Η «κοπάνα» από το μάθημα αποκάλυψε μία συγκλονιστική μάχη ενός παιδιού με την κατάθλιψη

Η «κοπάνα» από το μάθημα αποκάλυψε μία συγκλονιστική μάχη ενός παιδιού με την κατάθλιψη

Μία αποχή από το μάθημα στάθηκε η αφορμή για μία μητέρα να ανακαλύψει ότι το έφηβο παιδί της είχε κατάθλιψη. Ένα παιδί που έκρυβε καλά αυτό που ένιωθε ακόμη και από τη μητέρα του.

«Την περασμένη εβδομάδα έλαβα ένα τρομερό τηλεφώνημα από το σχολείο του γιου μου. Άκουσα κάτι που δεν περιμένει να ακούσει κανένας γονιός. Κι απάντησα απλά για να διαπιστώσω γιατί το παιδί μου έκανε κοπάνα.

Όταν απάντησα μέσα στη σύγχυση και την απορία μου μου είπαν ξανά: Ο γιος σας έκανε κοπάνα σήμερα. Δεν ήταν παρών. Η πρώτη μου σκέψη ήταν, ότι μιλούσαν για λάθος παιδί. Δεν θα έκανε κάτι τέτοιο ο γιος μου. Όμως, ήταν.

Ως μητέρα εξοργίστηκα. Δεν ήταν αυτό το παιδί που μεγάλωσα. Αγαπούσε το σχολείο, τη μάθηση και να εμπλουτίζει τις γνώσεις του, ενώ συμμετείχε στα σπορ. Το μυαλό μου προς στιγμήν άρχισε να κάνει διάφορες σκοτεινές σκέψεις. Τον πίεσε κάποιος συνομίληκός του; Μπλέχτηκε με λάθος άτομα; Άρχισε τα ναρκωτικά;

Μιλώντας του για αυτό δεν φαίνεται ότι βοήθησε πολύ. Δεν με κοιτούσε στα μάτια, δεν μου έδωσε απαντήσεις. Μου είπα απλά να ηρεμήσω και να τον αφήσω ήσυχο. Τού φώναξα ενοχλημένη και απογοητευμένη. Τού πήρα το τηλέφωνο, το έβαλα σε ένα συρτάρι και τον έστειλα στο δωμάτιό του.

Το επόμενο πρωί ο θυμός μου δεν είχε καταλαγιάσει. Το αίμα μου έβραζε. Πώς θα μπορούσε να έχει κάνει κοπάνα το δικό μου το παιδί και να μου μιλά σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Δεν ήταν στον χαρακτήρα του. ήταν 7 το πρωί και ο γιος μου ετοιμαζόταν να επιστρέψει στο σχολείο. Τον άκουσα να κλαψουρίζει πάνω από τον ήχο των σταγόνων νερού που πιτσιλίζουν την κουρτίνα του ντους. Ο γιος μου έκλαιγε.

«Σε άκουσα να κλαις στο μπάνιο»

Όταν βγήκε από το μπάνιο, τον περίμενα να ντυθεί. Του έδωσα χρόνο να φάει το πρωινό του και του έφτιαξα την τσάντα του σχολείου. Τον πλησίασα σιγά σιγά και τον ρώτησα αν είναι καλά. Μου είπε ναι, κοιτώντας το πάτωμα.

“Σε άκουσα να κλαις στο μπάνιο” του είπα. Με κοίταξε ντροπιασμένος και άρχισε να κλαίει ξανά.

“Μαμά δεν νιώθω καλά” μου είπε. Ένιωσα έναν πόνο στην καρδιά μου, ήθελα να τον πάρω αγκαλιά, όπως τότε που τον είχα στην κούνια. Όταν τον ρώτησα τι συνέβαινε, μου εξήγησε ότι αισθάνεται υπερβολικά θλιμμένος, ότι τίποτα συγκεκριμένο δεν του έχει προκαλέσει αυτή τη θλίψη και όλα έγιαν έτσι ξαφνικά εδώ και ένα μήνα. Μου είπε ότι κάποια στιγμή σκέφτηκε να αυτοκτονήσει, ενώ μού εξήγησε ότι είχε κάνει κοπάνα από το μάθημα γιατί ήθελε απλά να μείνει μόνος, να κλάψει και να ανασάνει.

Τον άρπαξα και τον κράτησα σφιχτά στην αγκαλιά μου. Τον ευχαρίστησα που μου μίλησε. Με τη σειρά μου τού ζήτησα συγγνώμη που του φώναξα. Του είπα πως δεν είχα αντιληθφεί αυτό που βίωνε, ωστόσο με διαβεβαίωσε πως δεν έφταιγα, καθώς προσπαθούσε πολύ σκληρά για να το κρύψει.

Έμεινε τρεις ημέρες στο σπίτι να ηρεμήσει και θα επιστρέψει αύριο στο σχολείο. Ενώ αυτές τις μέρες δεν ήταν άρρωστος σωματικά, ήταν ψυχικά. Του έδωσα το χρόνο να κοιμηθεί, να αποφορτιστεί, να κάνει πράγματα που αγαπά, όπως να ζωγραφίσει ή να παίξει κιθάρα, να κάνει γυμναστική. Του μαγείρεψα τα αγαπημένα του φαγητά, του έκλεισα μασάζ σε spa και δεν φαντάζεστε πόσα πολλά σήμαιναν όλα αυτά για το παιδί μου. Με κοίταζε δακρυσμένος και μου έλεγε ευχαριστώ κι αυτό έκανε κομμάτια την καρδιά μου. Εύχομαι όλοι μας να καταφέρουμε να επουλώσουμε τις ψυχικές πληγές, όπως και τις σωματικές. Αντί να κρίνουμε και να ντροπιάζουμε. Μερικές φορές οι ψυχικές ασθένειες είναι πιο δύσκολο να γιατρευτούν από ό,τι αυτές του σώματος»

Διαβάστε επίσης:

Ποια γνωστή παρουσιάστρια είναι έγκυος στο πρώτο της παιδί;

Υπ. Παιδείας: Τι ισχύει για τις φετινές ενδοσχολικές και απολυτήριες εξετάσεις των Γυμνασίων

Το παρασκήνιο του θανάτου της Ίριδας “δείχνει” νέες συλλήψεις – Η αντίδραση Δασκαλάκη για τις εικόνες ασφυξίας του μωρού