάσει τα μαθήματά του για την επόμενη μέρα στο σχολείο.
Ρωτήσαμε παιδίατρους και ψυχολόγους αν, υπερφορτώνουμε τα παιδιά μας με δραστηριότητες στις μέρες μας, γιατί είναι σημαντικό να βρούμε τη σωστή ισορροπία και, το πιο σημαντικό, πώς να το κάνουμε αυτό.
Μήπως υπερφορτώνουμε τα παιδιά μας με δραστηριότητες;
Η Kaila Hattis, LMFT, ψυχολόγος, λέει ότι βλέπει πολλά παιδιά να έρχονται στο ιατρείο της που «παρακολουθούν σχεδόν 30 ώρες στο σχολείο και 15 ώρες σε οργανωμένα προγράμματα» κάθε εβδομάδα. «Οι γονείς ξοδεύουν πολλά χρήματα κάθε μήνα για τις δραστηριότητές τους και τα παιδιά πηγαίνουν στο σπίτι κουρασμένα, κακόκεφα και χωρίς να ενδιαφέρονται για τα ενδιαφέροντά τους».
«Πολλά παιδιά σήμερα ζουν με τον ρυθμό των πολυάσχολων ενηλίκων. Το σχολείο καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της ημέρας τους και όταν προσθέσετε τα αθλήματα, τα μαθήματα μουσικής και τα ιδιαίτερα μαθήματα, συχνά δεν μένει πολύς χρόνος για ξεκούραση ή παιχνίδι. Ο υπερβολικός προγραμματισμός είναι όλο και πιο συχνός και έχει συναισθηματικό και αναπτυξιακό κόστος», λέει η Δρ. Ayesha Ludhani, ψυχολόγος με ειδίκευση στη θεραπεία παιδιών, εφήβων και γονέων.
Τα παιδιά σήμερα συμμετέχουν σε πιο οργανωμένες δραστηριότητες από ό,τι οι προηγούμενες γενιές, οπότε είναι μια βάσιμη ανησυχία, λέει η Δρ. Samira Armin, παιδίατρος στο Texas Children’s Pediatrics και μητέρα παιδιών που φοιτούν στο γυμνάσιο και το λύκειο. Αυτές οι δραστηριότητες συχνά πραγματοποιούνται μετά από έξι έως επτά ώρες στο σχολείο και, ενδεχομένως, μετά από προγράμματα πολύ απαιτητικά. Λέει ότι είναι δύσκολο να πει κανείς αν το μέσο παιδί έχει υπερβολικά γεμάτο πρόγραμμα, επειδή αυτό ποικίλλει πολύ ανάλογα με το τι μπορεί να αντέξει κάθε παιδί. Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι να καταλάβετε αν το πρόγραμμα του παιδιού σας είναι υπερβολικό για αυτό.
Τι συμβαίνει όταν δεν δίνουμε στα παιδιά μας αρκετό ελεύθερο χρόνο; Μπορούν τα παιδιά να εξαντληθούν;
Η προπόνηση ποδοσφαίρου, τα μαθήματα πιάνου, οι πρόβες, όλα αυτά διδάσκουν στα παιδιά μας πολύτιμα μαθήματα και δεξιότητες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν στη ζωή τους… αλλά η ευκαιρία να χαλαρώσουν και να βαρεθούν είναι επίσης σημαντική, λένε οι ειδικοί. Ο ελεύθερος χρόνος είναι «η στιγμή που ο εγκέφαλος λειτουργεί καλύτερα», λέει ο Ludhani. «Η νευροεπιστήμη δείχνει ότι όταν τα παιδιά δεν καθοδηγούνται ενεργά από ενήλικες, ο εγκέφαλός τους μπαίνει σε κατάσταση προεπιλογής. Αυτή η κατάσταση βοηθά στη δημιουργικότητα, στην επίλυση προβλημάτων, στη ρύθμιση των συναισθημάτων και ακόμη και στη μνήμη. Ο ελεύθερος χρόνος τους επιτρέπει να εξερευνήσουν τα ενδιαφέροντά τους ή να ονειροπολούν, εμπειρίες που είναι απαραίτητες για την υγιή γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη».
Η υπερφόρτωση του προγράμματος του παιδιού σας με πάρα πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες μπορεί να διαταράξει την ισορροπία μεταξύ δομημένου και μη δομημένου χρόνου. Αυτό έχει οδηγήσει σε συχνές κεφαλαλγίες και αϋπνία για μερικούς από τους ασθενείς του Hattis. «Τα παιδιά με υπερβολικά γεμάτο πρόγραμμα μπορεί να αναπτύξουν άγχος, προβλήματα ύπνου και δυσκολία στη διαχείριση της απογοήτευσης. Μπορεί να χάσουν την κινητοποίησή τους επειδή κάθε στιγμή τους ελέγχεται εξωτερικά. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να τα κάνει λιγότερο ανθεκτικά και επιρρεπή στην εξάντληση», προσθέτει ο Ludhani. Ο Armin συμφωνεί, λέγοντας ότι τα παιδιά μπορούν να εξαντληθούν όπως και οι ενήλικες.
Αν σκέφτεστε: «Λοιπόν, πρέπει να κάνουν όλα αυτά τα πράγματα αν θέλουν να μπουν στο πανεπιστήμιο», σας καταλαβαίνουμε. Αλλά τόσο ο Armin όσο και ο Ludhani λένε ότι η μελλοντική επιτυχία του παιδιού σας δεν εξαρτάται από «τον καθαρό όγκο των εξωσχολικών δραστηριοτήτων που κάνει». Αντίθετα, ο Armin λέει: «Βασίζεται περισσότερο στο δικό τους ενδιαφέρον, στην αφοσίωσή τους σε κάτι και στη γενική τους ευημερία», και ο στόχος πρέπει να είναι «να έχουμε παιδιά που είναι ξεκούραστα, συναισθηματικά ισορροπημένα, ασχολούνται με σημαντικές δραστηριότητες, θέλουν να προοδεύσουν μακροπρόθεσμα και να πετύχουν συνολικά».
Πόσες ώρες πρέπει να αφιερώνει ένα παιδί σε εξωσχολικές δραστηριότητες κάθε εβδομάδα;
Ο συνολικός χρόνος που αφιερώνει το παιδί σας σε εξωσχολικές δραστηριότητες πρέπει να παραμένει κάτω από 10 έως 15 ώρες την εβδομάδα, λέει ο Ludhani. «Δεν υπάρχει συγκεκριμένη φόρμουλα, αλλά μια κατευθυντήρια γραμμή είναι μία έως δύο εξωσχολικές δραστηριότητες στο δημοτικό σχολείο και δύο έως τρεις στην εφηβεία, ανάλογα με το ενδιαφέρον του παιδιού. Τα μικρότερα παιδιά συχνά ευδοκιμούν με λιγότερο χρόνο, καθώς η πιο σημαντική αναπτυξιακή τους εργασία εξακολουθεί να είναι το παιχνίδι, η οικογένεια και η ξεκούραση».
«Συνήθως, τα μικρότερα παιδιά [θα πρέπει να περιορίζονται σε] τρεις έως τέσσερις ώρες οργανωμένης δραστηριότητας, ενώ οι μαθητές του δημοτικού θα πρέπει ιδανικά να μην κάνουν περισσότερες από 10 ώρες εξωσχολικών δραστηριοτήτων την εβδομάδα», λέει η Δρ. Pamela Ann Ponce, παιδίατρος στο Orlando Health Physician Associates. «Για τους μαθητές του γυμνασίου, ο χρόνος μπορεί να είναι μεγαλύτερος, αλλά δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 20 ώρες. Δεν πρέπει να επηρεάζει τη σχολική φοίτηση. Εάν επηρεάζεται ο ύπνος, οι βαθμοί πέφτουν, το παιδί σας γίνεται ευερέθιστο ή αρχίζει να προσπαθεί να αποφύγει τις δραστηριότητες, είναι πιθανό να είναι υπερβολικό».
Οι ικανότητες, το πάθος και η όρεξη κάθε παιδιού είναι διαφορετικά, λέει η Armin, οπότε δεν προτείνει κανέναν αυστηρό κανόνα που να λέει ότι τα παιδιά μιας συγκεκριμένης ηλικίας πρέπει να κάνουν μόνο τόσες ώρες δραστηριότητες την εβδομάδα.
«Ως γενικός κανόνας, προσπαθήστε να θυμάστε ότι τα πρώτα πέντε έως επτά χρόνια της ζωής ενός παιδιού πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο αδόμητα, με την έννοια ότι ακόμα μαθαίνουν και αναπτύσσουν ενδιαφέροντα και ότι δεν θέλουμε να τα κατατάξουμε σε κατηγορίες σε νεαρή ηλικία. Και το ελεύθερο παιχνίδι είναι εξαιρετικά σημαντικό μέχρι την ηλικία των 5 ή 6 ετών — βοηθά πραγματικά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου τους», λέει.
Στο γυμνάσιο, είναι απολύτως σωστό το παιδί σας να έχει δύο ή τρεις οργανωμένες δραστηριότητες στο εβδομαδιαίο του πρόγραμμα, λέει η Armin. Αυτές οι δραστηριότητες μπορούν να το βοηθήσουν να καλύψει και ορισμένες ανάγκες που σχετίζονται με την υγεία, όπως η προπόνηση ποδοσφαίρου που του παρέχει την προτεινόμενη ώρα σωματικής άσκησης για εκείνη την ημέρα.
Εάν οι δραστηριότητες του παιδιού σας επηρεάζουν τον ύπνο του, τότε είναι καιρός να κάνετε μια αλλαγή. Αυτό μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ψυχική και σωματική υγεία ενός παιδιού, λέει η Armin, αναφέροντας τις κρίσεις ψυχικής υγείας που παρατηρεί συχνά στην εργασία της. Και κάθε φορά που το παιδί σας συμπεριφέρεται ασυνήθιστα — χωρίς κίνητρα, απότομο, ανίκανο να σηκωθεί από το κρεβάτι — αυτό πρέπει να αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά, προσθέτει.
«Δεν υπάρχει μια λύση που ταιριάζει σε όλους, και αυτό είναι το θέμα», λέει η Armin. «Τι λειτουργεί για εσάς; Τι λειτουργεί για την οικογένειά σας; Ποιο είναι το παιδί σας; Ποια είναι τα ενδιαφέροντά του; Τι καλλιεργείτε; Τι προσπαθείτε να επιτύχετε; Προσπαθείτε να βρείτε μια ισορροπία μεταξύ της καλλιέργειας του μυαλού και του σώματός του και της διατήρησης της ευτυχίας και της υγείας του».
Πηγή: www.scarymommy.com
