Αλλάζουν όλα στο Νηπιαγωγείο – Ρομποτική, Αγγλικά και Φυσική Αγωγή μπαίνουν στο πρόγραμμα από Σεπτέμβριο

Μια μεγάλη αλλαγή περιμένει τα παιδιά που θα φοιτήσουν στο Νηπιαγωγείο από την επόμενη σχολική χρονιά, 2020 -2021, καθώς σύμφωνα με εισήγηση του πρόεδρου του ΙΕΠ Γιάννης Αντωνίου, το νέο Πρόγραμμα Σπουδών για τα Νηπιαγωγεία θα περιέχει θεματικές ενότητες οι οποίες θα έχουν το χαρακτήρα της βιωματικής μάθησης και θα εφαρμοστεί πιλοτικά το Σεπτέμβριο.

Οι θεματικές ενότητες θα περιλαμβάνουν

Οι νηπιαγωγοί λένε «όχι» στην σχολειοποίηση του Νηπιαγωγείου

Είναι γεγονός ότι πρόθεση του Υπουργείου συντάσσεται με  την επικρατούσα κατεύθυνση στην εκπαίδευση διεθνώς σύμφωνα με την οποία η λειτουργία του νηπιαγωγείου είναι η προετοιμασία για την επόμενη βαθμίδα, στη βάση μετρήσιμων δεξιοτήτων γραμματισμού, αρίθμησης και των λεγόμενων ήπιων δεξιοτήτων.

Η εν λόγω εκπαιδευτική μεταρρύθμιση έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις τόσο από γονείς όσο και από νηπιαγωγούς οι οποίο κάνουν λόγο για καταπάτηση των βασικών αρχών  της προσχολικής αγωγής που είναι η ενοποιημένη μέρα, οι μικτές ομάδες παιδιών (νήπια-προνήπια) και η γνώση διαμέσου του παιχνιδιού και σχεδίων εργασίας με βάση τα ενδιαφέροντα των παιδιών.

Μάλιστα συνδικαλιστικά όργανα των Νηπιαγωγών θέτουν ζήτημα σχολειοποίησης του νηπιαγωγείου, μετατροπής του από χώρο ανάπτυξης της αντίληψης και της σκέψης δια μέσου του παιχνιδιού, σε χώρο προώθησης μαθημάτων και διακριτών διδακτικών αντικειμένων.

Η θέση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος

Σε σχετική ανακοίνωση που είχε εκδώσει προ ημερών η ΔΟΕ επί του θέματος εξέφρασε τις αντιρρήσεις της για την εν λόγω μεταρρύθμιση και ανέφερε χαρακτηριστικά τα εξής: «Σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες τονίζουν ότι η μάθηση τον 21ο αιώνα, σε αυτές τις ηλικίες, δεν μπορεί να στηρίζεται σε προγράμματα σπουδών που οργανώνονται αποκλειστικά με γνωστικά αντικείμενα. Είναι αναγκαίο, ιδιαίτερα, για τα νήπια να μάθουν πώς να μαθαίνουν, χρειάζεται η ανάπτυξη της επικοινωνίας, της δημιουργικής, κριτικής σκέψης, των κοινωνικών ικανοτήτων. Απαιτείται ο σεβασμός στην ανομοιογένεια, η αναγνώριση του διαφορετικού μαθησιακού προφίλ, που μπορεί να έχει ένα παιδί και  η εξασφάλιση  ισοδύναμων ευκαιριών στη εκπαίδευση.»