Ένα παιδί έχει το δικαίωμα να γίνει ό,τι επιθυμεί ανεξάρτητα από τα “θέλω” των γονιών του

Πολλοί γονείς δικαιολογούν την έντονη επιθυμία τους να διαμορφώσουν τα παιδιά τους σύμφωνα με ένα ορισμένο μοτίβο λέγοντας «Στο κάτω κάτω, δικά μου παιδιά δεν είναι;» ή «Δεν έχουν το δικαίωμα οι γονείς να επηρεάζουν τα παιδιά τους με τον τρόπο που εκείνοι θεωρούν καλύτερο;»

Ένας γονιός που θεωρεί το παιδί ως ιδιοκτησία του, αισθάνεται πως έχει το δικαίωμα να το διαμορφώνει με έναν συγκεκριμένο τρόπο και έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να θεωρήσει ως μη αποδεκτή την συμπεριφορά που αποκλίνει από το σχέδιό του.

Αντίθετα, ένας γονιός που θεωρεί το παιδί του ως ένα ξεχωριστό και διαφορετικό άτομο, θεωρεί ως αποδεκτές τις περισσότερες από τις συμπεριφορές του γιατί δεν έχει προκαταλήψεις σχετικά με το πώς το παιδί του θα έπρεπε να είναι.

Ένας τέτοιος γονιός μπορεί να αποδεχτεί την μοναδικότητα ενός παιδιού και επιτρέπει στο παιδί να γίνει ό,τι είναι οργανισμικά ικανό να γίνει.

Επιτρέπει στο παιδί να αναπτύξει το δικό του σχέδιο ζωής, ενώ ένας γονέας που δεν αποδέχεται το παιδί για αυτό που είναι, νιώθει την ανάγκη να του προγραμματίσει ο ίδιος την ζωή.

Ο Gibran στον «Προφήτη» το έθεσε πολύ όμορφα:

Τα παιδιά σας δεν είναι τα παιδιά σας.

Είναι οι γιοι και οι θυγατέρες της Ζωής.

Έρχονται μέσω εσάς αλλά όχι από εσάς,

Και μολονότι είναι μαζί σας, δεν σας ανήκουν.

Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας

Αλλά όχι τις σκέψεις σας,

Γιατί έχουν τις δικές τους.

Μπορείτε να προσπαθήσετε να τους μοιάσετε,

Αλλά μην επιχειρήσετε να τα κάνετε να σας μοιάσουν.

Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω ούτε καθυστερεί στο παρελθόν.

Οι γονείς μπορούν να τροποποιήσουν τον εαυτό τους και να μειώσουν τις συμπεριφορές που τους είναι μη αποδεκτές, συνειδητοποιώντας πως τα παιδιά τους δεν είναι τα παιδιά τους, ούτε προέκταση του εαυτού τους, αλλά ξεχωριστά, μοναδικά άτομα.

Ένα παιδί έχει το δικαίωμα να γίνει ό,τι είναι ικανό να γίνει, ανεξάρτητα από το πόσο διαφορετικό είναι από τον γονιό του ή από το πρότυπο που ο γονιός έχει για το παιδί του. Είναι το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμά του.

Μαρία Μαγγανάρη

προσωποκεντρική ψυχοθεραπεύτρια