4 προβλήματα υγείας που μπορεί να εμφανιστούν στην εγκυμοσύνη και πώς αντιμετωπίζονται

Παρόλο που η εγκυμοσύνη μπορεί να θεωρείται ως η πιο θαυμαστή, μαγική εμπειρία στη ζωή μιας γυναίκας, δεν αποτελεί για όλες τις γυναίκες ένα εξίσου απολαυστικό βίωμα. Κάθε γυναίκα που έχει κυοφορήσει ξέρει πολύ καλά πως οι 9 αυτοί μήνες δεν είναι… περίπατος. Περιλαμβάνει ναυτίες, πόνους σε διάφορα σημεία του σώματος, υπνηλία και εξάντληση και –το κυριότερο- μεγάλες δόσεις άγχους! Δεν είναι, μάλιστα, λίγες και οι μέλλουσες μαμάδες που έχουν να αντιμετωπίσουν ορισμένα πολύ σοβαρότερα προβλήματα, τα οποία μπορεί ακόμα και να απειλήσουν τη ζωή τους ή τη ζωή του μωρού τους.

Αν πρόκειται σύντομα να γίνετε μανούλα, είναι σημαντικό να τα γνωρίζετε, ώστε να λάβετε εγκαίρως το μέτρα σας, σε περίπτωση που εμφανίσετε κάποιο ανησυχητικό σύμπτωμα:

Διαβήτης κύησης

Πρόκειται για ένα από τα πιο συχνά προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη, αφού σύμφωνα με το CDC αφορά περίπου το 6-9% των εγκύων. Διαγιγνώσκεται κατά κανόνα στα μισά της κύησης, μεταξύ των 24 και 28 εβδομάδων. Παρόλο που ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης είναι μια κατάσταση που κατά κανόνα αντιμετωπίζεται, μπορεί και να προκαλέσει προβλήματα στην εγκυμοσύνη, αλλά και στον τοκετό. Τα προβλήματα, που αφορούν τόσο τη μητέρα όσο και το έμβρυο μπορεί να είναι: το αυξημένο αμνιακό υγρό, οι ουρολοιμώξεις, το αυξημένο ποσοστό καισαρικής τομής λόγω μεγάλου βάρους γέννησης των νεογνών, ο πρόωρος τοκετός, η υπέρταση της εγκυμοσύνης και άλλα.

Ακριβώς προκειμένου αυτά να αποφευχθούν, οι έγκυοι ελέγχονται για για σακχαρώδη διαβήτη της κύησης, μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας, ή και νωρίτερα σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου. Η διάγνωσή του βασίζεται στο αποτέλεσμα της δοκιμασίας ανοχής στη γλυκόζη από το στόμα (καμπύλη σακχάρου), μέσω απλής αιματολογικής εξέτασης. Αν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα είναι υψηλά, η έγκυος πέρα από συγκεκριμένα διατροφή θα χρειαστεί να ακολουθήσει και φαρμακευτική αγωγή, ώστε ο διαβήτης να είναι ρυθμισμένος. Επιπλέον, όσο η εγκυμοσύνη πλησιάζει η έγκυος θα πρέπει να ελέγχεται τακτικότερα, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος πρόωρου τοκετού.

Αναιμία

Πρόκειται για ακόμα ένα συχνό πρόβλημα που μπορεί να εμφανιστεί στην εγκυμοσύνη, το οποίο ωστόσο διορθώνεται σχετικά εύκολα με μικρές αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες της εγκύου. αναιμία προκύπτει, όταν το αίμα παρουσιάζει μείωση της συγκέντρωσης της αιμοσφαιρίνης. Η αιμοσφαιρίνη είναι μια πρωτεΐνη που μεταφέρει το οξυγόνο στους ιστούς και βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Βασικό συστατικό της αιμοσφαιρίνης είναι ο σίδηρος. Σε περίπτωση έλλειψης σιδήρου, προκύπτει αναιμία, που καλείται σιδηροπενική. Οι έγκυοι που υποφέρουν από αυτή νιώθουν υπερβολική εξάντληση και αδυναμία. Γι’αυτό χρειάζονται περισσότερο σίδηρο μέσω της διατροφής τους ή μέσω συμπληρωμάτων. Ωστόσο, υπάρχει περίπτωση η αναιμία να υποκύπτει κάποια πιο σοβαρή κατάσταση, γι’αυτό, χρειάζεται να ελέγχεται σε βάθος με τη βοήθεια του γυναικολόγου. Από τα πιο κοινά συμπτώματα της αναιμίας είναι οι πονοκέφαλοι, οι ζαλάδες, οι αρρυθμίες, μούδιασμα και χαμηλή θερμοκρασία σώματος.

Υπερέμεση κύησης

Το σύνδρομο της υπερέμεσης κύησης είναι μία επιπλοκή κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης που προκαλείται από επίμονη ναυτία και εμετό, ο οποίος με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση και ενδεχομένως να επηρεάσει την ανάπτυξη του μωρού και την υγεία της μητέρας. Οι αναγούλες και οι ναυτίες είναι συμπτώματα που βιώνει το 70-80% των εγκύων, όμως όταν επιμένουν και επιδεινώνονται, φτάνοντας ακόμα και τους 15 ή και 30 εμετούς τη μέρα, τότε η μητέρα αναπόφευκτα θα έχει πονοκεφάλους, εξάντληση, χαμηλή πίεση και η ταχυπαλμία. Το δε μωρό, λόγω του ότι δεν απορροφά όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται, μπορεί να έχει πολύ χαμηλό βάρος και όλα αυτά να οδηγήσουν σε πρόωρο τοκετό. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, η γυναίκα μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτεί, για να λάβει την απαραίτητη αγωγή.

Προεκλαμψία

Η προεκλαμψία είναι μια σοβαρή διαταραχή της πίεσης του αίματος που μπορεί να επηρεάσει όλα τα όργανα του σώματος. Συνήθως εμφανίζεται μετά τις 20 εβδομάδες κύησης, στο τρίτο τρίμηνο, χωρίς να είναι σαφής η αιτία που την προκαλεί. Ωστόσο, έχει διαπιστωθεί, ότι προεκλαμψία εμφανίζουν συνήθως οι γυναίκες που εγκυμονούν για πρώτη φορά, που είχαν προεκλαμψία σε προηγούμενη κύηση ή έχουν οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας, που έχουν ένα ιστορικό χρόνιας υπέρτασης, νεφρικής νόσου ή και τα δύο, που είναι 40 ετών και άνω, που κυοφορούν δύο ή περισσότερα έμβρυα, που υποφέρουν από παθήσεις όπως σακχαρώδη διαβήτη, θρομβοφιλία, λύκο και που είναι παχύσαρκες. Ο γυναικολόγος που οφείλει να έχει το ιστορικό της εγκύου, εφόσον διαπιστώσει κάτι από τα παραπάνω, οφείλει να δώσει σαφείς οδηγίες για την πρόληψη της προεκλαμψίας.

Αν η προεκλαμψία παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τότε μπορεί η έγκυος να χρειαστεί να γεννήσει πρόωρα. Επίσης, το να πάθει μία έγκυος προεκλαμψία μία φορά, αυξάνει τον κίνδυνο επανεμφάνισής της σε μελλοντική εγκυμοσύνη.

Πηγή: babygaga.com