“Γιατί δε διεκδικούμε όλοι καλύτερες συνθήκες για το δημόσιο σχολείο;”: Το κάλεσμα δασκάλας στους γονείς

Aλιεύσαμε στο διαδίκτυο τη ανάρτηση της δασκάλας Fairy Joanna όπου με αφορμή την τηλεκπαίδευση και τα όσα διαδραματίζονται με αυτή, εκφράζει τα παράπονα της για το ελληνικό δημόσιο σχολείο και ζητά την στήριξη των γονιών ώστε να διεκδικήσουν από κοινού καλύτερες συνθήκες μαθημάτων και όλα τα στοιχειώδη που έπρεπε να παρέχει η δωρεάν εκπαίδευση και δυστυχώς παραμένουν κενό γράμμα.

Η ανάρτηση της δασκάλας

Mε αφορμή μια τηλεδιάσκεψη …ναυάγιο.
Πνιγήκαμε στο χιόνι και στις αλληλοκατηγορίες

Κλειστά τα σχολεία από την περιφέρεια λόγω των έκτακτων συνθηκών.
Τηλεδιάσκεψη για τα σχολεία.

Ξεκινώ πρωί πρωί για το όμορφο σχολειάκι μου, στο ηλιόλουστο και snow free προάστιο που μένω για να κάνω τηλε-μάθημα από την τάξη μου, το φυσικό χώρο των εκπαιδευτικών και των μαθητών. Τα μαθητούδια δε θα έρθουν για λόγους ασφαλείας.

Ανοίγω τον υπερσύγχρονο σταθερό υπολογιστή της τάξης (γεννημένος κάπου λίγο πριν το 2008) και συνδέομαι με την πλατφόρμα. Χωρίς ηχεία, χωρίς μικρόφωνο, χωρίς κάμερα…

Καλημερίζω τους πανευτυχείς μαθητές μέσω chat.
Καμμία απάντηση, φυσικά, γραπτή.

Ένας μαθητής, αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει στο chat και φωνάζει τη μαμά του.

– Μαμά, η κυρία, δε μιλάει, δε φαίνεται, δεν ακούει αλλά κάτι γράφει!

Εκνευρίζομαι στο δευτερόλεπτο αναλογιζόμενη τι μου ζητείται να κάνω και τι μέσα διαθέτω… 0-100 η πίεση…

Σταματώ την τηλεδιάσκεψη και επικοινωνώ με τους γονείς εξηγώντας τους την κατάσταση.

Γυρίζω στο σπίτι και κάνω φανταστικούς διαλόγους με εκείνους που αυτές τις μέρες ακούω να μιλούν για «τεμπελόσκυλα» εκπαιδευτικούς που πάλι θέλουν να χάσουν μάθημα.

(Ανοίγω παρένθεση: Σε προειδοποιώ. Αν είσαι από αυτούς που λένε «και τι κάνουν οι δάσκαλοι, σιγά το πράγμα, βου και α -> βα, σταμάτα να με διαβάζεις, θα πω πράγματα που δε σε αφορούν και δε μπορείς να τα καταλάβεις. Κλείνω παρένθεση.)
Και τώρα θα μοιραστώ μαζί σου τους φανταστικούς μου διαλόγους.

Εσύ, που σαν επιχείρημα φέρνεις τον ιδιωτικό τομέα και πως όλα εκεί λειτουργούν ρολόι, είσαι υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων στην εκπαίδευση και την υγεία; Σε ενδιαφέρει να υπάρχει δημόσιο σχολείο και δημόσιο νοσοκομείο;

Την επόμενη φορά που θα μου πεις να πάρω τον δικό μου υπολογιστή στο σχολείο, θα σου απαντήσω το εξής:

Όταν θα πας σε δημόσιο νοσοκομείο και δε θα βρίσκεις κρεβάτι – ράντζο για τον δικό σου άνθρωπο, κούνα με θράσος το δάχτυλο στο γιατρό, απαιτώντας να φέρει το κρεβάτι του σπιτιού του.

Δεν υπάρχουν σεντόνια; Να φέρει! Έχει πολλά λουλουδέ από την προίκα του που τώρα πια είναι πασέ και δεν τα χρησιμοποιεί…

Το πιάνεις το νόημα;

Θέλουμε δημόσια – δωρεάν εκπαίδευση;

Θα φέρω από το σπίτι μου εξωσχολικά βιβλία, θα αγοράσω εκτυπωτή laser για να βγάζω τις φωτοτυπίες στο σπίτι γιατί έχει χαλάσει το φωτοτυπικό του σχολείου και βγάζει μαυρίλες, θα αγοράσω χαρτόνια για τις κατασκευές μας, ματάκια, μαλλί πλεξίματος, χαρτοταινίες, εφημερίδες, κυβάκια, ξυλάκια, το πιστόλι σιλικόνης και άλλα τσίτσιλι – πίτσιλι που δεν τα βάζει ο νους σου.

Θα ντραπώ κάθε Σεπτέμβρη με αυτά που προτείνω στους γονείς να αγοράσουν, υλικά που θα έπρεπε να υπάρχουν στο σχολείο… Γιατί δε διεκδικούμε όλοι μαζί καλύτερες συνθήκες για το δημόσιο σχολείο;

Το αγαπώ το δημόσιο. Έχω συναντήσει ανθρώπους που βάζουν χρήματα από την τσέπη τους για σκηνικά, κοστούμια, κλέβουν χρόνο από την οικογένειά τους για να βάψουν την τάξη τους, ψήνουν cookies και φτιάχνουν μελομακάρονα για τα παιδιά, τρέχουν σε σεμινάρια και επιμορφώσεις στον ελεύθερο χρόνο τους για να γίνουν καλύτεροι δάσκαλοι…

Μπαμπάδες μαραγκούς που μας έφτιαξαν κρεμάστρες σε σχήμα δέντρου, ηλεκτρολόγους που μας βοήθησαν τεχνολογικά, μητέρες που μας ετοίμασαν πάρτυ για την τσικνοπέμπτη, οικογένειες που έφεραν τα βιβλία της μικρής κόρης, που τώρα είναι γυμνάσιο, γιαγιάδες που μας έραψαν κοστούμια για τη γιορτούλα μας.
Και όλοι εμείς θα συνεχίσουμε να τα κάνουμε αυτά και ακόμα περισσότερα.
Για τα παιδιά.

Γιατί εμείς αυτά βλέπουμε κάθε μέρα, αυτά αγαπάμε και γι’ αυτό ξεπερνάμε τα όριά μας.
Όχι, δεν προσπαθούμε να λουφάρουμε, να γλιτώσουμε μια μέρα μαθήματος.

Υπάρχουν εκπαιδευτικοί, -μην πέφτεις απ’ τα σύννεφα!- που αγαπούν πολύ το μάθημα και περιμένουν την ώρα που θα καλημερίσουν τα παιδιά στην τάξη.
Θέλουμε καλύτερες συνθήκες, σύγχρονο εξοπλισμό.

Μια χαρά μάθημα μπορούμε να κάνουμε, μ’ έναν πίνακα και μία κιμωλία.
Η ζωή όμως προχωράει…
Ζούμε στο σήμερα.
Γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε τα μέσα που μας προσφέρει η τεχνολογία;
Ουφ…
Κουράστηκα και πικράθηκα.

Διαβάστε επίσης:

Η πιο γλυκιά εικόνα της ημέρας: Πιτσιρικάκι φιλά τη φάλαινα που βρέθηκε τραυματισμένη στον Άλιμο (video)

Κατερίνα Παπακωστοπούλου: «Κόντεψα να χάσω την κόρη μου από σοβαρή μικροβιακή λοίμωξη»

Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος ξεσπά για τη μεγάλη αδικία στις άδειες εγκυμοσύνης ιδιωτικού και δημόσιου τομέα