Με ιδιαίτερη συγκίνηση και περηφάνια στάθηκε ο παπά Ανδρέας Κεφαλογιάννης στο πλευρό του γιου του, Νεκτάριου, ο οποίος βρίσκεται λίγο πριν από την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας.
Μια ξεχωριστή στιγμή εκτυλίχθηκε στα Ανώγεια, όταν ο νεαρός βρέθηκε ως τιμητική φρουρά μπροστά στο Ηρώο των Πεσόντων, στην κεντρική πλατεία του χωριού.
Η εικόνα είχε ιδιαίτερο συμβολισμό για την οικογένεια, καθώς ο Νεκτάριος απέδωσε τιμές στη μνήμη εκείνων που έχασαν τη ζωή τους για την πατρίδα, ενώ ο πατέρας του παρακολουθούσε συγκινημένος.
Η περηφάνια ενός πατέρα
Ο παπά Ανδρέας μίλησε για τα συναισθήματα που ένιωσε βλέποντας τον γιο του να στέκεται μπροστά στο Ηρώο.
Για τον ίδιο, η συγκεκριμένη στιγμή δεν αφορούσε μόνο την ολοκλήρωση μιας στρατιωτικής υποχρέωσης, αλλά είχε έναν ευρύτερο συμβολισμό. Τον έκανε, όπως ανέφερε, να σκεφτεί τη νέα γενιά, τις αξίες με τις οποίες μεγαλώνει και τη σχέση των νέων ανθρώπων με την ιστορία και τον τόπο τους.
Όπως σημείωσε, παρά το γεγονός ότι πολλές φορές οι νέοι άνθρωποι αντιμετωπίζονται με αμφιβολία ή θεωρείται πως απομακρύνονται από τις παραδόσεις, τέτοιες στιγμές δείχνουν ότι η μνήμη, η ιστορία και οι ρίζες εξακολουθούν να έχουν θέση στη ζωή τους.
«Η θητεία στην αξιοπρέπεια διαρκεί μια ζωή»
Στο μήνυμά του, ο παπά Ανδρέας έκανε έναν ιδιαίτερο παραλληλισμό.
Η στρατιωτική θητεία μπορεί να ολοκληρώνεται, όμως οι αξίες που συνοδεύουν έναν άνθρωπο σε όλη του τη ζωή δεν τελειώνουν μαζί της.
Η αξιοπρέπεια, η ανθρωπιά, ο σεβασμός και η αλληλεγγύη, όπως τόνισε, αποτελούν μια διαφορετική μορφή «θητείας», χωρίς ημερομηνία λήξης.
Με αυτόν τον τρόπο θέλησε να αναδείξει όχι μόνο την υπερηφάνεια που ένιωσε για τον γιο του, αλλά και τη σημασία του να συνεχίζουν οι νέοι να πορεύονται με αρχές και σεβασμό προς τους ανθρώπους και την ιστορία του τόπου τους.
Ένα μήνυμα για όλα τα παιδιά
Ο παπά Ανδρέας εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς τον Νεκτάριο για τη στάση και την υπευθυνότητα που επέδειξε κατά τη διάρκεια της θητείας του.
Παράλληλα, θέλησε να απευθύνει ένα ευρύτερο μήνυμα προς τους νέους της Κρήτης αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, αναγνωρίζοντας τη δική τους προσπάθεια και την παρουσία τους στις στιγμές που τιμούν την ιστορική μνήμη.
Για μια οικογένεια, η ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας ενός παιδιού αποτελεί ούτως ή άλλως μια σημαντική στιγμή. Στην περίπτωση του Νεκτάριου, η παρουσία του μπροστά στο Ηρώο των Πεσόντων έδωσε στη στιγμή έναν ακόμη πιο έντονο συμβολισμό, με τον πατέρα του να στέκεται δίπλα του με συγκίνηση και υπερηφάνεια.
